خوب، بد، زشت حوادث جاده‌اي

در کشور ما نه تنها شرکت‌ها بدون نظارت و رانندگان بدون بازرس فعاليت مي‌کنند، ‏بلکه رانندگان خودروهاي عمومي مسافربري و باري بسياري هستند که ‏نه از پليس مي‌ترسند نه از دستگاه‌هاي اندازه گيري ماهواره‌اي نصب شده روي ‏اتوبوس و نه از گزارش‌هاي مردمي!‏

کد خبر: ۱۸۳۱۰

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۳:۲۸

در حالي که همواره سردار رويانيان علت اصلي کشته‌هاي زياد جاده‌هاي ايران را به ‏اشتباهات رانندگان و ايراد وسايل نقليه ربط مي‌دهد، اما به نظر مي‌رسد نيروي انتظامي ‏براي کنترل رانندگان وسايل نقليه عمومي نرم افزار و برنامه‌ريزي علمي مناسبي ندارد.‏

به گزارش خبرنگار «تابناک»، در حالي که 4 اتوبوس مسافربري در طول يک ماه گذشته به ‏روش‌هاي گوناگون در جاده‌هاي داخلي و خارجي واژگون شده و بيش از 60 نفر از ‏هموطنان ايراني در آنها کشته شده‌اند، اما همچنان پليس راهور و فرماندهي آن معتقد ‏هستند، پليس توان کنترل اين حوادث را ندارد و رانندگان نقش اصلي را دارند.‏

متاسفانه در سال‌هاي اخير به رغم هزينه‌هاي کلان و ميلياردي براي فرهنگ سازي و ‏بالا بردن سطح آگاهي‌هاي مردم، هنوز با شنيدن پيام‌هاي ترافيکي از مرکز کنترل ‏ترافيک راه‌هاي کشور با متني شبيه بيانيه‌هاي سياسي برخورد مي‌کنند که در رد ‏دخالت يک دستگاه دولتي در ماجرايي دردناک و غم انگيز است!‏

اين موضوع به حدي براي خود پليس راه حساسيت برانگيز شده که به تازگي براي اعلام ‏تصادف‌هاي روزانه جاده‌هاي کشور که تلفات و برخوردهاي زيادي به همراه داشته، ليد ‏خبري چند خطي خوانده مي‌شود و بعد از آن آمار و ارقام اعلام مي‌شود.‏

اما به رغم اين روش‌هاي مديريتي و رسانه‌اي، مسئولان پليس راه کشور تا امروز در ‏تلاش براي توليد اهرم‌هاي جديد بازدارنده براي کاهش اين حوادث هستند که متاسفانه ‏اين به دليل بهره نبردن پليس راه کشور از نرم افزار بازدارنده و اهرم‌هاي علمي ‏نتوانسته نتيجه مناسبي داشته باشد.‏

قانون گريزي رانندگان وسايل نقليه باري و عمومي موضوعي است کاملا روشن و ‏مشخص که همچنان بدون توجه باقي مانده است. بحث اصلاح نشدن تفکر و روش ‏رانندگي در وسايل نقليه عمومي و باري سالهاست که در کشورهاي پيشرفته جهان از ‏داخل شرکت‌هاي مسافربري و باري حل شده، اما متاسفانه در کشور ما هر فردي که ‏بتواند چندين اتوبوس هر چند قديمي و بي امکانات، کهنه و دست و دوم را جمع و جور ‏کند، در قالب تعاوني اتوبوسراني يا شرکتي اتوبوسراني مجوز فعاليت مي‌گيرد و به گواه شواهد ‏موجود، در بسياري موارد حتي دفتر اتوبوسراني يا تعاوني نمي‌داند راننده با کدام اتوبوس در کدام جاده ‏کشور است!‏

حالا هر چند پليس راهور با گزارش تبليغاتي بررسي نقشه‌هاي ماهواره‌اي تاکيد کند که ‏راننده اتوبوس چپ شده در رودخانه کرج از خرم آباد تا جاده چالوس هيچ تخلفي نکرده، ‏ولي اين نمي‌تواند توجيه مناسبي براي کنترل نشدن قانوني رانندگان و شرکت‌هاي حمل و نقل ‏عمومي باشد.‏

بحث زمان‌دار کردن رانندگان وسايل نقليه عمومي و باري در کشورهاي پيشرفته جهان ‏با دفترچه‌هاي الکترونيکي و کدهاي معتبر شرکت‌هاي آنان براي حرکت رانندگان در ‏مدت زمان مشخصي کاملا حل شده است. اين نرم افزار به حدي قوي است که اگر ‏کوچکترين بي توجهي در آن صورت گيرد پليس به سرعت و با بررسي جدول حرکت ‏اتوبوس‌ها و فعاليت رانندگان متوجه آن مي‌شود که کمترين مجازات آن باطل شدن ‏مجوز شرکت اتوبوسراني است.‏

اما در کشور ما نه تنها شرکت‌ها بدون نظارت و رانندگان بدون بازرس فعاليت مي‌کنند، ‏بلکه رانندگان خودروهاي عمومي مسافربري و باري بسياري هستند که ‏نه از پليس مي‌ترسند نه از دستگاه‌هاي اندازه گيري ماهواره‌اي نصب شده روي ‏اتوبوس و نه از گزارش‌هاي مردمي!‏

ماه گذشته يکي از اتوبوس‌هاي حامل زائران عتبات در مسير ساوه به همدان پس از اينکه ‏مسافران در صحنه‌اي از خطر گريختند و جان سالم به در بردند، براي فرار از رانندگي ‏غير طبيعي راننده اتوبوس خود به يکي از پست‌هاي پليس راه پناه مي‌برند، ولي وقتي با ‏عدم برنامه ريزي پليس در مواجه با راننده خاطي و تنها ماندن در برابر راننده خاطي که ‏حالا انتقام گيري را هم چاشني رانندگي خود کرده بود روبه‌رو شدند، نه تنها از شکايت ‏خود پشيمان شدند بلکه مجبور بودند حرکت خلاص اتوبوس در جاده بين بيستون و ‏محورهاي کوهستاني استان ايلام را با فشار روحي و عصبي بسيار فراواني تحمل کنند.‏

بجاست، مسئولان پليس راه و فرمانده پليس راهور اندکي از مانورهاي رسانه‌اي ‏کاسته و براي توليد نرم افزارهاي بازدارنده براي شرکت‌ها و رانندگان وسايل نقليه ‏عمومي طرح و روشي تجربه شده در کشورهاي پيشرفته را سرلوحه اقدامات خود قرار ‏دهند، تا بيش از اين شاهد کشته شدن جمعي در جاده‌هاي کشورمان و حوادث خونين ‏مانند واژگوني اتوبوس زائران ايراني در جاده قم و يکي از جاده‌هاي ترکيه نباشيم.