انسان با چشمهای خود صداها را می‌شنود!

به گفته این دانشمندان، ما در واقع قادریم با چشمهای خود به صداها گوش کنیم و به همین دلیل از تماشای فیلمهای صامت تا این حد لذت می بریم.

کد خبر: ۱۹۴۴۲۹

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۴

پژوهشگران ایتالیایی در بررسیهای خود کشف کردند که انسان قادر است با چشمهای خود صداها را بشنود.

به گزارش مهر، موفقیت جهانی فیلمهای صامت چارلی چاپلین بر کسی پوشیده نیست. اکنون گروهی از دانشمندان شورای ملی تحقیقات ایتالیا در بررسیهای نشان دادند که وقتی برای مثال تصویر یک نوازنده ترومپت را می بینیم که با گونه های باد کرده درحال دمیدن در ساز است نه تنها کورتکس دیداری فعال می شود بلکه کورتکس شنوایی نیز تنها در 110 هزارم ثانیه فعال می شود.

به ویژه کورتکس شنوایی گیجگاهی فوقانی بیشترین فعالیت را ثبت می کند. این درحالی است که این پدیده در مورد تصاویری که هیچ توصیف صدایی ندارند برای مثال دیدن تصویر یک گل دیده نمی شود.

این محققان در این خصوص توضیح دادند: "این مکانیزم برپایه نورونهای آینه ای شنیداری- بینایی استوار است. برای مثال، زمانی که مشغول دیدن عکس یک گربه هستید و همزمان صدای میو میو می شنوید و یا همزمان با تماشای عکس یک فرد آشنا به صدای وی نیز گوش می دهید این نورونها فعال می شوند."

نورونهای شنیداری- بینایی همچنین مسئول پدیده های اوهامات صوتی نیز می شوند که توسط حالات احساسی ویژه ای برای مثال ترس پدید می آیند.

این محققان افزودند: "اطلاعات ما نشان می دهند که مغز چگونه قادر است با فعال کردن کورتکس گیجگاهی فوقانی اطلاعات مربوط به صداهایی را که به طور طبیعی در آن شرایط قابل شنیدن هستند در مدت یک دهم ثانیه پس از تماشای تصویر استخراج کند."

علاوه بر این منطقه مغزی، لب گیجگاهی زیرین و میانه و با کمی فاصله زمانی، حتی کورتکس شنوایی اولیه نیز به همان روشی که صداهای واقعی و یا اوهامات صوتی درک می شوند فعالیت خود را آغاز می کنند.

براساس گزارش آنسا، این محققان به منظور دستیابی به این نتایج از 15 داوطلب بدون مشکلات نورولوژیکی و اختلالات روحی که نه از مواد مخدر و نه از دارو استفاده می کردند آزمایش گرفتند.

در این آزمایش با استفاده از تکنیک "لورتا" (پرتونگاری مقطعی الکترومغناطیس وضوح تصویر پایین)، محرکهایی که با آنها نواحی مختلف مغز در هر هزارم ثانیه یکبار فعال می شدند به صورت تصاویر سه بعدی بازسازی شدند.

این دانشمندان اظهار داشتند: "وجود پدیده های ادغام شنیداری- بینایی در کورتکس گیجگاهی فوقانی توضیح می دهد که چرا دیدن حرکت لبها برای درک اصوات زبانی مفید است. به طوریکه برای مثال بسیاری از افراد کم شنوا می توانند از طریق لب خوانی آواهای زبانی را تشخیص دهند درحالی که از طریق تلفن این کار میسر نیست."