سرطان، لقمه ای چند؟

افزایش نارسایی‌های روده، افزایش برخی سرطان‌ها، افزایش احتمال بروز بیماری‌ها و حمله‌های قلبی، چاقی و افزایش خطر ابتلای به دیابت نوع دوم و کاهش مقاومت در برابر انواع عفونت‌ها از عواقب ناشی از کمبود سبوس گندم است که بر سلامت مردم تاثیر می‌گذارد.

کد خبر: ۱۸۲۹۵۴

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۶

کیفیت نامرغوب نان‌های موجود در سطح شهر به دلیل آرد بی کیفیت و متولی و ناظر بر صنعت نان در کشور تبدیل به وضعیت هشدار دهنده ای در سطح جامعه در افزایش برخی سرطان‌ها و افسردگی در نتیجه مصرف این نان‌ها موجب شده است.

اعتماد نوشت: افزایش نارسایی‌های روده، افزایش برخی سرطان‌ها، افزایش احتمال بروز بیماری‌ها و حمله‌های قلبی، چاقی و افزایش خطر ابتلای به دیابت نوع دوم و کاهش مقاومت در برابر انواع عفونت‌ها از عواقب ناشی از کمبود سبوس گندم است که بر سلامت مردم تاثیر می‌گذارد.

مرکز پژوهش‌های مجلس با بررسی تبعات جداسازی سبوس گندم بر سلامت مردم تاکید کرد افزایش عصبانیت، پرخاشگری، افسردگی، تنش‌های روانی، خستگی‌های مفرط، کوفتگی بدنی، بی‌حوصلگی و در نتیجه کاهش شادابی جامعه نیز از دیگر عوارض ناشی از جداسازی سبوس از آرد هستند.

به گزارش روابط عمومی این مرکز مصرف متناسب 6‌درصد سبوس گندم (آرد با درجه استحصال بالا) موجب کاهش احتمال انواع نارسایی‌های جسمی و روحی بویژه نارسایی‌های روده‌یی و سرطان روده بزرگ، چاقی، بیماری‌های قلبی و عروقی، دیابت نوع دوم و همچنین انواع سرطان‌ها و در نتیجه کاهش 15 تا 40 درصدی میزان مرگ و میر خواهد شد.

رعایت نشدن پروانه استاندارد اجباری آرد یکی از دلایل جداسازی سبوس از آرد گندم است. علاوه بر این مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش خود تنگناها، مشکلات و کمبودها در استانداردسازی کیفی آرد گندم را اینگونه برمی‌شمارد:

نبود هماهنگی بین سازمان‌ها و ارگان‌های مختلف مرتبط با صنعت آرد و نان کشور، ضعف نظارت و ارزیابی، ضعف آموزش در سیستم فرآوری آرد، پایین بودن سطح دانش فنی تولید و کهنه بودن تجهیزات تولید آرد، انجام آزمایش‌های کنترل کیفیت با متدهای مختلف، نبود الگوی تکلیفی از ناحیه ستانده نهایی که مشخص نیست چه نوع آردی با چه ترکیبی و با چه شرایطی باید برای کدام نان تولید شود. کیفیت کم انبارداری، نبود انگیزه برای افزایش کیفیت گندم تولیدی و نبود اختیار انتخاب مواد اولیه (گندم) برای بهبود کیفیت.»

بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس در یک بررسی از 45 مطالعه انجام شده روی 20 نوع مختلف سرطان مشخص شد که مصرف غلات کامل در 43 مورد از مطالعات اثری بازدارنده داشته است. محققان انواع مختلفی از سرطان‌ها مانند سرطان روده بزرگ، مقعد، شکم، پانکراس، بافت آندومتر رحم، تخمدان و پروستات را بررسی کردند.

شواهد اپیدمیولوژیک پیشگیری از سرطان به وسیله غلات کامل را نیز تایید می‌کند. همچنین پیشگیری از بیماری‌های بدخیم به وسیله رژیم‌های غذایی رایج در منطقه مدیترانه گزارش شده است

رژیم‌های مدیترانه‌یی 33درصد در پیشگیری از بیماری‌های قلبی- عروقی و 24درصد در پیشگیری از انواع سرطان موثر هستند.

