افتتاحیه بیست و ششم دانشجویان

رقابت‌های دانشجویان زیباتر از المپیک پکن

مراسم افتتاحیه رقابت‌های یونیورسیاد جهانی در حالی جمعه شب در ورزشگاه "چون جین" شهر شنژن برگزار شد که به اعتقاد برخی شاهدان آیتم‎‌های این مراسم زیباتر از افتتاحیه المپیک پکن بود.

کد خبر: ۱۸۳۲۷۹

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۱:۱۸

به گزارش خبرنگار اعزامی مهر از شنژن چین، بیست و ششمین دوره رقابت‌های بونیورسیاد جهان 2011 چین جمعه شب با برگزاری مراسم افتتاحیه، رژه تیم‌ها از مقابل جایگاه، بالارفتن پرچم فیزو و روشن شدن مشعل آغاز شد. مراسمی که بیش 330 دقیقه حاضران در ورزشگاه، مسئولان، مربیان و ورزشکاران شرکت کننده در این رقابت‌ها را مبهوت خود کرد.

مسئولان برگزاری مسابقات2011 شنژن قول داده بودند مراسم افتتاحیه این مسابقات زیباتر از افتتاحیه المپیک 2008 پکن باشد که با برنامه‌‌ها و آیتم‌هایی که جمعه شب در ورزشگاه مرکزی که چینی‌ها به آن "چون جین" می‌گویند برگزار شد، این وعده مسئولان شهر شنژن رنگ واقعیت به خود گرفت.

کسانیکه در مراسم افتتاحیه المپیک چین حضور داشتند و یا آن را از تلویزیون مشاهده کردند، این مسئله را تائید کرده و این مراسم و برنامه‌های آن را حیرت انگیز و فراموش نشدنی دانستند.

این مراسم از همان ابتدا با نظمی مثال زدنی آغاز شد. نحوه حرکت تیم‌ها به سمت ورزشگاه محل برگزاری افتتاحیه، مسدود کردن مسیر و استقبال دیدنی چینی‌ها در تمام بخش‌های اتوبان‌های منتهی به ورزشگاه "چون جین" و هدایت تیم‌ها به محل انجام رژه جالت توجه بود.

پیش از ورود تیم‌ها بیش از یکساعت مراسم مختلف در ورزشگاه برگزار شد و با ورود دو کاروان افغانستان و آلبانی از دو ورودی منتهی به محل رژه، این افتتاحیه بصورت رسمی آغاز شد. پس از ورود نیمی از تیم‌ها بار دیگر نوجوانان و جوانان چینی برنامه‌های جذاب و دیدنی را به شکلی کاملا منظم و هماهنگ برگزار کردند.

در مرحله دوم ورود تیم‌ها، کاروان ایران هم ساعت 20:39 دقیقه به وفت محلی از مقابل جایگاه رژه رفت و مورد استقبال مسئولان و تماشاگران قرار گرفت و در ضلع شرقی ورزشگاه مستقر شد. در زیر هر صندلی بسته‌هایی قرار گرفته بود که در آن کتاب معرفی مسابقات و نمادهای مختلف یونیورسیاد در آن قرار داشت.

کاروان چین، آخرین کشوری بود که وارد محوطه رژه شد و با ورود این تیم تماشاگران حاضر در ورزشگاه با وسائل مختلف از جمله طبل و ... به تشویق ورزشکاران خود پرداختند که سروصدای آنها ورزشگاه را تا مرز انفجار پیش برد. آنها در هنگام ورود تیم‎های چین تایپه، هنگ کنگ، ماکائو و ... که زمانی جزو خاک این کشور بودند، به شدت نمایندگان این تیم‌ها را هم تشویق کردند.

سپس نوبت به سخنرانی مسئوان برگزاری مسابقات رسید که شهردار شنژن با خیر مقدم به همه تیم‌ها گفت: "شهر شنژن 30 سال پیش دهکده ماهیگیری بود که امروز به شهری مدرن تبدیل شده و این اتفاق را معجزه‌ای بزرگ دانست." پس از آن رئیس پیشین فیزو نیز به تمام شرکت کنندگان خیرمقدم گفت و برای آنها روزهای خوبی را آرزو کرد.

با اجرای مجدد برنامه‌های جذاب، مراسم بالا رفتن پرچم فیزو و پخش سرود فدراسیون جهانی دانشجویی آغاز شد و بعد از آن چینی‌ها بار دیگر با اجرای برنامه‌های زیبا و مهیج، حیرت حاضران را برانگیختند. که نکته مهم آن این بود که هرچه زمان جلوتر می‌رفت برنامه‌ها جذاب‌تر می‌شد و همین مسئله باعث شده بود، هیچکس ورزشگاه را ترک نکند، حتی ورزشکارانی که صبح مسابقه داشتند!

پرواز پرندگان با بالهای سفید و سبز که به شکلی زیبا با چراغ درست شده بودند، ورق خوردن یک کتاب بزرگ با نور برنامه ، بسته  شدن درب جنوبی ورزشگاه  برای دو بار و پخش صحنه‌های بسیار زیبا از ال سی دی های آن، خروج دختری از میانه ورزشگاه سوار بر پروانه‌ای بزرگ  در حال ویالون زدن، اجرای برنامه‌های جالب با چتر و دخترانی که لباس‌های گل مانند پوشیده بودند و در نهایت اجرای موسیقی چینی از دیگر برنامه‌های این مراسم بود.

در نهایت مشعل بازی‌ها که طی سه روز گذشته در اقصی نقاط شهر شنژن توسط قهرمانان این شهر حرکت داده شده بود، وارد ورزشگاه شد. پنج قهرمان کشور چین  با این مشعل دور افتخار در ورزشگاه زدند و در نهایت همزمان و توسط 5 قهرمان ادوار گذشته این مسابقات، مشعل رقابت‌های به شکلی زیبا آغاز شد.

روشن شدن مشعل پایانی بود بر 330 دقیقه مراسم مهیج افتتاحیه بیست و ششمین دوره بونیورسیاد جهانی. در نهایت تیم‌های در میان راهروی انسانی زیبا که توسط داوطلبان چینی درست شده بود، به سمت اتوبوس‌ها راهنمایی شده و پس از شبی فراموش نشدنی به دهکده برگشتند. البته مسئولان برای نفراتی که از تیم‌های خود جا مانده بودند هم اتوبوس‌هایی را در نظر گرفته بودند تا آنها هم بدون مشکل به دهکده برگردند.

نکته جالبی که در حاشیه این مراسم وجود داشت و نمی‌توان آن را فراموش کرد، چهره خندان داوطبان برگزاری این مسابقات و برخورد بسیار خوب آنها با مسئولان تیم‌ها و ورزشکاران بود. آنها بدون خستگی سعی می‌کردند با چهره خندان خود به حل مشکلات پرداخته و در این زمینه همه تلاش خود را به کار می‌بستند.