زنان شاغل در برابر همسر خود تحمل كمتري دارند

زناني كه ساعات طولاني بيرون از منزل كار مي‌كنند، به دليل مشغله زياد و خستگي، توقعات بين فردي خصوصاً از همسر در آنها افزايش پيدا مي‌كند؛ محيط كاري كه در آن ارباب رجوع زياد است، خستگي بيشتري را به وجود مي‌آورد.

کد خبر: ۱۸۴۳۸۹

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۵:۰۲

يك كارشناس ارشد امور اجتماعي گفت: زناني كه ساعات طولاني بيرون از منزل كار مي‌كنند، در برابر توقعات و خواسته‌هاي همسر خود تحمل كمتري دارند كه علت آن كار كردن همپاي مردان است.

پريچهر ملكوتي در گفت‌وگو با فارس رفع فقدان مالي را تنها حُسن اشتغال زنان بيان كرد و اظهار داشت: خستگي تنها نتيجه اشتغال زنان به شمار مي‌رود.

وي گفت: زناني كه ساعات طولاني بيرون از منزل كار مي‌كنند، به دليل مشغله زياد و خستگي، توقعات بين فردي خصوصاً از همسر در آنها افزايش پيدا مي‌كند؛ محيط كاري كه در آن ارباب رجوع زياد است، خستگي بيشتري را به وجود مي‌آورد.

اين كارشناس ارشد امور اجتماعي با اشاره به اينكه زنان خانه‌دار بيشتر به امور همسر خود رسيدگي مي‌كنند، افزود: اين امر در زنان شاغل كمتر ديده مي‌شود، اين دسته از زنان اذعان دارند كه هم‌پاي همسر خود كار كرده و توقع دارند كه همسرشان در انجام امور منزل به آنها كمك كنند؛ در صورتي كه اين امر محقق شود از بسياري مشكلات و آسيب‌هاي زنان شاعل كاسته خواهد شد.
ملكوتي تأكيد كرد: ساعات طولاني اشتغال زنان بر روابط زناشويي آنها تأثير منفي مي گذارد؛ سختي كار، دور بودن از منزل و درگيري با محيط كار انرژي را از زنان شاغل مي‌گيرد و همين مسئله باعث مي‌شود كه آنها ديگر توان و ميلي براي برآورده‌كردن نيازهاي شوهر خود نداشته باشند.

وي بيان داشت: زناني كه ساعات طولاني بيرون از منزل كار مي‌كنند آمادگي رودرويي مستقيم با خشونت را بيشتر از زنان خانه‌دار دارند ضمن اينكه اين دسته از زنان در برابر توقعات و خواسته‌هاي همسر خود تحمل كمتري دارند كه علت آن كار كردن همپاي مردان است.

اين كارشناس ارشد امور اجتماعي، رسيدگي به امور همسر و پذيرايي از وي را در زنان شاغل نسبت به زنان خانه‌دار كمتر دانست و اظهار داشت: آرامش و رسيدگي به ظاهر و سلامت جسم در زنان خانه‌دار بيشتر از زنان شاغل است.

ملكوتي در پايان خاطرنشان كرد: يك زن در محيط كار و خانواده مي‌تواند ايفاي نقش مثبتي داشته باشد تا بلوغ فكري و رواني همزمان با بلوغ جسمي باشد؛ متأسفانه عدم هماهنگي اين دو باعث بروز مشكلات و آسيب‌‌هاي اجتماعي در خانواده و جامعه شده است.