شيرجه در استخر خالي از آب !

محمد رضا ميرزاييان

کد خبر: ۱۹۲۸۴۳

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۰ - ۰۸:۳۳

دتمار كرامر' مدرس سالهاي دور و نام آشناي آلمان ، همواره معتقد بود كه تيم بدون 'مهاجم زهردار' و' گلزن برجسته' مانند شيرجه زدن در استخر خالي از آب است .

اگر بخواهيم مثالي بارز از اين حرف جالب كرامر بزنيم ، مي توانيم به انديشه هاي كاملا نادرست '‌حميد استيلي '‌اشاره كنيم كه گويي دوست ندارد در خط آتش تيمش از مهاجمان يا مهاجم تمام كننده و كلاسيك استفاده كند .

جاي بسي شگفتي است ، كه او با سابقه اي طولاني و درخشان در پرسپوليس و تيم ملي ، همچنان به تعدد هافبكها متكي است و بر تفكرات غلط خود اصرار مي ورزد.

اين مربي جوان در ليگ يازدهم چوب همين شيوه نادرست خود را بارها خورده ولي در عجبيم كه چرا او نمي خواهد گره كور تيمش را با دست بازكند.

در ديدار با فجر سپاسي نيز پرسپوليس مي رفت تا دوباره چوب سيستم احتياط اميز ' حميد استيلي ' را بخورد ،‌اما هوشمندي ' وحيد هاشميان ' مهاجم تازه وارد از يك سو و شم گلزني ' علي كريمي ' از سوي ديگر باعث شد تا سرخ پوشان موقتا از بحران خارج شوند.

استيلي در ديدار مقابل فجر سپاسي ، باز هم برخلاف راهكارهاي صاحب نظران اقدام كرد و بدون آنكه از مهاجم تمام كننده استفاده كند ، همچون گذشته به 'غلامرضا رضايي ' بازيكن پراشتباه متكي شد و طبق معمول رضايي با اشتباهات فردي خود ، بازهم ثابت كرد كه توانايي آن را ندارد كه در خط آتش ، مهره اي قابل اعتماد باشد.

استيلي اگر ديدگاه كرامر و ديگر كارشناسان را ملكه ذهن خود كند ، قطعا به اين باور خواهد رسيد كه براي رسيدن به هدف در سيستم مورد دلخواهش ' 1-3-2- 4 ' و مشتقات اين شيوه ، نياز به 'گلزن' دارد در حاليكه رضايي يك بازيكن كاملا' گل نزن ' است و در ليگ جاري ، وي بارها نشان داده كه در خط آتش يك مهره عجول و ناكارامد مي نمايد.

در شيراز بازهم اصرار استيلي بر عدم استفاده از مهاجم شش دانگ در خط حمله ، باعث شد تا چون هميشه چشم قرمز پوشان به ساقها و افكار علي كريمي دوخته شود . ولي در وقت دوم با فراخواني 'وحيد هاشميان' گلزن سرد و گرم چشيده كه تجارب گران سنگي در بوندس ليگا ( ليگ آلمان ) دارد ، ماشين گلزني ارتش سرخ بحركت افتاد و وي هم يك گل حساس را بنام خود نوشت و هم اينكه در لحظات پاياني ، پايه گذار گل برتري پرسپوليس شد.

وقتي استيلي بر نام ' اشپتيم آرفي ' مهاجم آلماني قلم قرمز كشيد و وي را از دست داد و متعاقب آن ' مهرداد اولادي' با مصدوميت مواجه شد ، انتظار اين بود كه اين مربي به مهاجماني چون هاشميان ، و ' هادي نوروزي ' اتكا كند اما استفاده مكرر از بازيكنان مياني و عدم بهره گيري از فورواردهاي كلاسيك باعث مي شد تا خط حمله پرسپوليس به كبريتي بي خطر تبديل شود و تيرش به سنگ بخورد .

اين مربي جوان حالا بايد به اين نتيجه رسيده باشد كه تعصب كوركورانه و محافظه كاري شديد ، وضعيت را شكننده تر مي كند و اتكا ء به اين تفكر غلط نمي تواند قطب نماي حركت موفقيت آميز يك تيم باشد.

نكته قابل تعمق اينجاست كه استيلي در ديالوگهاي خودماني با كارشناسان ، به ناكارايي بازيكناني مثل غلامرضا رضايي مهر تاييد مي زند اما تعجب آنجاست كه وي همين نفرات را در تركيب اصلي قرار مي دهد و مهاجمان 'كار بلد' را در نيمكت ميخكوب مي كند كه نبود ثبات در حرف و عمل اين مربي ، صاحب نظران را به شگفتي وامي دارد.

البته پاشنه آشيل پرسپوليس منحصر به خط حمله نيست و اين تيم در خطوط سه گانه ، با مشكلات عديده اي مواجه است ولي اينكه چرا كادر فني از يك روزنه بارها گزيده مي شود و از آن عبرت نمي گيرد ، سئوالي است كه همچنان بي پاسخ مانده است .

استيلي پس از هشت هفته بايد مثل كف دستش ، عمق و ژرفاي پرسپوليس را بشناسد و خون خودباوري را در رگهاي سرخ پوشان به جوش آورد كه اين مهم در پرتو 'حرف شنوي' و دست برداشتن از انديشه هاي لجوجانه او ميسر خواهد شد .

پيروزي نويد بخش در شيراز بايد درسهاي گرانبهايي براي كادر فني ارتش سرخ داشته باشد و استيلي اين نظريه را در ذهن خود بگنجاند كه 'براي آنكه ابرهاي غليظ ناكارايي را از آسمان تيمش دور كند ، راهي به غير از اين ندارد كه در استخر پر از آب شيرجه بزند .'

ایرنا