آسوشیتدپرس مدعی شد؛

جاسوسی آمریکا از هیأت ایرانی در سازمان ملل متحد!

خبرگزاری «آسوشیتدپرس» گزارشی را منتشر کرده که بنا بر آن، مقامات اطلاعاتی آمریکا، متن سخنرانی سران کشورها و از جمله سخنرانی رئیس‌جمهور ایران را در اختیار داشته و حضور و خروج آنان از چنین نشست‌هایی، تنها برای نشانه اعتراض و همچنین آماده کردن بیانیه علیه رئیس‌جمهور ایران بوده است...

کد خبر: ۱۹۴۶۶۹

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۳۹۰ - ۱۱:۳۷

سرویس بین‌الملل ـ یکی از کارهای رایج مقامات آمریکایی در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل، جاسوسی از هیأت‌های دیپلماتیک کشورها و از جمله جاسوسی درباره دیپلمات‌های ایران بوده است.

به گزارش «تابناک» به نقل از «آسوشیتدپرس»، مقامات اطلاعاتی آمریکا، متن سخنرانی سران کشورها و از جمله سخنرانی رئیس‌جمهور ایران را در اختیار داشته و حضور و خروج آنان از چنین نشست‌‌هایی، تنها برای نشانه اعتراض و همچنین آماده کردن بیانیه علیه رئیس‌جمهور ایران بوده است.

در ادامه این گزارش آمده است: افزون بر این، مأموران سازمان جاسوسی آمریکا نیز می‌توانند و این اجازه را دارند که در زمان برگزاری اجلاس مجمع عمومی در نیویورک به جاسوسی و انجام عملیات بپردازند؛ اما باید یافته‌های خود را با مقامات اطلاعاتی آمریکا در میان بگذارند.

به همین دلیل، ایرانیان هم با آگاهی به این مسأله، اقدامات ضد اطلاعاتی می‌‌کنند؛ برای نمونه، هنگام اقامت در نیویورک، اتاق‌هایی را در هتل‌ها رزرو، ولی در آخرین دقیقه، آن را لغو می‌کنند و به جای دیگری می‌روند؛ این بدین خاطر است که می‌خواهند بفهمند در هتل محل اقامت آنان چه کسانی مستقرند!

بنا بر این گزارش، مأموران سازمان‌های اطلاعاتی این کشور در نیویورک مستقر شده و با شناسایی کسانی که وارد نیویورک می‌شوند، می‌کوشند بر آنان تأثیر بگذارند که یک نمونه آن تلاش برای خریداری وزیر خارجه عراق ـ «ناجی صبری» ـ پیش از حمله بامریکا به عراق بود که سرانجام هم توانستند وی را متقاعد به نوعی همکاری با خود کنند و با بهره از خبرنگاران نزدیک به وی، اطلاعاتی را از دولت عراق به دست بیاورند؛ اطلاعاتی مبنی بر اینکه صدام سلاح هسته‌ای نساخته و یا اینکه سلاح‌های شیمیایی خود را نابوده کرده است؛ اطلاعاتی که بعدها در اختیار جورج بوش و دیک چنی هم قرار گرفت و آنان نیز با آگاهی به این موضوع، باز به عراق حمله کردند.

گفتنی است، هرچند جاسوسی در سازمان‌های بین‌المللی، پذیرفته نیست، واقعیتی ناگزیر است که هیأت‌های دیپلماتیک ایرانی، باید مراقب و هشیار باشند که طعمه چنین عملیاتی نشوند؛ بنابراین، باید در این میان، ارتباط با روزنامه‌نگاران و لابی‌گرها با حفاظت کامل انجام گیرد.