مبدع جشن تولد چه کسانی بودند؟

گرچه بسیاری از رسوم و جشنهای هر کشور برگرفته از آداب و رسوم و فرهنگ آن کشور است اما برگزاری مراسم جشن تولد در هر کشوری تابع هر فرهنگی، از بسیاری جهات مشابه به هم است.

کد خبر: ۱۹۴۶۷۸

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۳۹۰ - ۱۱:۳۲

ایرانیها با برخورداری از فرهنگی ویژه، نخستین کسانی بودند که جشن تولد را ابداع کردند و این جشن در گذشته های دور تنها برای افراد مهم و سران قبایل برگزار می شد.

به گزارش مهر، با شنیدن واژه تولد ناخود آگاه ذهنمان به سمت کودکان و شور و شوقی که برای گرفتن جشن تولد، دعوت دوستان و گرفتن کادو دارند، معطوف می شود اما در سالهای اخیر علاوه بر کودکان، بزرگترها و حتی پدربزرگها و مادربزرگها هم تولدشان را جشن می گیرند و تولدها در واقع رونق گرفته است.

بی شک کودکان بیش از دیگر افراد در انتظار سالروز تولدشان هستند زیرا تصور می کنند یک سال بزرگتر می شوند، می توانند استقلال بیشتری در انجام کارهای خود داشته باشند و بیش از بیش به برآورده شدن خواسته ها و آرزوهایشان نزدیک خواهند شد.

جالب است بدانیم، ایرانیان اولین کسانی بودند که روز تولد خود را جشن گرفتند و در ابتدا اینگونه جشنها مختص گروهی از افراد مهم مانند سران قبایل بود که برای ادای احترام به آنها برگزار می شد.

برخلاف امروز، به ندرت برای افراد معمولی به خصوص بچه ها، جشن گرفته می شد.

علت اصلی برگزاری چنین جشنی در روز تولد افراد، ریشه در باورهای کهن و قدیمی دارد.

اعضای خانواده در روز تولد شخص در کنار هم جمع می شدند تا با برگزاری جشن تولد، او را در برابر ارواح شیطانی محافظت کنند و برای گرفتن نتیجه بهتر در نخستین ساعات روز، هدیه فرد را به او تقدیم می کردند و به این ترتیب تولدش را تبریک می گفتند.

همه در جشن تولد روشن کردن شمع، داشتن کیک، دادن کادو و برآورده شدن آرزوها و خواندن ترانه تولد را دارند.

البته گذاشتن شمع بر روی کیک تولد به نشانه برآورده شدن آرزوها را نخستین بار آلمانی ها که در ساختن شمع مهارت داشتند، باب کردند.

علاوه بر جشن تولد ایرانیان نخستین ملتی بودند که به هم گل هدیه دادند و این فرهنگ را جهانی کردند.

به استناد شواهد موجود، مراسم گل افشانی، تاج گل، گل آرایی، همه و همه نشان دهنده این است که گل برای ایرانیان نماد زیبایی و عشق بوده و جایگاه بالا و ارزشمندی داشته است.

خوب است کمی بیشتر و گسترده تر در مورد این فرهنگ غنی مطالعه و تحقیق داشته باشیم تا بیشتر و بهتر آن را بشناسیم و به نسل آینده انتقال دهیم.