نشست بررسی ریشه‌های خشونت در جامعه

۷۰ درصد از فرزندان ما پدر و مادر ندارند

کد خبر: ۱۹۶۸۲۲

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۳۹۰ - ۱۳:۰۸

یک روانشناس اجتماعی با اعتقاد بر اینکه بیشترین مردمی که در اطراف ما زندگی می‌کنند نباید به دنیا می‌آمدند و بچه‌ای امروز باید به دنیا بیاید که ۲ میزبان شایسته و یک میز آراسته منتظرش باشند،خشونت فیزیکی، مالی، روانی و حیثیتی را از انواع پرخاشگری در جوامع نام برد.

مسعود غفاری روانشناس اجتماعی و استادیار دانشگاه در نشست بررسی ریشه‌های خشونت در جامعه که در خبرگزاری خانه ملت برگزار شد، در تعریف خشونت و مصادیق آن گفت: خشونت عبارت است؛ از هر رفتاری که کسی عمدا به دیگری آسیب رساند.

وی ادامه داد: اگر ماشینی به سمت صف اتوبوس حرکت کند و ۲۰۰ نفر کشته شوند این اتفاق نوعی تصادف است؛ چون عمدی در کار نبوده؛ اما اگر فردی را مسخره کنیم این پرخاشگری است.

غفاری در بیان انواع پرخاشگری را پرخاشگری حیثیتی و روانی را عنوان کرد و افزود: ممکن است این پرخاشگری فیزیکی نیز باشد مانند قتل و یا ممکن است پرخاشگری مالی باشد مثلا فردی عمدا به ماشینی که کنار خیابان است آسیب برساند.

در بحث جبران خسارت معنوی مقداری نقص در قانون وجود دارد

امین‌حسین رحیمی در رابطه با اینکه تا چه اندازه مصادیق خشونت و مبارزه با آن در قانون دیده شده است، اظهار کرد: معمولا قانون برای تمام رفتارهایی که موجب آسیب دیگری می شود یک جبران خسارت و در خیلی از موارد ضمانت اجرایی کیفری پیش بینی کرده است.

سخنگوی کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی در این نشست، با بیان اینکه تمام انواع خشونت در قانون ممکن است به صراحت نیامده باشد، گفت: تعاریفی که آقای دکتر غفاری اشاره کرد کاملا درست است؛ اما در قانون در بسیاری از موارد به مصداق‌ها اشاره نمی شود، بلکه به طور کلی بیان شده است.

وی تصریح کرد: تمام انواع خشونت در قانون فعلی ما و در قانون مجازات اسلامی از جهت جنبه کیفری و اینکه کسی آسیب دیده است حق شکایت کیفری دارد و هم از جهت جبران خسارت مادی و معنوی و طرح دعوای حقوقی، در قانون پیش‌بینی شده است.

نماینده مردم ملایر در مجلس هشتم شورای اسلامی، با اشاره به اینکه در بحث جبران خسارت معنوی بعد از انقلاب مقداری نقص در قانون وجود دارد، افزود: بسیاری از آسیب‌ها همان طور که آقای دکتر اشاره کرد مادی نیست؛ اما واقعا آسیب است؛ ولی در موارد مادی راه‌های جبران خسارت تا اندازه‌ای در قانون مشخص شده است.

در کشور ما زورگویی به زن خشونت نیست؛بلکه نوعی فرهنگ است

نصرالله ترابی‌قهفرخی  معتقد است؛ در بحث ریشه‌های خشونت باید به قبل از خشونت بازگردیم، او اظهار کرد: باید بدانیم که اصلا دلیل خشونت‌ها چیست، به این معنی که بسیاری از رفتارها در جامعه ممکن است خشونت باشد و در جامعه دیگری آن رفتار خشونت نباشد.

این عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی، تعریف و مصادیق خشونت را وابسته به عرف و فرهنگ جوامع عنوان کرد و ادامه داد: مثلا بسیاری از کشورها نوعی از خشونت به عنوان خشونت علیه زنان را قبول دارند در صورتی که در کشور ما این گونه نیست در حالی که در کشور ما این موضوع نوعی فرهنگ خانوادگی است که مثلا مرد باید به زن دستور بدهد و زورگویی را انجام دهد.

نماینده مردم شهرکرد در مجلس، بیان کرد: در برخی مواقع نیز فرد دفاع از خودش را در غالب خشونت نشان می دهد، در واقع در برابر حقی که جامعه به هر دلیلی از آن سلب کرده است و هیچ راهی جز ابراز خشونت ندارد.

به گفته ترابی، اگر بتوانیم ریشه خشونت‌های مختلف را ارزیابی کنیم راحت‌تر می‌توانیم به مقوله خشونت و اینکه برای جلوگیری از آن چه باید بکنیم بپردازیم.

برای بسیاری از خشونت‌ها، هیچ کیفری وجود ندارد

غفاری معتقد است که بسیاری از خشونت‌ها آسیب‌های عاطفی به افراد وارد می‌کند که کیفری نمی توان برای آن در نظر گرفت.

