برای بازی با قطر و بحرین هم به القای اعتماد به نفس نیاز داریم؟!

از ترس کی روش باید ترسید!

همه این سخنان نگرانمان می کند؛ نگران بابت اعتماد به نفسی که نیست و از قطر، بحرین، اندونزی و مالدیو هم می ترسیم و کیست که نداند «ترس برادر مرگ» است؟ ! کیست که نداند انسان ها از ترس شکست، شکست می خورند؟!

کد خبر: ۱۸۰۸۶۱

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۰ - ۰۱:۵۶

سرویس ورزشی «تابناک» ـ بدترین رخداد ممکن، آن است که کی روش کبیر بشود یکی از خود ما ایرانی ها! بشود یک بهانه جو، بشود یکی از آنها که هستند تا باشند!
سه روز پیش، وقتی دستیار ایرانی کی روش به حرف آمد، دلمان گرفت. او از رسانه ها خواست به بازیکنان تیم ملی ایران اعتماد کنند به نفس و روحیه بدهند!

به قرعه دوباره نگاه کردیم؛ گفتیم شاید قرعه را اشتباهی دیده ایم، ولی درست بود؛ با اندونزی، بحرین و قطر هم گروه هستیم!

حال در چنین شرایطی، آیا باید به بازیکنان تیم ملی اعتماد به نفس بدهیم؟ یعنی مقابل قطر و بحرین و اندونزی هم ممکن است مردان ملی ایران اعتماد به نفس نداشته باشند؟!
گویا، سقف آرزوهایمان بسیار پایین آمده و خیلی خیلی عقب نشسته ایم!

به لیست بازیکنان نگاه می کنیم. یکی در دلمان می گوید: این بازیکنان، همان بازیکنانی هستند که جریانی دوست دارد آنها در تیم ملی باشند؛ جریانی هست که دوست دارد دایره بسته ای را در اختیار کی روش گذارد و تمام.

در چنین شرایطی چه باید گفت؟

به لیست تیم ملی نگاه کنید و آن را با روزی که برانکو به ایران آمد و انقلابی در فوتبال ما به پا کرد، مقایسه کنید.
ایوانکوویچ یکسری جوان را برگزید و آنها را ساخت و پس از چهار سال در آن شرایط سخت، به جام جهانی رفت، ولی آنچه امروز از کی روش و لیست مدعوینش به تیم ملی دیده می شود، یک دایره بسته است که در دو، سه سال اخیر همین بوده؛ چه در جام ملت ها و چه حتی پیش از آن. حتی جنس و نوع بازی تیم ملی هم با وجود اردوی گلخانه ای که کل لیگ را به هم ریخت ـ چه در برابر ماداگاسکار و چه مالدیو ـ توفیری با گذشته نداشت که هیچ، حتی شاید با افت هم روبه رو شده بود!

البته قصه قضاوت زودهنگام را نداریم و بر این باوریم ضعف تیم مقابل ما، ایران را ضعیف کرده بود. این قانون فوتبال است که حریف قدر به تیم انگیزه می دهد، اما با وجود این، از طراحی های تاکتیکی نوین چیزی ندیدیم و آن همه تعریف و تمجید از نحوه تمرینات کی روش عملاً چیزی به ما نشان نداد.

در چنین شرایطی چه باید گفت؟

کی روش به گونه ای سخن می گوید که انگار با پیروزی بر مالدیو، شاخ غول را شکسته است! حتی در بازی برگشت می گفت: حواسمان جمع نباشد، مالدیو چنین می کند و چنان!
همه این حرفها نگرانمان می کند؛ نگران بابت اعتماد به نفسی که نیست و از قطر، بحرین، اندونزی و مالدیو هم می ترسیم! و کیست که نداند «ترس برادر مرگ» است و کیست که نداند انسان ها از ترس شکست، شکست می خورند؟!

به راستی، برای دیدار با قطر و بحرین به صورت رفت و برگشتی و در حالی که نیمی از کل بازی ها در آزادی انجام می شود، هم باید بترسیم؟

پاسخ منفی است و نشان از نداشتن شناخت از کی روش و اطلاع رسانی نادرست دستیاران ایرانی اش از فوتبال ایران ـ حتی با وجود گذشت چند ماه از حضور در ایران ـ دارد که به هیچ وجه خوشایند نیست... .

این بار ما باید از ترس کی روش بترسیم!