تيغ بزنگاه در گلوي شبکه سوم سيما ‏

محصولات سال گذشته به مراتب قوي‌تر ‏بوده و آنچه مسلم است، ديدگاه «بزن در رو» به شدت بر محصولات امسال رسانه ملي در ‏ماه مبارک رمضان سايه افکنده و بدون هيچ اغراق هر چهار سريال شبکه‌هاي سراسري ‏مشکلات زيادي در محتوا، داستان، بازيگري و موضوع خود دارند.

کد خبر: ۱۸۴۲۰

تاریخ: ۲۶ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۰:۴۲

در حالي که سريال ماه رمضان يکي از شبکه‌هاي اماراتي به خاطر احساس توهين به ‏برخي قبايل و اقوام منطقه‌اي در عربستان تعطيل شد، سريال سراسر ضعف و ‏حيرت‌انگيز بزنگاه، بي‌توجه به نامه شوراي نظارت بر صداوسيما به ضرغامي، همچنان ‏در حال پخش است.‏

به گزارش خبرنگار «تابناک»، در شرايطي که بدترين اشاره‌هاي ممکن از زندگي و واکنش‌‏هاي زندگي يک فرد معتاد از مشکلات دستشويي رفتن وي تا بازي با حرکات زشت ‏انگشتان دست که در فرهنگ غربي معني بسيار زشتي دارد، به راحتي و بدون هيچ مميز ‏اخلاقي و اجتماعي روي آنتن شبکه جوان رسانه ملي مي‌رود، متوليان سيما و اين ‏شبکه همچنان براي قطع پخش اين سريال، دچار سردرگمي و وقت‌گذراني هستند.‏

بخش نخست اين سريال، بي‌توجه به پرداخت ضعيف در رويه‌هاي اشتباه مردم براي کفن ‏و دفن اموات در سال‌هاي اخير، توهيني بسيار آشکار و گستاخانه به مداحان اهل بيت ‏عصمت و طهارت (ع) و هيأت‌هاي مذهبي بود.‏

اين مسير که به تازگي توسط برخي بازيگران، مجريان و چهره‌هاي به اصطلاح ‏روشنفکر فيلم‌هاي سينمايي و سريال‌هاي تلويزيوني راه افتاده، به گونه‌اي گسترش يافته ‏که برخي از آنها، حتي آزادانه برخي صحنه‌هاي عزاداري و واکنش‌هاي عاطفي مردم در ‏هيأت‌هاي مذهبي را به نمايش درمي‌آورند.‏

به راستي در کدام يک از خانواده‌هاي کشورمان، جنازه متوفي را به داخل اتاق‌هاي خانه ‏برده و پاي جنازه چرندياتي به عنوان نوحه و مصيبت بر آن مرده مي‌خوانند؟ در کدام ‏خانواده ايراني، زن عزادار به تنهايي در ميان مجلس مردان جيغ و شيون کرده و خودش ‏را به اين سو و آن سو پرت مي‌کند؟ در کدام مجلسي، مداح دايم طلب آب مي‌کند، يا در ‏کدام مراسم ختمي شاگردان مغازه داماد خانواده با دست بر سر کوبيده يا به جاي گريه ‏صداي انکر الاصوات از خودشان درمي‌آورند؟ آيا بيشتر از اين مي‌توان اشاره‌هاي ‏آشكار و مستقيمي به هدف توهين و تمسخر بر جامعه مذهبي و هيات‌هاي آن روا ‏داشت؟ چرا متوليان رسانه ملي و دستگاه‌هاي متعدد نظارتي در آن مانند پخش شبکه ‏سوم و شوراي معارف سيما در برابر اين روش توهين آميز و گستاخانه که بعضي از ‏آنها حکم بدعت گذاشتن را دارد، سکوت مي‌کنند؟!

متأسفانه، در سريال پيشين توليد شده رضا عطاران براي نوروز در شبکه سوم هم شاهد ‏بيان کلمات، اصطلاحات و لغات زشت خاصي بوديم که در شأن رسانه ملي و ‏خانواده‌هاي اخلاقگراي جامعه ما نبود، ولي متأسفانه با مسامحه و سکوت مسئولان ‏شبکه سوم گذشت.‏
اما حالا سريال نيم بند و کم اثر بزنگاه نه تنها نتوانسته مدخلي مناسب براي اوقات فراغت ‏سالم مردم در شب‌هاي ماه مبارک رمضان باشد، بلکه در وضعي بسيار نامناسب به ‏محصولي توهين‌آميز به طبقه سنتي، اخلاقگرا و مذهبي جامعه تبديل شده، به ‌گونه‌اي که ‏حرکات و اشاره‌ها در آن آشکارتر از بخش نخست مي‌شود.‏

استفاده از حجاب چادر براي زن احمق و کم شعور داستان که شوهرش دايم در کافي ‏شاپ به دنبال بي بند و باري است و از يک معتاد به مواد مخدر آشنايي بيشتري دارد، چه ‏معنايي مي‌تواند داشته باشد؟

توهين به دختران سنتي و مذهبي جامعه که در سال‌هاي اخير همه داشته‌هاي فرهنگي و ‏سنتي خود را فداي برداشتن ابرو و غربي ساختن ظاهر خود نکرده‌اند، در قالب سياه ‏کردن پشت لب دختر بازيگر سريال که از قضا او هم کسر شعور و حماقت علني از ‏خودش بروز مي‌دهد، چه نتيجه‌اي در بردارد؟

