«بهجت افراز» با «چشم تر» سخن می گوید...

همه اين شرايط مفتضح درباره نگهداري اسراي ايراني در عراق در حالي بود كه به فرموده حضرت امام (ره) اسراي عراقي مي‌بايست مانند يك مهمان در مملكت ما پذيرايي مي‌شدند. امكاناتي كه در اختيار اسراي عراقي بود به اندازه‌اي زياد بود كه استعدادهاي آن‌ها را شكوفا كرده، باعث خلق آثار زيبايي نيز توسط آنها شده بود.

کد خبر: ۱۹۲۶۴۲

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۰ - ۱۸:۱۲

سرویس دفاع مقدس ـ كتاب «چشم تر»، مجموعه خاطرات خانم «بهجت افراز» از كاركنان جمعيت هلال احمر، اداره رسيدگي به امور اسرا و مفقودين است كه توسط خانم «فاطمه دوست‌كامي» به رشته تحرير درآمده است.

به گزارش «تابناک»، «چشم تر»، مجموعه خاطرات 18 سال خدمت خانم افراز در اداره امور اسرا و مفقودين دفاع مقدس است كه حاكي از، سالها مشاهدات رنج و مشقت آزادگان و خانواده‌هاي ايشان در دوران اسارتشان مي‌باشد.

كتاب چشم تر كه حاصل ساعتها مصاحبه حضوري با بهجت افراز است، توسط خانم فاطمه دوست كامي در 18 فصل تدوين شده و نگاشته شده است.

نگارنده با حفظ امانت خاطرات شفاه خانم افراز به كمك مستندات بسياري كه بخش قابل توجه از كتاب را تشكيل مي‌دهد، توانسته‌ است مجموعه‌اي از خاطرات مرتبط با آزادگان و اداره امور رسيدگي به اسرا را ارائه نمايد. و در مقدمه خود از خانم افراز چنين بيان مي‌كند كه: «ذهن اين بانوي بامحبت و مدير بعد از سال‌‌ها خدمت همچنان آماده و سرشار از خاطراتي است كه سال‌هاي سال درگير آن بوده‌اند». و در پايان اميدوار است تا توانسته باشد با نگارش اين اثر قدمي كوچك در شناساندن ميزان غربت و مظلوميت آزادگان كشور اسلامي ايران برداشته باشد.

در بخشي از خاطرات خانم افراز در اين كتاب، چنين مي‌خوانيم:

«... طبق كنوانسيون سوم ژنو، هر اسير در هر دين و آييني مي‌تواند آزادانه به عبادت و انجام مراسم مذهبي خودش بپردازد. اين قانون در حالي وجود داشت كه اسراي ما براي اداي فريضه نماز جماعت تحت شديدترين شكنجه‌هاي جسمي و روحي قرار مي‌گرفتند. البته آن‌ها هيچ‌گاه از پا نيفتادند و دست از دعا و نماز جماعت برنداشتند. براي اين كار هم معمولاً چند نفر را نگهبان مي‌كردند كه از پنجره‌ها بيرون را نگاه كنند و كشيك بدهند...

در مورد امكانات آموزشي هم كه هر اسير محق است تا اندازه‌اي آن را در اختيار داشته باشد و از آن‌ها استفاده كند، بايد گفت كه اسراي ما نه تنها هيچ چيز در اختيار نداشتند بلكه همان يك خودكاري كه صليب در بازديدها براي نوشتن نامه‌ها به دستشان مي‌داد، بعد از رفتن آنها مي‌بايست به عراقي‌ها تحويل بدهند. در اين شرايط واقعا تنها چيزي كه بعد از پيگيري‌هاي ما به دست اسرا رسيد يك سري كتاب‌هاي آموزشي بود كه با سختي زيادي توانستيم آن‌ها را به دست بچه‌ها برسانيم.

از لحاظ مسائل بهداشتي هم كه تقريبا شرايط بچه‌ها در حد صفر بود. مواد شوينده‌اي كه در اختيار آن‌ها مي‌گذاشتند بسيار كم و ناچيز بود....»

كتاب چشم تر: خاطرات خانم افراز، توسط فاطمه دوست‌كامي در 304 صفحه و در سال 1390 توسط انتشارات پيام آزادگان به رشته تحرير درآمده است.