مادر «طلبه ناهي از منكر»:

خانم وزير! يك جوان 20 ساله حال من را درك كرد، اما شما...+تصاویر

متأسفانه تا نيم ساعت پس از حادثه، هيچ‌ خودروي عبوري به دوستان علي كمك نكرد/ علی از سوی 26 بیمارستان پذیرش نشده.../ درخواست رسيدگي فوري به پرونده و اشد مجازات را براي متهمان دارم/ دغدغه علي نجات نوجوانان از وضعيت نامناسب فرهنگي در جامعه بود/ اگر به‌ جاي علي، فرد ديگري بود، مسئولين به عيادت مي‌آمدند؟/ متخصصان ما در ايام تعطيلات خارج از كشور هستند

کد خبر: ۱۷۸۵۷۳

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۰ - ۱۳:۵۴

پس از حضور دکتر مرضيه وحيد دستجردي، وزير بهداشت در تاريخ 27 تير در بيمارستاني كه علي خليلي، طلبه ناهي از منكر در آن بستري است، وي در گفت‌وگو با خبرنگار فارس و به نقل از مادر اين طلبه مدعي شد كه آنها تنها به دو یا سه بيمارستان مراجعه كردند و اين بيمارستان‌ها موفق به پذيرش طلبه نشدند.

به گزارش «تابناک»، به همين دليل خانم مشتاق‌فر، مادر اين طلبه جوان خواستار انجام گفت‌وگويي در اين باره شد تا درباره نحوه آگاه شدن از حادثه، پيگيري پذيرش علي در 26 بيمارستان، شكايت از متهمان و وضعيت کنونی علي خليلي توضيحاتي دهد.

مادر طلبه ناهي از منكر گفت: مي‌دانم وضعيت رسيدگي به پرونده‌ها در دستگاه قضايي چگونه است، اما از مسئولان قضايي مي‌خواهم كه به اين پرونده با سرعت رسيدگي كنند.

آنچه در پي مي‌آيد، اهم نکات گفت‌وگوي فارس با مادر علي خليلي است كه در محل بيمارستان عرفان انجام شده است:

ـــ هم اکنون وضعيت علي رو به بهبود است، ولي قادر به تكلم و حركت دادن قسمت راست بدن خود نيست، اما دوستان و آشنايان را مي‌شناسد و واكنش نشان مي‌دهد.

شنیدم بچه ها گفتند کاش مادرش نمی آمد

ـــ شب ولادت امام زمان ـ عليه ‌السّلام ـ ساعت 11 بود كه با علي تماس گرفتم كه گفت تا يك ساعت بعد به خانه مي‌آيم. اما ساعت يك نيمه شب يكي از دوستان علي تماس گرفت و به پدر علي گفت: علي تصادف كرده و الآن در بيمارستان تهران‌پارس است.

ـــ وقتي به بيمارستان رسيديم، ديدم نزدیک چهل نفر از دوستان علي در بيمارستان حضور دارند كه همين موضوع شك و نگراني مرا بيشتر كرد و وقتي متوجه سخنان يكي از دوستان علي كه گفت: «كاش مادرش نمي‌آمد» شدم، فهميدم كه اتفاق ناگواري براي علي افتاده است. وقتي وارد بخش اورژانس شديم، علي را روي يك تخت ديدم كه تعدادي پرستار دور او جمع شده ‌بودند و به شدت از گردن او خون خارج مي‌شد. همان‌جا بود كه يك نفر به من گفت علي را با قمه زده‌اند.

ـــ گويا رانندگان خودروي پرايد براي دو خانم ايجاد مزاحمت كرده بودند كه علي از آنها خواسته بود، دست از اين‌ كار بردارند و از آنجا بروند، اما آنها به همراه راكبان موتورسيكلتي كه همراهشان بود، به علي و دوستانش حمله كرده و يكي از راكبان موتورسيكلت با قمه به شاهرگ علي مي‌زند.

ـــ  متأسفانه تا نيم ساعت پس از حادثه هيچ‌ خودروي عبوري به دوستان علي كمك نكرد تا او را به بيمارستان برسانند تا اينكه دو جوان كه در حال مسافرت به شمال كشور بودند، با ديدن پيكر نيمه ‌جان علي، از سفر خود منصرف شده او را به بيمارستان رساندند و يكي از دوستان علي با موتور، پرايد را تعقيب كرد و موفق شد شماره پلاك را بنويسد.

علی از سوی 26 بیمارستان پذیرش نشده نه دو یا سه تا

ـــ علي در آن شب از سوي 26 بيمارستان پذیرش نشده و وقتي در پايتخت ما اين اتفاقات مي‌افتد و وضعيت اين‌گونه است، معلوم نيست در شهرهاي دورافتاده مردم چه وضعيتي دارند!

