تكيه فدراسیون فوتبال بر اهرم‌هاي فشار؛

تابلوي ورود ممنوع براي دوربين‌هاي صداو سيما!

اين اقدام كه وعده انجام آن در برخي جلسات برگزار شده در سازمان صداوسيما به برخي مديران اين رسانه به صورت غيررسمي داده شده بود، در فاصله اندكي كه تا زمان پايان فرصت ايران براي دريفات حق پخش باقي مانده، عملي شد تا رسانه ملي مجبور به انجام عكس العملي متفاوت با گذشته شود و نگاهي جدي به حقوق فدراسيون فوتبال پيرامون حق پخش هاي تلويزيوني داشته باشد.

کد خبر: ۱۹۲۸۳

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۸۷ - ۱۷:۴۱

جلسه هیات رئیسه فدراسیون فوتبال در خصوص حق پخش تلویزیونی امروز در شرايطي به اتمام رسيد كه محصول نهايي آن، اطلاعيه‌اي بود كه بيانگر جديت بي‌سابقه اين فدراسيون براي اخذ حق پخش تلويزيوني است.

به گزارش خبرنگار ورزش تابناك، فدراسيون فوتبال پس از نشست هيات رئيسه اين فدراسيون، بيانيه اي را تحت عنوان اطلاعيه صادر كرد كه بر اساس آن، از هفته هشتم، تنها دوربين‌هاي پخش زنده بازيها مي توانند وارد ورزشگاه ها شوند و ساير دوربينهاي صداو سيما اعم از دوربين هاي واحدهاي خبري همچون شبكه خبر و همچنين ساير برنامه‌هاي ورزشي از جمله نود، ورزش از نگاه دو و ورزش و مردم، امكان حضور در استاديوم‌ها و تصويربرداري از مسابقات فوتبال را تا اطلاع ثانوي نخواهند داشت.

در متن اين اطلاعيه آمده است: "علیرغم تلاش‌های صورت گرفته از سوی هیات رئیسه فدراسیون با مسئولین محترم صدا و سیما تا این تاریخ هیچ گونه توافقی از سوی سازمان صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران حاصل نشده است.

لذا مقرر شد به منظور ساماندهی وضعیت حقوق قانونی باشگاههای حاضر در مسابقات لیگ حرفه ای و تاکید و الزام موکد AFC , FIFA مبنی بر درآمدهای حاصل از پخش مسابقات در مرحله اول و از هفته هشتم مسابقات لیگ برتر از ورود دوربین های متفرقه به غیر از دوربین پخش مستقیم جلوگیری به عمل آید.

بدیهی است، در صورت عدم حصول حق پخش تلویزیونی از سوی سازمان صدا و سیما در مرحله بعدی تصمیمات مقتضی اتخاذ خواهد شد."

با اين ادبيات و با نصب تابلوي ورود ممنوع مقابل درب ورزشگاه‌ها براي دوربين‌هاي برنامه‌هاي پربيننده رسانه ملي، اقدام فدراسيون فوتبال حركتي در راستاي كسب حق پخش تلويزيوني از صداوسيما، ولو با اجبار و تكيه بر اهرم‌هاي فشار تلقي مي‌شود.

البته با توجه به اساسنامه و ساختار فدراسيون فوتبال، اين حق براي مديريت اين فدراسيون محفوظ است، در شرايط فعلي كه به نظر مي‌رسد رسانه ملي قصد پرداخت رقمي به عنوان حق پخش بازيهاي فوتبال ندارد، دست به چنين حركتي بزند و اجازه ندهد مسابقاتش، فرصتي براي جذب مخاطب برنامه‌هاي صداوسيما شود كه در اين ميان به طور حتم اكثريت باشگاه ها نيز كه به حق پخش چشم‌داشت دارند و بر رويان حساب ويژه اي باز كرده اند، با فدرسيون همراهي خواهند كرد و بعيد به نظر مي‌رسد، مخالفت جدي از سوي قالب اهالي فوتبال به اين تصميم صورت پذيرد.

در اين ميان برخي دور از انتظار نيبست، رسانه ملي و يا بخش هاي زيرمجموعه برخوردي مقابله‌جويانه داشته باشد و براي آنكه نشان دهد در اين مقوله، حرفش بر اهالي مستطيل سبز مي‌چربد، حملات رسانه اي را متوجه فدراسيون فوتبال سازد تا مديران اين مجموعه از مواضعشان عقب نشيني كنند كه البته مطمئناً چنين موضع‌گيري شايسته رسانه ملت ايران نخواهد بود.

با اين وجود به نظر مي‌رسد مديران فدراسيون فوتبال با اتخاذ چنين سياستي، خود را براي برخوردهاي اينچنيني نيز آماده كرده‌اند و در صورت اصرار رسانه ملي بر مواضع فعلي‌اش و عدم حصول توافق ميان اين دو نهاد بر سر حق پخش، امكان آن وجود دارد، در مرحله بعدي شاهد عدم حضور دوربين‌هاي پخش زنده بازيها در ورزشگاه‌ها بود و عملاً فرصت پخش زنده بازيها با ممنوعيت ورود اين دوربين هاي سيما به ورزشگاه‌ها ميزبان ليگ برتر و بازيهاي رسمي نيز سلب شود.

در اين ميان اميد مي‌رود، رسانه ملي گام هاي عملي در جهت پرداخت حق پخش تلويزيوني مسابقات ليگ برتر فوتبال را بردارد و شاهد افزايش منازعات صداوسيما و فدراسيون فوتبال كه همراه با پرداخت هزينه‌هايي خواهد بود، نباشيم و بحث حق پخش تلويزيوني مجدداً در فضاي گفت و گو و با ادبيات متفاوت پيگيري و به سرعت منتج به توافقات نهايي شود تا فرصت‌هاي حضور ايران در ميادين حرفه اي گري بين‌المللي به واسطه عدم برخورداري از اين امكان از بين نرود و سازمان صداوسيما نيز هزينه جذب مخاطبين گسترده اش به واسطه پخش‌هاي زنده فوتبال و ساير برنامه‌هاي را با روندي معقول و منطقي پرداخت كند.