این روانشناس اجتماعی با بیان اینکه خشونت حتی می‌تواند متوجه فرد خاطی هم باشد، گفت: کسی که خودکشی می کند نوعی خشونت علیه خودش است. خشونت هم جمعی است و هم فردی، حتی جنگ نیز یک خشونت جمعی است به طوری که دو گروه با نیت آسیب زدن به یکدیگر وارد کارزار می شود؛ اما در این نوع خشونت هر گروهی می تواند برای خودش دلیلی داشته باشد.

وی با اشاره به اینکه پژوهشگران خشونت را با دلایل مختلفی بیان کرده‌اند، یادآور شد:  یک گروه برای خشونت بنیادهای جسمانی و فیزیولوژیک را مطرح می کنند، یکی از افرادی که واژه وحشتناکی را وارد ترمینولوژی جهانی کرد فردی به نام سزار لومبرسون بود او واژه جنایتکار سرشتی را مطرح کرد یعنی جانی بلفطره، کسی که سرشتی جنایتکار است.

وی ادامه داد: پس اگر کسی سرشتی جنایتکار است باید او را درمان کرد او ۱۰ نشانه با عنوان نشانه‌های انحطاط را مطرح کرد که هر کس این نشانه‌ها را داشته باشد در آینده جنایتکار می‌شود که خوشبختانه فرد دیگری این نظریه را رد و اعلام کرد جتایتکاری به ظاهر ارتباطی ندارد.

غفاری افزود: از سوی دیگر پژوهشگران آلمانی در تحقیقاتی که روی زندانیان خود انجام دادند به این نتیجه رسیدند که بیشتر آنها دارای گروه خونی B  هستند؛ اما با تمام این اوصاف و به عقیده من ۹۵ درصد از گرفتاری‌های پرخاشگری عامل روانشناختی است.

۷۰ درصد از فرزندان ما پدر و مادر ندارند

این روانشناس اجتماعی با تاکید براینکه بیشترین مردمی که در اطراف ما زندگی می‌کنند نباید به دنیا می‌آمدند، گفت: بچه‌ای امروز باید به دنیا بیاید که ۲ میزبان شایسته و یک میز آراسته منتظرش باشند.

وی تصریح کرد: بچه‌های امروز برای به دنیا آمدن به داشتن چهار چیز نیاز دارند؛ امکانات، اطلاعات، صلاحیت پدری و مادری و محیط شایسته خانوادگی، متاسفانه خانواده‌ها فاقد امکانات کافی و اطلاعات لازم و صلاحیت پدری و مادری هستند.

غفاری با بیان اینکه ۷۰ درصد از فرزندان ما پدر و مادر ندارند، بلکه تولیدکننده فیزیولوژیکی دارند، افزود: چون هیچ کدام از آنها نمی‌دانند معنای تربیت چیست؟.

افزایش چهار برابری زندانیان در سال ۹۰ نسبت به سال۶۰

ترابی نیز در ادامه این نشست به مقایسه میزان زندانیان سال ۶۰ و ۹۰ اشاره کرد و گفت: در سال ۶۰ ما به ازای هر یکصد هزار نفر ۷۵ زندانی داشتیم؛ اما در سال ۹۰ نفر به ازای هر یکصد هزار نفر ۳۱۲ زندانی داریم، یعنی چهار برابر.

این عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی،  با بیان اینکه میزان انحراف‌ها و یا ناهنجاری‌ها بر اساس میزان زندانیان است، افزایش زندانیان در کشور را نشان دهنده افزایش سقف جرایم و ناهنجاری‌های اجتماعی خواند.

وی تصریح کرد: اگر نیازهای جامعه مانند شغل، نشاط، اعتماد عمومی به مسئولان را به درستی تجزیه و تحلیل و ایجاد نکنیم خشونت در جامعه وجود خواهد داشت.

ترابی با با بیان اینکه جلوگیری از خشونت به کار تربیتی نیاز دارد، افزود: از سوی دیگر ما بار همه چیز را بر گردن خانواده می‌گذاریم در صورتی که لزوما این نیست، بلکه  باید پدر و مادر، معلم، رفتارهای اجتماعی الفت فایلی خوب باشد تا یک جامعه نرمال باشد.

نماینده مردم شهرکرد در مجلس هشتم، با اعلام اینکه قانون حدود را معین و رفتارهای مرزی را تعیین می کند، گفت: اما در رفتارهای اجتماعی بسیاری از کنش و واکنش‌های پنهانی در جامعه وجود دارد که لزوما قانون نمی‌تواند به همه آنها شکل بدهد، از سوی دیگر اگر قانون کامل و جامع هم باشد؛ اما افرادی تعهد به آن نداشته باشند، قانون بلا استفاده می‌ماند.

به گفته ترابی، در حال حاضر ما بیشترین و شدیدترین برخوردها را با جرایم مربوط به مواد مخدر می‌کنیم؛ اما چرا هر روز این جرایم بیشتر می‌شود بنابراین تنها قانون نمی‌تواند بازدارنده باشد.