نقوي حسيني:

نقد منصفانه بهترين نوع نقادي است

کد خبر: ۱۸۶۶۳۳

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۳۹۰ - ۱۰:۴۷

يك عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس نقد منصفانه را از بهترين نوع نقادي عنوان كرد و گفت: مديران بايد نسبت به نقادي‌ها سعه صدر داشته باشند، زيرا بسياري از نقدها از سر دلسوزي است.

به گزارش ایسنا، حسين نقوي‌حسيني با اشاره به بيانات مقام معظم رهبري در جمع اساتيد دانشگاه اظهار كرد: در ارتباط با عملكرد مديران اجرايي و گردانندگان كشور به سه شكل مي‌توان برخورد كرد، نخست اين كه مي‌توان هيچ انتقادي نكرد و هميشه تمجيد كرده و چشم خود را بر نقاط ضعف و مشكلات بست كه قطعا شيوه خوبي نيست، يعني به هر حال هر مسوول و ناظري متعهد است كه نقاط ضعف، مشكلات و ايرادات را مطرح، يادآوري و تبيين كند تا نهايتا اشكالات رفع شود.

وي تصريح كرد: نگاه دوم اين است كه از نقاط ضعف، اشكالات و كمبودها و ايرادات كه هميشه هم در تمام دستگاه‌ها وجود دارد به عنوان اهرمي براي تخريب و تضعيف، كوبيدن، ريختن آبروي مديران و خدمتگزاران استفاده كرد كه نگاه دوم نيز روش درستي نيست زيرا برخورد و انتقاد غيرمنصفانه است.

اين عضو اصولگراي مجلس ادامه داد: در واقع مديران تلاش مي‌كنند اما زحمات آنان ناديده گرفته شده و هميشه قسمت خالي ليوان ديده مي‌شود و از سوي ديگر تخريب و تضعيف مي‌شوند كه اين نيز روش خوبي نيست.

نقوي‌حسيني نقد منصفانه را به عنوان روش سوم عنوان كرد و گفت: يعني به شكلي به مسائل پرداخته شود كه اولا قسمت پر ليوان ديده شود، يعني زحمات، خدمات و اقدامات انجام شده در نظر گرفته شود، و نقاط ضعف را نيز منصفانه نقد كنيم، زيرا گاهي اوقات برخي مشكلات دست مدير خاصي نيست و يا نتيجه كوتاهي مدير خاصي نيست، بلكه ممكن است روند طبيعي يا زمان‌بر باشد.

نماينده ورامين در مجلس افزود: به عنوان مثال زماني كه ساخت يك بيمارستان يا سد آغاز مي‌شود، پروسه زماني دارد كه گاهي وقت با كمبود اعتبار، يا مشكلات اجرايي روبه‌رو مي‌شود لذا بايد اين موارد در نظر گرفته شود يعني نقد منصفانه داشته باشيم كه از نظر من، اين روش درستي است.

وي خاطرنشان كرد: در واقع، در اين روش نقد را مطرح مي‌كنيم، اشكالات را مطرح مي‌كنيم اما نقاط قوت و فعاليت‌هاي انجام شده و اشكالات را هم مي‌بينيم و به مدير كمك مي‌كنيم تا اشكالات رفع شود.

اين عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس درباره اين كه مقام معظم رهبري تاكيد داشتند كه بسياري از انتقادهاي گزنده از روي دلسوزي انجام مي‌شود، ابراز عقيده كرد: مديران بايد سعه صدرشان نسبت به نقدي كه صورت مي‌گيرد بالا باشد زيرا تمام نقادها كه دشمن نيستند و همه نقادها كه قصد تخريب ندارند، كما اين كه بسياري از آنها از روي دلسوزي اين نقدها و حرف‌ها را مطرح مي‌كنند، بنابراين بايد ظرفيت‌مان در قبال نقدهايي كه مي‌شود بالا باشد نقدها را بپذيريم، بررسي كنيم و آنچه كه از دستمان برمي‌آيد براي جبرانشان تلاش كنيم.