با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا؛

جمهوریخواهان محافظه‌کار در مقابل باراک اوباما

هم‌اکنون 9 جمهوری‌خواه خود را برای رقابت در انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 در آمریکا آماده می‌کنند که در این بین سه نفر یعنی «ریک پری»، «سارا پیلن» و «میچله باکمن» بیشتر از بقیه این افراد، توانسته‌اند نظر جمهوری‌خواهان را به خود جلب کنند. نظرسنجی‌های صورت گرفته، نشان از آن دارد که یک نفر از این سه نفر، گوی سبقت را از دیگران ربوده و احتمالا وی رقیب باراک اوباما خواهد بود.

کد خبر: ۱۸۷۵۶۸

تاریخ: ۱۰ شهريور ۱۳۹۰ - ۱۶:۵۸

سرویس بین‌الملل ـ به تدریج و با نزدیک شدن به فعالیت‌های انتخاباتی ریاست جمهوری در آمریکا، چهره رقبای جمهوریخواه باراک اوباما، رئیس جمهور کنونی این کشور هم مشخص می‌شود؛ هرچند هنوز احتمال ورود افراد دیگری نیز از حزب جمهوریخواه در عرصه انتخابات وجود دارد.

به گزارش «تابناک»، تاکنون از میان 9 نفری که خود را از حزب جمهوریخواه برای رقابت با باراک اوباما نامزد کرده‌اند، «ریک پری»، از ایالت تگزاس بر پایه چهار نظرسنجی صورت گرفته در هفته‌های اخیر از شانس بالاتری نسبت به هشت نفر دیگر برخوردار است.

«ریک پری» که تقریبی می‌توان گفت از اردوگاه «تی پارتی» در درون حزب جمهوریخواه خود را آماده انتخابات درون حزبی می‌کند، هم اکنون فرماندار ایالت تگزاس است؛ ایالتی که در دو سال اخیر با مشکلاتی همچون خشکسالی و ظهور فرقه‌هایی روبه‌رو بوده است که درخواست‌های خودمختاری از درون آمریکا داشته اند.

نظرسنجی اخیری هم که «سی ان ان» انجام داده، مشخص کرده که «پری» نظر جمهوریخواهان بیشتری را نسبت به خود جلب کرده است؛ هرچند بیشتر طرفداران وی از حامیان «تی پارتی» هستند.

این در حالی است که هرچند در گذشته «تی پارتی» بخش کوچکی از حزب جمهوریخواه بوده است، اکنون بین 40 تا 50 درصد جمهورخواهان، خود را طرفدار جنبش «تی پارتی» می‌دانند و همین هم احتمال برگزیده شدن نهایی «ریک پری» را در رقابت با دو رقیب سرسخت خود یعنی «سارا پیلن» و «میچله باکمن» افزایش داده است و به احتمال زیاد، «پری» در انتخابات دور آینده با باراک اوباما رقابت می‌کند؛ هرچند باید منتظر تحولات آینده انتخاباتی در آمریکا بود تا تصویر درست‌تری از این رقابت به دست آید.

افزون بر «پیلن و باکمن»، «هرمان کین»، «مت رومنی»، «ران پاول»، «نوت گینرگیچ»، «ریک سانتروم»، «جان‌هاتسمن»، شش رقیب دیگر ریک پری برای انتخابات درون حزبی، جمهوریخواهان برای رقابت با باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 در آمریکا هستند.

جنبش «تی پارتی» چه کسانی هستند؟

جنبش تی پارتی، جنبشی است که از سال ۲۰۰۹ و در پی مجموعه‌ای از اعتراضات محلی و ملی در آمریکا پدید آمد. این جنبش، سیاسی و متمایل به عقاید محافظه‌کاران است و در مقابل سیاست‌های باراک اوباما قد علم کرد. طرفداران این جنبش، سیاست‌های وی را چپی و سوسیالیستی می‌خواندند.

نام این جنبش برگرفته از واقعه‌ای مهم در تاریخ آمریکاست: در سال ۱۷۷۳، جمعی از مستعمره‌نشینان بریتانیایی در شهر بوستون، صندوق‌های چای را که قرار بود، راهی بریتانیا شود، در اعتراض به مالیاتی که لندن به آنها بسته بود به دریا ریختند؛ رخدادی که به مهمانی چای بوستون یا بوستون تی پارتی معروف شد و یکی از نخستین جرقه‌های انقلاب آمریکا و استقلال این کشور بود.

از آنجا که واژه پارتی در زبان انگلیسی هم به معنای مهمانی است و هم حزب، تی پارتی‌ها با شبیه‌سازی رخدادهای دوران استقلال آمریکا، می‌گویند خواهان انقلاب دومی‌ در ایالات متحده است.

سیاست‌های جنبش تی پارتی چیست؟

از سال ۲۰۰۹، در گوشه و کنار آمریکا، تظاهراتی به راه افتاد که شرکت کنندگان در آن عمدتا مردان سفید پوست با گرایش‌های مذهبی، متاهل بالای ۴۵ سال، عموما متمکن، تحصیلکرده و محافظه‌کارتر از جمهوریخواهان بودند.

انگیزه اولیه این گردهمایی‌ها اعتراض به تصویب قوانین مشخصی در کنگره بود که مهمترین آن، لایحه اصلاح نظام بیمه درمانی و اصلاح نظام مالی آمریکا بود که دولت اوباما به کنگره زیر سلطه حزب خودش داده بود.

هنوز مرکب امضای رئیس جمهوری خشک نشده، هواداران جنبش تی پارتی، در شهرهای آمریکا دست به اعتراض زدند و ده‌ها دادستان محلی علیه دولت اعلام جرم کردند. اینها می‌گویند، دولت اوباما قانون اساسی آمریکا را زیر پا گذاشته است. گردهمایی‌ها اندک اندک به یک جنبش اجتماعی بدل شد، جنبشی توده‌گرا و فوق محافظه‌کار که نام «تی پارتی» بر خود گذاشت.

اعضای جنبش جشن چای همچنین اعلام کرده بودند، افکار آنها در نهادهای حکومتی در واشنگتن جایی ندارد و آنها می‌خواهند در انتخابات از دمکرات‌ها و حتی برخی از جمهوری خواهانی که به گفته آنها در برابر سیاست‌های اوباما ضعیف رفتار کرده اند، انتقام بگیرند.

سارا پیلین، معروف‌ترین چهره «تی پارتی» و سخنگوی غیر رسمی ‌این جنبش است. وی نامزد پیشین معاونت ریاست جمهوری بود و به  سخنگوی غیر رسمی‌ آنها بدل شد.