در میان بسیاری از رژیم‌های غذایی پیشگیری‌کننده ناشی از سبک زندگی و عادات غذایی افراد، غذاهای حاصل از دانه کامل غلات در مقایسه با انواع تهیه شده بدون سبوس که خطر ابتلا به بیماری را بالا می‌برد بسیار قابل‌توجه هستند.

بیماری‌ها و حمله‌های قلبی

تحقیقات نشان داده است مصرف سه وعده از محصولات غلات کامل در روز موجب افزایش دریافت فیبر تا 10 گرم در روز می‌شود. حتی مصرف یک وعده از مواد غذایی غلات کامل بطور روزانه در مقایسه با مصرف هفتگی آن برای سیستم قلبی- عروقی بدن مفید است و احتمال بروز بیماری‌ها و حمله‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

نان ،قوت غالب ایرانیان

بر اساس تحقیقات و بررسی‌های به عمل آمده، عمده‌ترین گروه غذایی در تامین انرژی و پروتیین دریافتی در رژیم‌ غذایی افراد کشور، نان است. بویژه این امر در مورد اقشار کم‌درآمد جامعه که غذای اصلی آنها نان است حایز اهمیت است.

بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی، نیاز روزانه انسان به فیبر حدود 30 گرم است که 15 گرم آن باید از طریق مصرف حبوبات، سبزیجات و میوه‌جات و 15 گرم مابقی با مصرف نان‌های سبوس‌دار تامین شود، پس اگر هر ایرانی روزانه سه قرص نان سبوس‌دار مصرف کند (یعنی 450 گرم نان) ضمن تامین فیبر مورد نیاز بدنش سلامتی خود را نیز بیمه می‌کند. با توجه به اینکه در کشور ما اکثریت مردم در سطح متوسط و کم‌درآمد جامعه قرار دارند هرگونه تحقیقی در رابطه با بهبود کیفیت نان در کشور ما کاربردی و مثمرثمر خواهد بود. بنابراین بررسی علل کاهش درجه استحصال آرد و نیز تاثیر آن بر جامعه می‌تواند راه رسیدن به کیفیت بهتر نان و سلامت جامعه را هموار کند.

هیچ دستگاهی مسوولیت ندارد

بر اساس این گزارش در حال حاضر هیچ کدام از دستگاه‌ها و تشکیلات دخیل در بازار گندم، آرد و نان، مسوولیت مستقیم عرضه نان به مصرف‌کننده را بر عهده ندارند. به عبارت دیگر ستانده نهایی که باید خط‌دهنده تمام سیاست‌ها، اقدام‌ها و بطور کلی خط مشی بازار گندم، آرد و نان باشد، بلاتکلیف است. بدیهی است در این سامانه نمی‌توان یک آهنگ واحد در زنجیره فعالیت‌ها و ارتباط بین آنها در جهت هدف غایی عرضه یک محصول مطلوب مشاهده کرد. افزون بر این، به دلیل دخالت دولت در چهار بخش تولید و عرضه گندم، تولید آرد، توزیع گندم و آرد و تولید نان اهرم‌های قیمتی که علایم راهنمایی هر بازار رقابتی هستند نیز اجازه فعالیت حقیقی را ندارند.

در حقیقت نبود متولی، ناهماهنگی به وجود آورده و هر کدام از سازمان‌ها و دستگاه‌ها پا را فراتر از حوزه فعالیت خود نمی‌گذارند و توجهی به تبعات اقدام‌های خود در کل فرآیند زنجیره و سامانه ندارند. بطور مثال شرکت بازرگانی دولتی (سازمان غله سابق) توجهی ندارد که انتخاب نوع و سازه طرح‌ها چه تبعاتی روی الگوی کشت، داشت و برداشت دارد. وزارت جهاد کشاورزی نیز کاری ندارد که پس از تولید چه بر سر تخصیص محصول بین منافذ و مصارف گوناگون می‌آید. همین‌طور کارخانه‌های آرد توجهی به آثار سوء آرد استحصالی بر کیفیت پخت نان ندارند و...

ماحصل این سردرگمی، تحمیل زیان‌ها و هزینه‌هایی بر اقتصاد گندم، آرد و نان است که خود را به اشکال مختلف نشان داده است. این هزینه‌ها هم بر دوش دولت و هم بر سایر اقشار مانند بخش خصوصی، کارخانه‌های آرد، بهره‌برداران زراعی، واحدهای فرآوری نان و در نهایت همه مصرف‌کنندگان سنگینی می‌کند.