ايران هم در ليست سياه اتمي آمريکا پس از روسيه و چين

اسناد ارايه شده حاكي از ‌اين است که آمريکا برنامه حمله هسته‌اي به هفت کشور شامل چين، روسيه، ‌ايران و کره شمالي را در نظر دارد. ولاديمير پوتين اعلام كرد: نيروهاي اتمي روسيه بايد براي هرگونه واكنش به هر متجاوزي به اين كشور حاضر باشند

کد خبر: ۱۹۳۶

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۸۶ - ۱۴:۴۱

هفته گذشته از مركز فرماندهي استراتژيک آمريکا، اسنادي به بيرون درز كرده که برنامه‌هاي جدي، مبني بر بمباران کشورهايي که در زمينه هسته‌اي فعالند، دارد و کشورهاي‌ ايران و کره شمالي، جزو ‌اين اهداف هستند.

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، هرچند برخي اين موضوع را چندان جدي تلقي نكردند، اما واكنش رئيس‌جمهور روسيه مبني بر آماده‌باش نيروهاي اتمي اين كشور، از جديت آن حكايت دارد.

بنا بر 26 صفحه از 123 صفحه اسناد طبقه‌بندي شده که هم‌اکنون به وسيله «‌هانس کريستنسن»، دانشمند هسته‌اي آمريکا و عضو فدراسيون دانشمندان آمريکايي در زمينه برنامه استراتژيک جنگ هسته‌اي آمريکا، درز كرده، شوک بزرگي به جامعه جهاني وارد آمده و نخستين اقدام پيشگيرانه از آن، توسط ولاديمير پوتين ابراز شده است.

روز سه‌شنبه، ولاديمير پوتين، رئيس‌جمهور روسيه اعلام كرد: نيروهاي اتمي روسيه بايد براي هرگونه واكنش به هر متجاوزي به اين كشور حاضر باشند و هشدار داد، مسكو نبايد به تحركات ناتو بي‌تفاوت باشد.

به گزارش «رويترز» از مسكو، پوتين در جمع ژنرال‌هاي ارشد خود و تنها دو هفته پيش از انتخابات پارلماني 2 دسامبر گفت: اتحاد نظامي ناتو، نيروهايش را به مرز روسيه نزديك كرده است.

پوتين گفت: «ما نمي‌توانيم به خودمان اجازه دهيم در برابر اين قدرت‌نمايي‌ها بي‌تفاوت بمانيم».
وي تأكيد كرد: نيروهاي اتمي استراتژيك روسيه و موشك‌هاي دوربرد آنها بايد براي نشان دادن واكنش مناسب به هر متجاوزي آماده باشند.

برنامه حمله هسته‌اي، گزينه‌اي است در پاسخ به کشورهايي که از نگاه واشنگتن به دنبال سلاح‌هاي کشتار جمعي هستند؛‌ اين برنامه، سريعا پس از واقعه يازده سپتامبر از سوي کاخ سفيد تدوين شد.

اين اسناد مهم، بر حمله هسته‌اي عليه چين و روسيه تمرکز داشت، اما جزييات آن منتشر نشده است. همچنين کشورهايي که به «دولت‌هاي منطقه‌اي» معروفند، در ‌اين ليست قرار دارند.

کريستنسن، دانشمند آمريکايي مي‌گويد: با توجه به مشخصاتي که از سه تصوير مورد اشاره در ‌اين برنامه حمله هسته‌اي مشهود است و جاي هيچ‌گونه ترديدي در آن نيست، مشخص است كه دولت‌هاي منطقه‌اي، چه دولت‌هايي هستند.
يکي از ‌اين تصاوير، موشک «تئو پدنگ» کره شمالي و تصوير دوم يک موشک «اسکاد.بي» را نمايش مي‌دهد که دوازده کشور ‌اين موشک را در اختيار دارند.

کريستنسن مي‌گويد: در سال 2003 نيروي هوايي آمريکا اعلام نمود دوازده کشوري که موشک‌هاي «اسکاد.بي» دارند، شامل ‌ايران، کره شمالي و ليبي جزو دشمنان آمريکا هستند.
او همچنين مي‌گويد: ماهنامه گزارش هسته‌اي آمريکا مي‌نويسد که ‌ايران، عراق، ليبي، کره شمالي و سوريه کشورهايي هستند که واکنش سريع نسبت به يک عمليات حمله هوايي آنها مد نظر بوده است.

اما به ‌رغم ارايه ‌اين اسناد، دولت آمريکا در سه سال گذشته، تغييرات مهمي را در ارتباط با ‌اين کشورها ‌ايجاد نموده است، از جمله ارتباط از راه مجاري ديپلماتيک با کشور ليبي تا ‌اين کشور برنامه سلاح‌هاي کشتار جمعي خود را برچيند. آمريکا همچنين به دنبال يک راهكار ديپلماتيک با کره شمالي است تا از طريق شش کشور بتواند با ‌اين کشور به توافقي دست پيدا كند.

اما اسناد ارايه شده و گزارش‌هاي ديگر، حاكي از ‌اين است که آمريکا برنامه حمله هسته‌اي به هفت کشور شامل چين، روسيه، ‌ايران و کره شمالي را در نظر دارد.