ـــ وزير بهداشت وقتي به بيمارستان آمد، به تيم همراه وي گفتم: راضي به فيلم‌برداري نيستم و حق نداريد اين كار را بكنيد. اما به من گفتند: ما اين فيلم را فقط براي آرشيو وزارت بهداشت و حل مشكلات مردم مي‌خواهيم و شخص وزير هم به من قول داد كه فيلم از تلويزيون پخش نشود، اما پرسش من اين است كه خانم وزير، با اين فيلم قرار بود چه مشكلي از مردم را حل كنند. با اين فيلم مشكل بيمارستان‌هايتان حل شد يا مشكل پزشكاني كه هيچ‌ كدام در بيمارستان نبودند؟

ـــ  چرا فرزند من بايد پنج ساعت پس از مجروح شدن، آن‌هم از ناحيه گردن، به اتاق عمل برود. وقتي به خود آمدم، ديدم آن بيمارستان وضعيت مناسبي ندارد. به يكي از بستگانم زنگ زدم و او از من خواست فورا به بيمارستان‌هاي طالقاني، شهداي تجريش و دي زنگ بزنم.

ـــ همه دوستان علي با موتورسيكلت به 26 بيمارستان مراجعه كردند و خودم هم با اين بيمارستان‌ها تماس گرفتم، حال چرا وزير بهداشت بايد در تلويزيون بگويد فقط دو یا سه بيمارستان؟ چرا در مصاحبه وزير بهداشت سخنان من حذف شده بود و چرا فقط به صحبت‌هاي وي بسنده شد؟

زنده ماندن علي معجزه بود

ـــ  زنده ماندن علي معجزه و لطف امام زمان ـ عليه ‌السّلام ـ بود، اما چرا نبايد براي فرد مجروحي كه حتي يك ثانيه هم براي او حياتي است، دسترسي آسان به بيمارستان داشت؟ وقتي من به بيمارستان عرفان آمدم، پزشكان به من گفتند داخل رگ‌هاي علي آب وارد شده و ديگر كاري نمي‌توان كرد. آيا براي خانم وزير پذیرفتنی است كه چنين مجروحي پس از پنج ساعت وارد اتاق عمل شود؟ متخصصان عروق بايد به اين پرسش پاسخ بدهند كه واقعاً براي كسي كه از ناحيه شاهرگ مجروح شده، چند دقيقه زمان براي زنده ماندن نياز است.

درخواست رسيدگي فوري به پرونده و اشد مجازات را براي متهمان دارم

ـــ  مي‌دانم وضعيت رسيدگي به پرونده‌ها در دستگاه قضايي چگونه است، اما از مسئولان قضايي مي‌خواهم كه به اين پرونده با سرعت رسيدگي كنند.

دغدغه علي نجات نوجوانان از وضعيت نامناسب فرهنگي در جامعه بود

ـــ فرزند من آن‌گونه كه در مطبوعات آمده، حجت الاسلام 27 ساله نبود، علي طلبه پايه دوم حوزه است كه فقط نوزده سال سن دارد. او اصلاً آدمي سياسي نبود و فقط دغدغه نجات هم‌سالان خود از وضعيت نامناسب فرهنگي کنوني در جامعه را داشت.

ـــ  علي را بيخود بزرگ نكنيد. من براي اين اجازه ندادم از او فيلم‌برداري كنند، چون بچه من چيزي نبود كه بخواهند آن‌قدر او را بزرگ كنند چرا كه او هم مانند بسياري ديگر از جوانان اين جامعه به وظيفه خود عمل كرد.

اگر به ‌جاي علي، فرد ديگري بود، مسئولين به عيادت مي‌آمدند؟

ـــ  اما پرسش من از مسئولان اين است كه اگر به جاي فرزند طلبه من، اين اتفاق براي جوان ديگري رخ مي‌داد، آيا وزير بهداشت، نمايندگان مجلس و سرداران و مسئولان ديگر به عيادت او مي‌آمدند؟ مسئولان بپذيرند كه در اين بخش به ویژه بيمارستان‌ها مردم با مشكل روبه‌رو هستند و يكي از خواسته‌هاي اوليه مردم، آسايش است كه با وزارت بهداشت گره خورده و زماني كه ده‌ها پزشك پاسخگوي يك بيمار نيستند، مردم چگونه به آرامش خواهند رسيد؟

بيمارستان عرفان، پنج ميليون گرفت، اما تنها بيمارستاني بود كه فرزند مرا پذيرش كرد

ـــ درست است که بيمارستان عرفان مبلغ پنج میلیون را درخواست كرد، اما تنها بيمارستاني بود كه علي را پذيرش كرد و اگر پول بيشتري هم مي‌خواستند من تهيه مي‌كردم، چون در همان لحظه كه علي را به بيمارستان رسانديم، با پزشك متخصص تماس گرفتند تا به بيمارستان بيايد، در حالي كه هيچ‌ كدام از بيمارستان‌هاي ديگر مانند آتيه، پارسيان و دي كه آنها هم خصوصي بودند، اين كار را نكردند.

