روند نزولي توليد نفت، ما را به كجا مي برد؟

ايران ظرفيت توليد 4 ميليون بشكه اي نفت را از دست داد

با توجه به سابقه تحريم سه ساله ايران در زمينه پمپ هاي درون چاهي، چرا اين عامل اكنون به عنوان عامل كاهش توليد نفت مطرح مي شود و با وجود ذخاير بزرگ گازي پارس جنوبي در ايران (دومين كشور گازي جهان) كمبود گاز براي تزريق در ميادين نفتي، چه توجيهي مي تواند داشته باشد؟

کد خبر: ۱۸۱۶۶۳

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۷:۰۳

سرويس اقتصادي ـ در اواخر ارديبهشت ماه امسال بود كه نشريه «پلاتز»، از كاهش ميزان توليد نفت جمهوري اسلامي ايران در ماه آوريل با بیست هزار بشكه كاهش به 940/3 ميليون بشكه در روز خبر داد.

به گزارش «تابناك»، هرچند محافل خبري و مراجع رسمي ايران، واكنش چنداني به این خبر نشان ندادند، گويا اين خبر، حاكي از آغاز سيري نزولي در توليد نفت ايران بود، زيرا كمتر از دو ماه بعد، منابع غير رسمي از ادامه اين روند و كاهش 38 هزار بشكه اي توليد روزانه نفت ايران خبر دادند.

بنا بر گزارش «داوجونز»، توليد نفت ايران تنها در ماه جولاي 2011 به ميزان 38 هزار بشكه در روز كاهش يافته است، حال آن كه توليد نفت بیشتر اعضای اوپك افزايش داشته و تنها عربستان در ماه گذشته، 350 هزار بشكه در روز افزايش توليد داشته است.

اوایل امسال نیز مجلسي ها گزارش دادند که تولید نفت ایران در سال گذشته، 72 هزار بشکه کاهش یافته است؛ اما این گزارش از سوی قلعه بانی، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران رد شد و وی بر کاهش تولید 25 هزار بشکه ای تأکید کرد.

این گزارش آورده است، در شرایطی که برنامه تولید ما در سال جاری، نزدیک سه میلیون و 980 هزار بشکه اعلام شده بود، در عمل، تنها روزانه نزدیک سه میلیون و نهصد هزار بشکه نفت تولید شده است، حال آن که رئیس کمیسیون انرژی مجلس، احتمال داد با ادامه اين روند  تا پایان سال، تولید نفت ایران، بیش از صد هزار بشکه ديگر کاهش خواهد یافت.

همچنین آمارها نشان می دهند که ظرفیت تولید نفت ایران از چهار میلیون و بیست هزار بشکه در سال 1384، به نزدیک سه میلیون و نهصد هزار بشکه در سال جاري  کاهش یافته است.

در اين راستا، البته قلاوند، مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، سرانجام پس از ماه ها سکوت درباره کاهش تولید نفت ایران، اين واقعیت را پذيرفت و نبود گاز کافی برای تزریق به مخازن نفتی، کمبود دکل های حفاری خشکی و دریایی و کمبود پمپ های درون چاهي را علل اصلي كاهش توليد نفت دانست.

اينها همه در حالي است كه بر پایه برنامه پنجم، رسيدن ايران به سطح توليد پنج ميليون بشكه اي هدف گذاري شده، كه با تأثير خود در افزايش 25 درصدي درآمدهاي نفتي ايران، مي تواند ابزار مهمي در تحقق اهداف ايران 1404 و رسيدن ايران به جايگاه نخست اقتصادي منطقه باشد.

اکنون پرسش اينجاست، با توجه به سابقه تحريم سه ساله ايران در زمينه پمپ هاي درون چاهي، چرا اين عامل به عنوان عامل كاهش توليد نفت مطرح مي شود و با وجود ذخاير بزرگ گازي پارس جنوبي در ايران (دومين كشور گازي جهان) كمبود گاز براي تزريق در ميادين نفتي  چه توجيهي مي تواند داشته باشد؟

گفتني است، در دو سال گذشته، به دلیل توقف گسترش و بهره برداری نکردن بموقع از بیست میدان نفتی و همچنین تزریق نکردن گاز به میادین، ظرفیت تولید نفت ایران، سیر نزولی داشته است.

در همين راستا، برخي  کارشناسان تأکید دارند ایران ظرفیت تولید چهار میلیون بشکه نفت در هر روز را کاملا از دست داده و در صورت رد این ادعا، شرکت ملی نفت ايران، باید رکوردگیری کند تا ثابت شود این ادعا اشتباه است؛ ركوردگيري، الزام همه ميادين نفتي به توليد با بیشترین توان خود در يك روز براي سنجش بالاترین ظرفيت توليد كشور است كه سالانه دو بار (31 شهریور و 29 اسفند) در هر سال انجام مي شد؛ اما متأسفانه در دو سال گذشته، به دليل قرار نداشتن مدير نفتي بر مسند وزارت نفت اين فرآيند متوقف شده است.

هرچند مديريت غيرنفتي وزارت و شركت ملي نفت ايران در دو سال گذشته، ميراث خوبي براي وزير جديد نفت باقي نگذاشته، بجاست كه آقاي قاسمي به عنوان سكاندار جديد اين كشتي توفان زده در راستاي رفع ابهامات آماري موجود و بالا بردن توان كشور در اين بخش كليدي اقتصادي و جبران آسيب هاي وارده در چند سال گذشته، تلاشي جهادگونه به نمايش گذارد.