پايان محزون اشک و تنهايي و غربت

امير دبيري‌مهر

کد خبر: ۱۹۸۳۲

تاریخ: ۱۰ مهر ۱۳۸۷ - ۱۱:۵۱

روزهاي پاياني ماه مبارک رمضان خيلي محزون است. دل مؤمنان و متقين مالامال از غم است؛ از جنس غم‌هاي عاشقانه و دلبرانه، از آن غم‌ها که از صد شادي برتر است.

آدمي صداي بال فرشتگان را مي‌شنود که زمين را ترک مي‌گويند و آدمي را در اين محنت‌سرا تنها مي‌گذارند تا رمضاني ديگر ـ اگر عمري باشد ـ فرا رسد. از يک سو شوق عيد فطر داريم و آغاز زندگي جديد بر مبناي فطرت و از سوي ديگر غم هجران اين اوقات و آنات بي‌بديل و بي‌نظير. هر کس از رمضان تجربه‌اي دارد و هر تجربه‌اي ارزش خود را دارد، ولي من از رمضان سه چيز را برتر از همه تجربه‌هاي معنوي مي‌دانم؛ اشک و تنهايي و غربت. رمضان بدون اشک هيچ است و هيچ، اشک‌هاي پنهاني و دور از چشم ديگران، اشک شوق و وصال، اشک اسحار و افطار، اشکي که به آرامي از گوشه چشم جاري مي‌شود و به مثابه دري از صدف دل برآمده است، اشکي که با ياد علي و تنهايي او درآميخته است.

تنهايي حکايت ديگري است. اهل معنا و ادراک بر اين باورند كه آدمي هرچه آگاهتر و درّاکتر مي‌شود، در اين دنيا احساس تنهايي بيشتري مي‌کند. آري تنها به دنيا آمده‌ايم و تنها از اين دنيا مي‌رويم و تنها محشور مي‌شويم و مگر مي‌شود تنها زيست نکنيم؟ و چه فريب خورده‌ايم که گمان مي‌کنيم تنها نيستيم و غربت در رمضان معناي عجيبي دارد. دوري از خود و آْن وجود حقيقي ما که در زير تلي از نفسانيات و تعلقات و بازيچه‌هاي پوچ پنهان شده است، در رمضان فرصت بازنمايي و رونمايي مي‌يابد و در رمضان است که به ياد مي‌آوريم چقدر از خود بيگانه شده‌ايم و چقدر به بازيابي خود نياز داريم. شايد ديگر ايام سال، فرصت تأمل و تدبر در تجربه‌هاي ديني و معنوي رمضان باشد، ولي فرصت تجربه‌هاي رمضانيه نيست و از اين روي، رسول عشق مي‌گويد: تنها در اين ماه دست و پاي شياطين بسته است و مي‌توان گفت، تنها در اين ماه، گويي دست و پاي متقين گشاده است براي تجربه‌هاي بي‌بديل عاشقانه با حضرت حق.

آيا تجربه رمضان چشم‌هاي ما را به روي بطن زيبايي‌ها و حقايق و نيکي‌ها مي‌گشايد؟ آيا سوي نگاهمان را تغيير مي‌دهد؟ آيا اولويت‌هاي جستجويمان در اين برهوت را دگرگون مي‌کند؟ شايد و خوشا به حال آنان که... .

خداوندا به حق يا الله گويان اسحار و افطار رمضان، برکات اشکار و مستتر در اين ماه را تا هنگامي که زنده‌ايم، در دل و جانمان جاري و ساري کن. توفيق درک و تجربه گاه گاه شوق و شور معنوي رمضان را از ما دريغ مدار و اندوخته‌هاي رمضان را سرمايه بصيرت ما و مکاشفه و مشاهده حقيقت قرار بده.