يادداشت دوست صميمي نصرتي درباره وي؛

آرش شکرریز

کد خبر: ۲۰۱۳۰۵

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۹۰ - ۱۶:۳۹

گاهی بد نیست تا ببینیم این همان قهرمان دیروز ما است. اگر به قول خودش سهوا خطایي کرده ضمن مجازات و نشان دادن عطوفت اسلامی بد نیست کمکش کنیم نه اینکه نابود و محوش کنیم. وقتی در جایی حاشیه کلا متن شود آن وقت اساس فوتبال ما نیز از بین می رود و حاشیه کلا تبدیل به متن می شود. .
سرويس ورزشي «فردا» - محمد نصرتی را همه می شناسیم و يادمان هست با گل او به جام جهانی رفتیم. گاهی همه او را عامل برخي باخت هاي تيم ملي مي دانيم. در روزی که در اوج است یک تنه تیم را جمع می کند و اگر در روز بدش باشد هر اشتباهي از او بر مي آيد.

اما آنچه مي خوانيد نه در مقام دفاع از عملی زشت بلکه صرفا جهت یادآوری چند نکته از طرف کسی است که در جزئی ترین موارد زندگی او دخیل بوده است. گاهی برادر و مربی، و گاهي راهنما و دوست وی و زماني هم سنگ صبور و غمخوارش. تا حدی که دوستان فوتبالیمان ما را برادر صیغه ای یکدیگر می نامند.

چیز هایی که شاید شما هم ندانید. شاید شما ندانید که روز قبل از اینکه به پرسپولیس بپیوندد با هم در کمپ تیم ملی تمرین می کردیم و در این باره مشورت کرديم. سال 87  دو روز مانده به بازی آخر سپاهان با نصرتی و سپهر حیدری به امام زاده صالح تجریش رفتیم. با چشمانی اشگ بار برای قهرمانی و شادی دل مردم نذر و نیاز کردیم که به پابوس آقا امام رضا برویم. محمد به عضویت تیم النصر در آمد و در دبی جایی که شاید بعضی ها فراموش کنند که از کجا آمده اند اولین منظره ای که از وي دیدم سجاده نمازش در هنگام غروب بود.

در امارات در هتل سمایا زندگی می کرد و از باشگاه خانه ای نگرفت. در طول این چند سال بر خلاف برخی بازیکنان خانه مجردی دایر نکرد. بیشتر اوقات به سبب دوری و ترافیک مسافت کرج تهران باهم بوديم و با هم به تمرین می رفتیم. در این چند سال فقط یک مدل ماشین داشت و روز به روز با بنز و بی ام و عوض نشد. در کل همه او را بچه با حیایی می دانند و اگر برخی کم حاشیه هستند او کلا بی حاشیه بود.تا اینکه...!

بارها  فیلم موصوف را نگاه کردم. در واقع در حالیکه نگاهش به سمت دیگر است دستش مرتکب خطایی می شود. خودش هم ضمن عذر خواهی اعلام داشته که هیچ گونه عمد و قصد و غرضی نداشته است. اما آمیزه های دینی ما می گوید تحقیق در جرایم منافی عفت ممنوع است. حتی بر فرض اینکه علن شده باشد. می بایست وقتی کاشف شد عمد و قصد و غرضی نبوده، طبق دستور شریعت مقدس اسلام تسطر و سر پوشی کنیم.

به راستی به کجا می رویم؟ اهميت پررنگ نكردن اين موضوع به حدي است که با پخش شدن يك حركت غير اخلاقي، رسانه هاي کشورهاي بيگانه که هر از گاهی بازیکنان ملیشان رسوایی های عجیب اخلاقی به بار می آورند این مطلب را بارها به نمایش در آورند.

اگر در چند سال اخیر این حادثه در ایران بی نظیر بوده است در آنجا هفته ای نیست که مجلات آنان از رسوایی های عجیب اخلاقی بازیکنانشان ننویسند. با چنان هجمه ای اي كاش نمي نوشتيم تا فراموش نکنیم تا همین دیروز برای وی هورا می کشیدیم.

از خود بپرسیم آیا خود کاملیم و هیچ خطای و معصیتی تاکنون مرتکب نشده ایم؟ لحظه ای درنگ؛ گاهی بد نیست تا ببینیم این همان قهرمان دیروز ما است. اگر به قول خودش سهوا خطایي کرده ضمن مجازات و نشان دادن رفعت اسلامی بد نیست کمکش کنیم نه اینکه نابود و محوش کنیم. وقتی در جایی حاشیه کلا متن شود آن وقت اساس فوتبال ما نیز از بین می رود و حاشیه کلا تبدیل به متن می شود.