آمريکاي لاتين، بازگشت روسيه و فرصت‌هاي ايران

ارتباط كشورهاي اروپايي با ما بيشتر به دليل استفاده از قدرت مالي نفتي ما بوده است و همچنان ادامه دارد. البته كشورهاي آمريكاي لاتين نيز از اين حلقه دور نيستند. آنها نيز مي‌خواهند كمك‌هاي مالي از ما بگيرند و از منابع ايران استفاده كنند و يكي از مسائلي كه توانسته وحدت بين جمهوري اسلامي ايران و كشورهاي اروپايي برقرار كند، بحث انرژي نفت و گاز است.

کد خبر: ۱۹۶۹۳

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۸۷ - ۱۲:۰۱

گسترش روزافزون مناسبات ايران با كشورهاي منطقه آمريكاي لاتين و مركزي چه در بعد سياسي و چه در ابعاد اقتصادي و توجه ابرقدرت‌هاي روسيه و آمريكا به اين منطقه از ديگر سو، باعث شده است كه اهميت استراتژيك اين منطقه براي ايران، بيش از گذشته شود. از همين رو، خبرنگار «تابناک» در گفت‌وگويي با دكتر حسين محمدنبي، سفير سابق جمهوري اسلامي ايران در منطقه آمريكاي لاتين، تحولات اخير منطقه و چالش‌هاي فرا روي حضور ايران در اين منطقه را بررسي كرد.

• آرام آرام دولت ايران با ايجاد رابطه با كشورهاي كوبا و نيكاراگوئه ـ كه رفتاري براي مقابله با امپرياليسم داشتند ـ توسعه روابط سياسي و اقتصادي در آمريكاي لاتين را جزو اهداف سياست خارجي مورد نظر قرار دادند و اين همكاري‌ها توسعه يافت و هم‌اكنون با تمامي كشورهاي آمريكاي لاتين ارتباط سياسي، اقتصادي و با برخي نيز روابط فرهنگي را گسترش داده است. البته بايد گفت كه اين ارتباطات با تبادل سياست‌هاي سياسي و اقتصادي و همكاري‌هاي مشترك در سازمان‌هاي جهاني و ايجاد ارتباطات دوجانبه و چندجانبه روز به روز عميق‌تر مي‌شود؛ از جمله سفرهاي رؤساي جمهوري ايران با رؤساي جمهوري كشورهاي آمريكاي لاتين كه توانست در تقويت اين رابطه بسيار كارساز باشد.

• هم‌اكنون جبهه همكاري‌هاي مشترك ميان جمهوري اسلامي ايران و ونزوئلا و كوبا و نيكاراگوئه و بوليوي مجموعه‌اي را در منطقه آمريكاي لاتين ايجاد كرده است كه الگوي جديد سياسي و اقتصادي را در منطقه به وجود آورده است.
البته چاوز، رئيس‌جمهوري كنوني ونزوئلا، از زمان آغاز حكومتش، نقش بسزايي داشته و با طرح جديد خود براي مبارزه با استعمار اسپانيا، موفق شد كه اتحادي متشكل از نيمي از كشورهاي آمريكاي لاتين را در اين زمينه فراهم آورد؛ او الگوي جديد اقتصادي و سياسي خود را «بوليواريسم» مي‌خواند.

• همه به دنبال حفظ منافع خود هستند و اين ساده‌انديشي است كه گمان كنيم برخي از دوستان ما دلشان تنها براي ما مي‌سوزد. خير، چون آنچه مسلم است و مورد توجه، همگان به دنبال فرصت‌هاي طلايي براي توسعه براي كشور و مردم خود هستند و در اين ارتباط چوب ظلم‌هايي را بر ديگران روا مي‌دارند.

• اگر به كمي دورتر و روابط ميان كشورهاي اروپايي برمي‌گرديم، مي‌بينيم اروپا روزي مركز خشونت و جنگ‌هاي داخلي بود و در اثر جنگ‌هاي خانمانسوز، خسارات جاني و مالي فراوان به بار آورد، اما امروز آنها پس از تجربيات فراوان، توانستند قاره اروپا را به عنوان «قاره‌اي امن» معرفي كنند؛ با ايجاد مجلس فراگير و همكاري‌هاي پي‌درپي ديپلماتيك و اقتصادي و فرهنگي و برداشتن مرزهاي ورود و خروج فيمابين، جامعه‌اي مشترك به وجود آوردند.

• ارتباط كشورهاي اروپايي با ما بيشتر به دليل استفاده از قدرت مالي نفتي ما بوده است و همچنان ادامه دارد. البته كشورهاي آمريكاي لاتين نيز از اين حلقه دور نيستند. آنها نيز مي‌خواهند كمك‌هاي مالي از ما بگيرند و از منابع ايران استفاده كنند و يكي از مسائلي كه توانسته وحدت بين جمهوري اسلامي ايران و كشورهاي اروپايي برقرار كند، بحث انرژي نفت و گاز است.

• شايد بتوان اقدامات اخير روسيه، چه در منازعه‌اي كه با گرجستان داشتند و چه اعزام ناو جنگي و بمب‌افكن‌هاي استراتژيك خود به آمريكاي لاتين به قصد همكاري بيشتر با چاوز در ونزوئلا و رائول كاسترو در كوبا و تفكرات ايجاد روابط نظامي با بوليوي از يك ‌سو و حضور ناوگان دريايي آمريكا در بنادر گرجستان همزمان با گسترش نزاع روسيه با اين كشور ـ كه در پوشش كمك‌هاي بشردوستانه، اقدام به تحويل مهمات و اسلحه به گرجستان كردند ـ را آغاز زمينه جنگ سرد دوم عنوان كرد، اما واقعيت اين است كه نه تنها قدرت‌هاي ثالثي همچون اروپا، مايل به ادامه تنش‌هاي اخير نيستند، بلكه به نظر مي‌رسد با اوضاع و احوال آمريكا در خاورميانه، خود روس‌ها و آمريكايي‌ها هم تمايلي به تداوم اين روند در درازمدت ندارند.

• افزايش تنش‌ها در منطقه براي ايران كه كم كم در حال استحكام موقعيت خود در بازارهاي آن كشورهاست، اصولا به ضرر ايران است و هرچقدر اين فضا آرامتر باشد، ظرفيت‌ها براي گسترش مبادلات تجاري و مناسبات سياسي بيشتر خواهد بود.

متن کامل را در ستون «گفتگو‌» بخوانيد.