بی‌ثباتی مدیریت عامل اصلی افزایش حوادث در صنعت نفت

صنعت نفت جای سیاسی‌کاری نیست

کد خبر: ۱۸۲۶۱۳

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۶:۲۸

عضو کمیسیون انرژی مجلس با بیان این که علت اصلی افزایش حادثه در صنعت نفت، بی‌ثباتی و بی‌نظمی ایجاد شده از تغییرهای پی در پی مدیریتی در مجموعه وزارت نفت خواند و گفت: با توجه به این که قاسمی به تازگی وزیر نفت شده است، برای جلوگیری از وقوع حوادث دیگر، باید از مدیران متخصص به جای مدیران سیاسی استفاده کند.

به گزارش خانه ملت، "حسین امیری‌خامکانی" با بیان این که در سال‌های گذشته حوادث صنعت نفت افزایش چشمگیری داشته است، بیان کرد: یکی از علت‌های اصلی این موضوع بی‌ثباتی مدیران در صنعت نفت است.

نماینده مردم زرند در مجلس شورای اسلامی با بیان این که در سال‌های گذشته تغییرهای مدیریتی در صنعت نفت و وزارت نفت زیاد بوده است،‌ افزود: تغییرهای مدیریتی در صنعت نفت بی‌ثباتی به همراه داشته و این بی‌ثباتی موجب بی‌نظمی در صنعت نفت شده است.

وی با یادآوری این که بامداد روز گذشته (دوشنبه ۱۷ مرداد) حادثه‌ای در مجتمع‌های پتروشیمی پردیس و زاگرس در منطقه ویژه اقنصادی انرژی پارس رخ داد، گفت: مسئولان باید علت‌های وقوع این حادثه را بررسی کنند و اقدام‌های لازم را برای جلوگیری از وقوع چنین حوادثی  پیش‌بینی و اجرا کنند.

صنعت نفت جای سیاسی‌کاری نیست

امیری‌خامکانی با یادآوری این که "رستم قاسمی" به تازگی وزیر نفت شده است، تأکید کرد: وی باید برای جلوگیری از وقوع حادثه در صنعت نفت در نخستین گام، از مدیران متخصص و باتجربه به‌جای مدیران سیاسی استفاده کند.

عضو کمیسیون انرژی مجلس اظهار امیدواری کرد که با حضور "رستم قاسمی" در وزارت نفت بی‌ثباتی از میان برود و صنعت نفت ایران جایگاه خود را در سطح بین‌المللی ارتقا دهد و به منزلت واقعی خود در مجامع بین‌المللی برسد.

صنعت نفت همچنان آبستن حادثه است؛ حادثه بعدی کجا رخ می‌دهد؟

بامداد دیروز (دوشنبه ۱۷ مرداد) فاز اول مجتمع پتروشیمی پردیس و همچنین مجتمع پتروشیمی زاگرس واقع در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس به علت پارگی یکی از مخازن ذخیره‌سازی آمونیاک  دچار سانحه آتش‌سوزی شد که پس از وقوع این حادثه نیروهای امدادی با تخلیه این دو مجتمع از نیروی انسانی عملیات برقراری امنیت در منطقه را آغاز کرده‌اند.

صنعت نفت، صنعتی پیچیده، حساس و پرریسک است، به طوری که این صنعت همواره آبستن حادثه است، از این رو شاخص‌های ایمنی و پیشگیری از وقوع حادثه و خطر در این صنعت در سطح بالایی قرار دارد؛ بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE)، از مهمترین واحدها و مدیریت‌ها در شرکت‌های نفتی به شمار می‌رود.

این در حالی است که در سال‌های فعالیت وزارت نفت دولت دهم، وقوع حادثه در صنعت نفت از حد طبیعی خارج شده و به یک سریال دنباله‌دار تبدیل شده است؛ به‌طوری که در طول دو سال گذشته، بیشتر حادثه‌های صنعت نفت، افزون بر خسارت‌های مالی هنگفت، تلفات جانی داشته است.

پیش از این نیز، در خرداد ماه امسال، در زمان افتتاح رسمی واحد بنزین‌سازی پالایشگاه آبادان با حضور رئیس‌جمهوری، در یکی از واحدهای این پالایشگاه نیز انفجار و آتش‌سوزی رخ داد که یک نفر از کارکنان این پالایشگاه هم کشته شد و ۳۵ نفرشان هم مجروح شدند.

اوایل تابستان امسال هم دو تن از کارکنان یکی از مجتمع‌های پتروشیمی در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر، در مخزن اتیلن سقوط کردند و جان باختند.

شرکت پالایش نفت تهران (پالایشگاه شهید تندگویان) هم در دو ماه گذشته از حادثه بی‌نصیب نمانده است؛ هفتم تیرماه امسال، حین انجام آزمایش‌های فنی در طرح بهینه‌سازی و بهبود کیفیت فرآورده‌های نفتی این پالایشگاه، بر اثر سقوط بار جرثقیل بر روی محل استقرار کارکنان، دو تن از آنان جان باختند؛ همچنین در کمتر از سه هفته پس از این حادثه (صبح چهارشنبه ۲۲ تیر)، حادثه برق‌گرفتگی در این پالایشگاه مشکل‌هایی را برای فعالیت آن به وجود آورد و باعث شد تعدادی از کارکنان این پالایشگاه، دچار سوختگی شدید شوند.

انفجار در خطوط لوله اصلی انتقال گاز از جنوب به شمال کشور در منطقه سلفچگان - قم، حادثه در یکی از واحدهای پالایشگاه نفت اراک، انفجار خط لوله گاز سرخس با ۲۵ کشته، حادثه مجتمع پتروشیمی پردیس با سه کشته، حادثه مجتمع پتروشیمی خارگ با چهار کشته، حادثه  نفت شهر با چهار کشته و چند تن مجروح، از جمله حادثه‌های مهمی هستند که در طول دو سال گذشته، در صنعت نفت کشورمان رخ داده است.

همچنین صبح روز شنبه - ۱۵ مرداد - همزمان با جلوس "رستم قاسمی" بر کرسی وزارت نفت، خط لوله انتقال نفت قلعه‌نار به اهواز دچار حادثه شد که در این حادثه هزاران بشکه نفت هدر رفت و به محیط زیست منطقه اسیب زد.

کارشناسان، عامل اصلی بیشتر این حوادث را خطای انسانی و سوء مدیریت اعلام کرده‌اند؛ متأسفانه در وقوع این حوادث، هیچ مسئولی به‌طور مستقیم، مسئولیت حادثه‌ها را به عهده نگرفته است؛ این در حالی است که کمترین واکنشی که در برابر کشته شدن انسان‌ها در چنین حوادثی انتظار می‌رود، عذرخواهی یا استعفای مدیر مربوط است.