لاریجانی: در سوریه باید اصلاحات صورت گیرد

کد خبر: ۱۹۹۶۱۷

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۳۹۰ - ۱۲:۱۸

مهرنوشت:

علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در زمان حضور خود در سوئیس که برای شرکت در اجلاس بین المجالس به آن کشور سفر کرده بود در گفتگو با هفته نامه NZZ Am sontag به پرسش های این روزنامه سوییسی پاسخ داد که بخشی از آن گفت و گو بصورت پرسش و پاسخ در ذیل می آید.

آیا اتهامات آمریکا مبنی بر اینکه ایران قتل سفیر عربستان در واشنگتن را برنامه ریزی کرده نیز در اینجا هم مورد بحث بود؟
بله، بارها از من در این باره سئوال شد و پاسخ من به این شرح بود: ایران نیز از جنبش دموکراسی خواهی در کشورهای خاورمیانه حمایت می کند. مردم این کشورها از دیکتاتورهائی که پس از جنگ جهانی دوم بوجود آمده و سالها از سوی آمریکا حمایت می شدند دیگر سیر شده بودند. شاه در ایران، مبارک و سادات در مصر و صالح در یمن. ما امروز از جنبش های دموکراسی خواهی در این کشورها حمایت می کنیم و آمریکائی ها از این بابت خشمگین هستند. ما زمانی که آمریکا، افغانستان و عراق را نیز اشغال کرد مقاومت کردیم. بخاطر همه این دلائل ما تفاوت نظرهای مهمی با آمریکا داریم و آنرا هم پنهان نمی کنیم. ولی آمریکائی ها اینک بازی بدی می کنند، آنها فردی را دستگیر می کنند که سالها پیش از ایران گریخته و ضمنا جزء اپوزیسیون است. چگونه ما می توانیم به این فکر بیفتیم چنین فردی را بفرستیم تا سوء قصدی را انجام دهد؟ این داستان، کاملا ساختگی است.

چگونه باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا با یک "داستان کاملاً ساختگی" خود را در سراسر جهان به یک دلقک تبدیل می کند؟
این موضوع به منزوی شدن رژیم صهیونیستی ارتباط دارد. این رژیم از طریق لابی هایش در آمریکا بر اوباما فشار وارد می سازد که باید مجددا انتخاب شود. آمریکا می خواهد یک دشمن موهوم درست کند تا توجه مردم کشورش به مشکلات داخلی را منحرف سازد.

شما پیش از این چند دیکتاتور عرب را نام بردید. ولی نام بشار اسد و سوریه هم پیمان خودتان را ذکر نکردید. نظر شما نسبت به قیام در سوریه چیست؟
ج: ما بر این عقیده ایم که انجام برخی اصلاحات در سوریه ضرورت دارد. آمریکائی ها و برخی از کشورهای اروپائی فکر می کنند که با قاچاق سلاح می توانند مشکل در سوریه را حل کنند. ضمنا قدرت های منطقه ای نیز سلاح به سوریه ارسال می کنند. این امر تعداد قربانیان در این کشور را افزایش می دهد و به رادیکالیسم ختم خواهد شد. من معتقدم که بدون اینگونه اعمال نفوذها، انجام اصلاحات پیشتر از این ممکن می بود.

شما در ایران نیز یک رهبر دارید؟
بله. ولی رهبر ما از طریق دموکراتیک انتخاب شده است. هر حوزه انتخاباتی نماینده خود برای مجلس خبرگان را انتخاب می کند و این مجلس نیز رهبر را انتخاب می نماید. این یک فرایند کاملا دموکراتیک است.

دو سال پیش در ایران یک تظاهرات توده ای رخ داد. آیا مردم خواهان انتخابات آزاد، و احقاق حق خود و دموکراسی بودند؟
طبیعت این تظاهرات کاملا بگونه دیگری بود. ما آن زمان پس از انتخابات یک وضعیت پیچیده ای داشتیم. در تهران اکثریت مردم یک نامزد خاص را انتخاب کرده بودند و آنها فکر می کردند که این امر در دیگر مناطق نیز به همین منوال است. ولی اینگونه نبود و بنابراین یک مشکل روانشناسی بود. مسلما برخی از نامزدها نیز اشتباه می کردند که در باره آنها اینک قانون باید تصمیم گیری کند. همه آنهائی که اعتراض می کردند می بایست این اعتراض خود را از طریق قانونی دنبال کنند.

چرا آن زمان همچنین برای جامعه مدنی و علیه سانسور در اینترنت و برای آزادی مطبوعات نیز تظاهرات می شد؟
امروز هرکسی در ایران دسترسی به اینترنت دارد و روزنامه ها از همه جناح های سیاسی وجود دارند. احتمالا برای یک مدت کوتاهی مشکلی وجود داشت ولی ما بعداً به حالت عادی باز گشتیم.