نگرانی از اتمام گاز پارس جنوبی

کد خبر: ۱۷۹۶۳۴

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۸:۰۶

خبرآنلاین نوشت:

تاخیرها باعث شد قطری ها تولید خود را به دوبرابر ایران افزایش دهند. افزایشی که مورد تایید تمام مسوولان نفتی کشور است اما اینگونه پیش بینی نمی شد که اعتراف به عقب ماندگی در برداشت از گاز این میدان مشترک روزی کار را به جایی برساند که خبربرسد متوسط فشار چاه های درحال استحصال به حدی کاهش یافته است که کارشناسان اینگونه برآورد می کنند که ادامه این روند در سالهای نه چندان دور ما را به جایی خواهد رساند که فازهای جدید، خوراکی برای فعالیت نداشته باشند. به زبانی ساده تر، این روزها برآوردها حکایت از این نکته دارد که متوسط فشار از 8تا 10 بار در بعضی از چاه های درحال استحصال گازی کاهش یافته است.

همین خبر مبنای این نکته قرارگرفته است که کارشناسان با تاکید بر برداشت حدود دو برابری قطری ها تاکید کنند این احتمال قوت گرفته که برداشت دوبرابری قطر باعث تغییر شیب گاز میدان شودکه براین اساس از سال آینده با ادامه این روند ورود فازهای جدید برای استحصال گاز یک رویا خواهد بود.چرا که گازی برای برداشت از 10 فاز اولیه هم به سختی خواهد بود.

موضوع چیست؟

هنوز به طور کامل علت این افت فشار مشخص نشده اما برآورد می شود این کاهش افت به دلیل برداشت دو برابری قطر بوده است. چرا که ماهیت میدان به صورتی است که در حالت عادی شیب میدان به سمت قطراست و به همین صورت گاز این میدان نیز به سمت قطر گرایش دارد.در اینصورت در صورت برداشت بیشتر گاز از سوی قطری ها ناخودآگاه با شیب طبیعی که وجود دارد گاز میدان به سمت این کشور حرکت خواهد کرد.

دلیل کارشناسان برای استدلال مطرح شده در خصوص نگرانی از نبود خوراک برای فازهای جدیدی که قراراست وارد مدار شود را می توان در همین مساله جستجو کرد.چرا که وقتی گاز به سمت میدان گنبد و به سمت عرب ها حرکت کند فشار استحصال در پارس جنوبی کاهش خواهد یافت و قطعا ادامه این روند مشکلات عدیده ای را برای ایران بوجود خواهد آورد.در ابتدایی ترین راه برداشت گاز در منطقه ایرانی با دشواری همراه خواهد شد.

در این بین تاکید می شود هنوز مشخص نیست دلیل واقعی این افت فشار چیست اما قطعا این رقم نیز در میدان مشترک طبیعی نیست.

کارشانسان معتقدند،تنها راه نجات وضعیت فعلی افزایش برداشت گاز و رساندن تولید به میزان تولید عرب ها و حتی بیشتر است که مطمئنا این امر تا 80 ماه دیگر غیرممکن خواهد بود.چرا که آمارها نشان از این نکته دارد که فازهای در حال توسعه از برنامه عقب هستند و در بهترین شرایط از 80 ماه دیگر باید منتظر وارد مدار شدن این فازها باشیم.

اما سوال اینجاست،در شرایطی که برای تامین تجهیزات و منابع مالی تحت فشار بوده ایم چرا باید 8فاز به طور همزمان وارد مرحله توسعه شوند؟ در این شرایط می شد دو فاز را توسعه داد اما واقعا توسعه داد و به بهره برداری رساند.

این در حالی است که آمارها نشان می دهد در حال حاضر ایران روزانه 210 میلیون مترمکعب گاز از این میدان برداشت می کند در حالیکه قطری ها روزانه 360 میلیون مترمکعب گاز این میدان را استحصال می کنند.

در این بین گفته می شود عرب ها با حضور شرکت های بزرگ نفتی چون شل و توتال در سال آینده تولید خود را به سه برابر تولید فعلی ایران افزایش خواهد داد که این افزایش تولید قطعا مشکلات عدیده ای را برای کشور به همراه خواهد داشت.چرا که تا سال آینده با شرایط فعلی به نظر نمی رسد هیچیک از فازهای پارس جنوبی وارد مدار شوند.براساس برآوردهای صورت گرفته تا پایان اردیبشت ماه سال جاری فازهای درحال احداث با پیشرفت 5/17درصدی مواجه بودند در حالیکه این رقم در حالت عادی باید 5/31 درصد باشد.

علت این تاخیر را کارشناسان اینگونه تشریح می کنند:در ابتدای کار بخش عظیمی از پیشرفت مربوط به تامین تجهیزات و ... است که همین امر باعث کاهش روند پیشرفت پروژه می شود اما پس از تامین تجهیزات پروژه با سرعت بیشتری به پایان می رسد و به نوعی کاهش این میزان پیشرفت جبران می شود.در حالی این ادعا مطرح می شود که این درصد پیشرفت براساس مطالعات موجود در نظر گرفته شده بنابراین اعلام چنین استدلالی منطقی به نظر نمی رسد مگر اینکه اظهارات اخیر رئیس کمیسیون انرژی در گفت وگو با خبرآنلاین در این خصوص درست باشد.

حمیدرضا کاتوزیان در دفاع از اظهاراتش در خصوص عدم بهره برداری از این فازها در 35 ماه تاکید کرد: من در خصوص پارس جنوبی از کارشناسان حاضر در یک جلسه کمیسیون انرژی، پرسیدم چرا 38 ماه نه چرا 35 این رقم از کجا آمده؟اول گفتند برآوردها اینگونه می گویند که من درخواست کردم این برآوردهای فنی را ببینم و در آخر با بالا و پایین کردن های مختلف یکی از کارشناس های داخل جلسه گفت، ما چیکار کنیم کارگروه نفت گفته 35 ماهه ما هم می گوییم 35 ماهه ! همین است که کار ما درست پیش نمی رود. یک کارگروه بدون پشتوانه فنی چگونه زمان می تواند برای اتمام پروژه تعیین کند اما می بینیم در شرایط فعلی اتفاق می افتد و در نهایت نتیجه آن اشتباه در محاسبات و تاخیر در بهره برداری از پروژه ها می شود.

حرف پایانی

در شرایط فعلی این نگاه شکل گرفته که هرکارشناسی اگر از وضعیت فعلی در پارس جنوبی گلایه می کند قطعا باید در گروه منتقدین و کسانی قراربگیرد که در تلاش است تا نحوه مدیریت مدیران فعلی  را به نقد بکشد و این افراد را نالایق نشان دهد.نگاهی که باعث شده کارشناسان کمتر زبان به انتقاد بگشایند.

در حالیکه در شرایط فعلی این منطقه نیاز به نگاه موافقین و منتقدین به یک اندازه دارد.در این گزارش هم سعی نشده مدیریت  شخص خاصی در این منطقه به نقد کشیده شود چرا که این مشکل ید طولانی دارد و تنها به یکی دو سال گذشته و مدیریت افراد فعلی بر نمی گردد.آن چیز که در حال حاضر بیش از هر مورد دیگری مهم است وضعیت نامناسب این منطقه است.شاید ده سال دیگر هیچیک از مدیران فعلی بر مسند کار نباشند اما قطعا نسل های آینده هستند و این سوال را خواهند داشت که چه شد که منافع ملی به این راحتی ازدست رفت؟