مانور روي دختر ديگر خانواده که ظاهر غربي داشته و به اصطلاح روي مد است و ‏اشاره‌هاي واضح او به کارگر داخل نانوايي پدرش يا هر مرد خوش تيپ ديگر، چه نوع ‏پيام رساني به جامعه پانزده ميليوني زنان و دختران بين پانزده تا سي سال ايراني دارد؟

آيا به واقع، نظارت و ارزشيابي اجتماعي و اخلاقي وراي نظارت کيفي و فني بر اين سريال ‏به جايي رسيده که مردم بايد براي در امان ماندن ذهن و فکر جوانان و خانواده‌هايشان، نديدن تصاوير زشت آن را به يکديگر پيشنهاد بدهند؟‏

از طرفي، وقتي متولي رسانه ملي که بر روند داستان سريال‌هاي پر بيننده‌اي مانند ‏ساعت شني، يک مشت پر عقاب، شهريار و . . . نظارت دقيق داشته و حتي پايان برخي ‏سريال‌ها با نظر ايشان تنظيم مي‌شود، چرا در اين مورد بي تفاوت بوده و حتي يک ‏بخش از اين محصول بسيار ضعيف و پر حاشيه را نديده است؟!‏

به خلاف وعده معاونت سيما، به نظر مي‌رسد محصولات سال گذشته به مراتب قوي‌تر ‏بوده و آنچه مسلم است، ديدگاه «بزن در رو» به شدت بر محصولات امسال رسانه ملي در ‏ماه مبارک رمضان سايه افکنده و بدون هيچ اغراق هر چهار سريال شبکه‌هاي سراسري ‏مشکلات زيادي در محتوا، داستان، بازيگري و موضوع خود دارند. ‏

اگر از نماز شب بازيگر زن با آرايش کامل در سريال شبکه اول بگذريم، به بدعت تازه ‏سريال‌هاي تلويزيوني اين شبکه در برگزاري ختم و شب هفت در منزل و مجلس مختلط ‏خانم‌ها و آقايان نمي‌توان به راحتي گذشت، اگر از فضاي فردين‌واري و فيلم فارسي ‏سريال شبکه دو بگذريم، از تزريق وهن و اوهام به بهانه خلق و خوي عرفاني در ماجراي ‏سمنو پزان و ريختن کيسه گندم نمي‌توان گذشت و اگر از جذاب‌سازي يک قاچاقچي ‏مواد مخدر و يک قاچاقچي اشياي عتيقه و ابله کردن مأموران نيروي انتظامي بگذريم، از ‏بي‌مايه بودن داستان و فيلمنامه کارگردان مجموعه‌هاي موفق سيما در سريال شبکه ‏تهران نمي‌توان به راحتي گذشت. ‏

اندک مراجعه به آمار و شنيدن پيشنهادها و انتقادهاي مردم، مي‌تواند دريچه‌هاي نديده و ‏نشنيده بيشتري را بر اين گزارش بگشايد و کمک کساني شود که در آستانه رمضان، ‏محرم و نوروز به خاطر مي‌آورند که بايد آنتن رسانه ملي را با محصولي هر چند ضعيف ‏پر کنند.‏
اين بي‌تفاوتي‌ها و ضعف‌هاي آشکار، در حالي است که شبکه‌هاي فارسي زبان لس‌‏آنجلسي در تلاش دوباره و گسترده‌اي براي دور کردن مردم از روحيه مذهبي و بي‌‏تفاوتي مردم به مناسبت‌هاي ديني مانند محرم، صفر، رجب، شعبان، رمضان و ديگر ايام ‏پربرکت ديني هستند، اما در کمال تعجب، در اين سو و در قلب کشوري مسلمان و شيعه و ماه پر خير و برکت ‏رمضان، رسانه ملي که با بودجه ميلياردي بيت‌المال اداره مي‌شود، توان ساخت ‏چند مجموعه بي‌اشکال و از آب گذشته را ندارد و بدتر آن که توقع داريم، جامعه به کمک ‏محصولات مناسب آن، گرفتار فرقه‌هاي خلق‌الساعه به ظاهر عرفاني و گروه‌هاي التقاطي ‏شيطان پرست و غربي نشود! ‏

ديدن دوباره بخش نخست اين سريال با حرکات زشت بازيگران دست چندم آن که در ‏عزاي پدر خانواده انجام مي‌شود، نماد عيني از تمسخر هيأت‌هاي مذهبي و واکنش‌هاي ‏عاطفي مردم به روضه و مدح بر مصيبت آل الله است و اين در شرايطي است که رسانه ‏ملي، پس از ممنوع‌الپخش کردن چهره مداحان به بهانه‌ها و غرغرهاي سياسي برخي ‏گروه‌هاي وامانده از انتخابات رياست جمهوري، حالا با اين روش دريچه‌هاي جديدي را از ‏برخوردهاي سليقه‌اي با ايام، هيأت‌ها و چهره‌هاي مذهبي نشان مي‌دهد.‏

نگاهي به برنامه‌هاي گوناگون رسانه ملي در ايام رجبيه و شعبانيه و بريده شدن پاي ‏مداحي و شادماني مذهبي جز يک شبکه در اين روزها از برنامه‌هاي سيما، نشان مي‌دهد، ‏جرياني با قدرت تمام در حال حذف اين روحيه ديني از ذايقه رسانه اي مردم است و ‏متأسفانه اين حرکت آرام و هدفمند در ظاهر دينمدار و متعهد مديران شبکه‌ها به چشم ‏متوليان و دستگاه‌هاي نظارتي شبکه‌هاي سيما نمي‌آيد.‏