وقتي حرمت زائران عتبات زير پا گذاشته مي‌شود!

مصلحت‌هاي اقتصادي به خاطر تلاش براي راه‌اندازي خط هوايي ‏زمينگير عراق با پول و توانايي مالي زايران ايراني است، اما همين زاير ايراني براي ‏مقامات عراقي هيچ ارزشي ندارد و هر روز بايد در مرز مهران شاهد بدترين ‏الفاظ رکيک عربي و توهين‌هاي اخلاقي و اجتماعي باشد!‏

کد خبر: ۱۹۷۳۹

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۸۷ - ۱۴:۵۰

از نيمه شعبان به اين سو، حدود يک ماه است که مسئولان عراقي، بدترين رويه را براي ‏برخورد با زايران ايراني عتبات پيش گرفته‌اند و جالب اين که هر هفته، ميانگين ‏سه تا پنج درگيري شديد بين آنها و زايران مظلوم ايراني درمي‌گيرد.‏

به گزارش خبرنگار «تابناک»، اين در حالي است که به نظر مي‌رسد دستگاه ديپلماسي و سازمان حج و ‏زيارت به مصلحت اقتصادي عجيبي که برگرفته از صف پنج کيلومتري کاميون‌هاي ‏حامل سوخت و مواد خوراکي ايراني به سوي عراق است، از روبه‌رو شدن با بداخلاقي ‏مسئولان عراقي و روحيه تاريخي آنها در برخورد با زايران عتبات عقب‌نشيني مي‌کنند!‏

متأسفانه در ماه‌هاي اخير، به رغم بالا رفتن سطح صادرات يکطرفه اجناس و کالاهاي ‏ايراني در کنار سوخت به عراق، برخورد دستگاه‌هاي گوناگون اين کشور؛ از مرز گرفته تا ‏داخل شهر کربلا و نجف به حد بدي رسيده است.‏

جاده‌هاي بد عراق، اتوبوس‌هاي معيوب، رانندگان بي‌ادب که در بيشتر مواقع توهين مي‌‏کنند، مدير کاروان‌هاي بي‌اختيار که حتي از طرف‌هاي عراقي کتک مي‌خورند، حکايت ‏جالبي از سفارش‌هاي بي‌دليل مسئولان ايراني از برخورد با هر موردي در عراق است.‏
آخرين سطح اين سفارش‌ها به زايران داده مي‌شود و در عين تعجب به آنها گفته مي‌‏شود، حتي اگر از سوي مأموران عراقي يا آمريکايي به شما توهين و يا حتي ضرب و ‏شتمي شد، هيچ چيزي نگوييد.‏

حال اين پرسش مطرح است كه آيا اگر با يکي از مقامات کشورمان در يکي از فرودگاه‌هاي معروف جهان هم چنين ‏برخوردي شود، به مصلحت روابط خاص اقتصادي افراد مشخصي سکوت چاشني کار ‏مي‌شود؟

سال‌هاست که برخورد بد با مسافران ايراني در استانبول، دوبي، کوالالامپور و جده وجود ‏دارد و به تازگي در مدينه و عراق هم شنيده مي‌شود، ولي در هر مورد، مصلحتي دهان ‏اعتراض را بسته و کم‌کاري‌هاي مورد اشاره را توجيه مي‌کند.‏

به واقع اگر کتک خوردن زايران ايراني براي صادرات گسترده بيشتر اجناس ايراني به ‏عراق و گسترش فعاليت‌هاي ستاد همکاري‌هاي اقتصادي ايران و عراق است، چرا در اين ‏ميان، مصلحت اقتصادي براي سکوت در برابر عراقي‌ها را به سختي سفر کربلا و ‏تاريخچه برخورد عراقي‌ها با زايران عتبات توجيه مي‌کنيم؟ ‏

حال در اين وضعيت که پرواز هوايي به عراق، همواره در بوق و کرنا قرار مي‌گيرد، چه ‏امنيتي است که هواپيماي حامل مسافران ايراني، مورد حمله گروه‌هاي ضد شيعه و مجهز ‏به سلاح‌هاي پيشرفته قرار نگيرد؟‏

به نظر مي‌رسد، همين مصلحت‌هاي اقتصادي به خاطر تلاش براي راه‌اندازي خط هوايي ‏زمينگير عراق با پول و توانايي مالي زايران ايراني است، اما همين زاير ايراني براي ‏مقامات عراقي هيچ ارزشي ندارد و هر روز بايد در مرز مهران شاهد بدترين ‏الفاظ رکيک عربي و توهين‌هاي اخلاقي و اجتماعي باشد!‏