صدا وسيما، از نقادي تا سفسطه + فيلم

به عنوان نمونه، چندي پيش شبكه خبر در بطن گزارشي كه برچسب بررسي اقتصاد المپيك بر روي آن خورده بود، به هزينه پنجاه ميليارد دلاري المپيك براي چيني‌ها اشاره كرده بود و چنين نتيجه‌گيري كرد كه چين براي هر مدال رقمي در حدود پانصد ميليون دلار هزينه كرده است؟!

کد خبر: ۱۸۹۳۲

تاریخ: ۳۱ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۵:۴۳

برنامه‌هاي ورزشي صداو سيما بار ديگر تغيير موضع دادند تا علاوه بر ناديده ‌گرفتن درك مخاطبان، زمينه كاهش مقبوليت و اعتماد اين رسانه رقم بخورد.

به گزارش خبرنگار ورزشي تابناك، پس از آنكه همزمان با روزهاي پاياني المپيك كه مشخص بود ديگر اميد چنداني به مدال‌آوري نمايندگان ايران نيست، رسانه ملي در اقدامي ناگهاني و البته قابل پيش‌بيني تغيير موضع داد و براي پاسخگويي به فشار افكار عمومي، انتقادات شديدي را از ورزش انجام داد كه اين تغيير ناگهاني رفتار برنامه‌هاي ورزشي صداوسيما باعث زيرسوال رفتن برخي از مجريان برنامه‌هاي انتقادي شد.

چرا كه برخي از آنها تا پيش از تغيير موضع صدا و سيما چشم‌بسته از كاروان ورزشي ايران و نتايج ضعيف آن حمايت مي كردند و براي كمرنگ ساختن شكست‌هاي المپين‌هاي ايران آسمان به ريسمان مي‌بافتند اما ظرف 24 ساعت ورزش ايران و علي‌الخصوص چند فدراسيون را به باد شديد‌ترين انتقادات گرفتند.

با اين حال همانگونه كه پيش‌بيني مي‌شد، خيلي زود تاريخ انقضاي اين نقدها فرارسيد و برنامه‌هاي ورزشي رسانه ملي بار ديگر با تغيير رويكرد و با تكيه بر ابزارهايي همچون توجيه و حتي سفسطه درصدد آن برآمد تا بار ديگر چشم بسته از عملكرد ورزش حمايت كند. اين تغيير رويكرد همزان با مدال‌آوري ساعي در المپيك پكن به وقوع پيوست كه پس از آن تنها چند برنامه انتقادي با محوريت عملكرد فدراسيون كشتي و چند فدراسيون ديگر برگزار شد و فرصت بيان ديدگاه‌هاي منتقدين ورزش كشور از پنجره سيما به پايان رسيد تا شايد چهار سال ديگر و خدايي‌ناكرده با تكرار نتايج مشابه در المپيك 2012 لندن، بار ديگر برنامه‌هاي فصلي انتقادي پخش شود.

در جريان بازيهاي پارالمپيك پكن و بزرگ‌نمايي نتايج پارالمپيك سيزدهم، علي‌رغم افت محسوس ورزش ايران در اين رقابت‌ها در مقايسه با المپيك آتن، اين تغيير رويكرد را به تصوير كشيد.

مقايسه غلط و سفسطه آميز ميزان سرمايه گذاري ساير كشورها در المپيك و دستاوردهاي ايشان و مقايسه آن با ميزان سرمايه‌گذاري و دستاورد كاروان ورزشي ايران، يكي از حركت‌هايي بوده كه در اين ارتباط به آن پرداخته شده است.

به عنوان نمونه، چندي پيش شبكه خبر در بطن گزارشي كه برچسب بررسي اقتصاد المپيك بر روي آن خورده بود، به هزينه پنجاه ميليارد دلاري المپيك براي چيني‌ها اشاره كرده بود و چنين نتيجه‌گيري كرد كه چين براي هر مدال رقمي در حدود پانصد ميليون دلار هزينه كرده است.

حال آنكه، اين پنجاه ميليارد دلار، هزينه برگزاري المپيك بوده و براي ساخت ورزشگاه‌هاي ميزبان بازيهاي بيست‌ونهم و موارد مشابه هزينه شده است و براي آماده‌سازي كاروان المپيكي‌هاي پكن كه از لحاظ كمي 12 برابر ايران بود و از لحاظ كيفي نيز در صدر ورزش جهان ايستاد، هزينه‌هايي به مراتب كمتري شده است و اينچنين برداشت كه مخلوط ساختن حقيقت و دروغ است، چه مفهومي جز سفسطه پيدا مي كند؟

البته در صورتي كه اين مسئله را به عدم آگاهي رسانه ملي از اين ارقام و هزينه كرد اين پنجاه ميليارد دلار نسبت داده شود، بايد به حال صداوسيماي ايران افسوس خود كه اينچنين بدون تحقيق اقدام به ارائه گزارش‌هاي همراه با انحراف مي‌كند.

اين در حالي است كه چين براي برگزاري المپيك در كشورش در چارچوب‌هاي اقتصادي كشورش، پنجاه ميليارد هزينه مستقيم كرده است تا بتواند از اين طريق سودهاي سرشاري را نصيب خود كند و البته از مزاياي ميزباني در مسابقات نيز بهره برده و سكوي اول ورزش جهان را بايستد اما قطعاً اين كشور كه مي‌رود تا قدرت اقتصادي دنيا شود، فقط براي سود بردن از مزاياي ميزباني، اين ميزان هزينه نكرده است.