متخصصان ما در تعطيلات خارج از كشور هستند

ـــ من مي‌دانستم كه بيمارستان‌هاي طالقاني و تجريش متخصص عروق دارند، اما پرسش اينجاست كه آنها كجا بودند؟ چرا متخصصان و پزشكان ما در تعطيلات همگي خارج از كشور هستند و چرا آنها نبايد مانند ديگر اعضاي بيمارستان كشيك باشند؟

افسر پرونده شاهدان و متهمان پرونده را رودررو كرد

ـــ  متأسفانه، افسر پرونده هم در اقدامي عجيب، شاهدان و متهمان پرونده را رودرروي هم قرار داد كه همين كار باعث شد، دو شاهد حادثه نخواهند و نتوانند از خانه خارج شوند. چرا نبايد شاهدان از پشت ديوار شيشه‌اي مخصوص متهمان را شناسايي كنند. من حال آن پدر و مادر را مي‌فهمم و مي‌دانم كه هر لحظه نگران حمله به خود و فرزندانشان هستند.

ـــ  در آن ساعات به هر كس كه مي‌توانستم التماس كردم كه آمبولانس و هليكوپتر امداد براي علي بفرستند، اما آمبولانس ويژه يك ساعت پس از حادثه آمد و ديگر آمبولانس‌ها هم اصلاً نيامدند.

ـــ  من تنها از وزارت بهداشت شاكي هستم و به زودي در دادسراي كاركنان دولت از شخص وزير بهداشت شكايت خواهم كرد، چون به قول خود، مبني بر پخش نکردن فيلمي كه از علي تهيه كرده بودند، عمل نكرد.

ـــ  من خودم هم مي‌توانستم فيلم علي را در اختيار سايت‌ها گذارم، اما نمي‌خواستم فرزندم بي‌دليل بزرگ شود و اين كار وزير بهداشت فقط براي لاپوشاني مشكلات و اشتباهات بود.

ـــ  اتفاقي كه براي علي افتاد، براي نخستين بار نبود و بارها از اين اتفاق‌ها افتاده است و وزير بهداشت بهتر است به جاي اين كارها به دنبال اصلاح وضعيت بيمارستان‌ها، جراحان و پزشكان باشد.

ـــ  ما نه يك بيمارستان بلكه با 26 بيمارستان تماس گرفتيم و پرينت تماس‌ها را داريم و از مسئولان امنيتي مي‌خواهم پرينت تماس ما با اين بيمارستان‌ها را بررسي كنند.

خانم وزير! يك جوان بیست ساله حال من را درك كرد؛ اما شما...

ـــ خدا شاهد است اگر دوستان بسيجي علي نبودند، الآن فرزند من هم زنده نبود. من به دلیل حال بدي كه داشتم، بسيار به آنها پرخاش كردم، ولی آنها حتي سرشان را هم بالا نياوردند تا جواب من را بدهند و فقط براي آرامش من تلاش مي‌كردند. خانم وزير بهداشت! اين جوانان بیست ساله حال مرا فهميدند؛ اما شمايي كه مادر هستيد، حال مرا نفهميديد!

گفتني است، رئيس دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي نيز با اشاره به حادثه‌اي كه براي طلبه ناهي از منكر رخ داد، گفته بود: 26 بيمارستان تهران بزرگ به نوعي از پذيرش اين بيمار خودداری كردند و اميدواريم آزمون توانمندي‌هاي اخلاقي پزشكان را شاهد باشيم.

وي در بخش ديگري از سخنانش اظهار داشت: مسئولان رده بالاي وزارت بهداشت، هنوز پيگير مسأله هستند كه چرا در مراكز پزشكي ما كه افتخارشان تربيت نخبه‌هاي پزشكي است، بايد اين‌گونه كوتاهي شود. بايد بينديشيم و واكاوي كنيم كه چگونه افراد را آموزش دهيم كه فقط اندوخته علمي تنها نداشته باشند، بلكه اندوخته اخلاقي هم همراه باشد كه بر پایه آن به بيماران خدمت كنند و ديگر شاهد رویدادهای اينچنين در بيمارستان‌هاي دولتي و خصوصي نباشيم!