مدير پريشان،‌ تماشاگر كلافه

ماني راهبر

کد خبر: ۱۷۷۷۶۰

تاریخ: ۲۸ تير ۱۳۹۰ - ۰۰:۲۶

ديگرحتي از آن قهقهه‌هاي گاه و بي‌گاه علي كفاشيان هم خبري نيست. رئيس فدراسيون فوتبال كه زماني، اوج ناكامي‌هاي فوتبال ايران هم خنده را از پهناي صورت او محو نمي‌كرد و با اولين تماس تلفني روي خط برنامه‌ها يا مصاحبه‌هاي انتقادي مي‌آمد تصميم گرفته كمتر مصاحبه كند و دم به تله خبرنگار جماعت بدهد. كفاشيان از فضاي مسمومي صحبت مي‌كند كه در آن حتي قوي‌ترين مدير جهان هم احساس تنگي‌نفس خواهد كرد و آنطرف‌تر، روي سكوهاي ورزشگاه نيز جماعتي سرگشته قرار گرفته‌اند كه ظاهرا طاقت از كف داده و ديگر اميدي به درخشش مجدد فوتبال ايران در صحنه بين‌المللي ندارند.

رئيس نه چندان خندان فدراسيون فوتبال از صدا و سيما گلايه مي‌كند و فضاي فعلي را زاييده رفتار و عملكرد مغرضانه آنها مي‌داند غافل از آنكه‌اش فوتبال ايران آنقدر شور شده كه داد همه را درآمده است. بعضي از رسانه‌ها از حوصله اندك هواداران انتقاد كرده‌اند و رئيس كميته جوانان فدراسيون يعني فريدون خان معيني هم شعار «حيا كن، رها كن» را عامل گرفتاري‌هاي فوتبال ايران مي‌داند. يكي نيست از فريدون معيني بپرسد كه تماشاگر بايد چند سال صبر كند؟

چند سال است كه فوتبال ايران يك عنوان آبرومند و قابل احترام به دست نياورده و در اين مدت چه كساني با سوء مديريت‌شان تيشه به ريشه فوتبال زده‌اند. عصبانيت هواداران فوتبال از برد خفيف در مقابل ماداگاسكار كه مربوط به همين چند روز اخير نيست. حاميان فوتبال از سريال اشتباهات و خطاهاي مديران ورزش و فوتبال در چند ساله اخير كلافه‌ شده‌اند. آخرين دسته‌گل حضرات هم ماجرايي بود كه بر تيم ملي المپيك ايران رفت و فريدون معيني و شركا آن را به آب دادند.

سقوط فوتبال ايران در همه عرصه‌ها آنقدر واضح و روشن است كه دريافت آن نياز به هوش و ذكاوت سرشار يا تحقيق و پژوهش ندارد. اينچنين است كه داد هواداران فوتبال حتي در روز به دست آوردن پيروزي هم به آسمان مي‌رود و علي دايي كه خود روزي مورد خطاب شعار «حيا كن، رها كن» قرار گرفته بود مورد تشويق قرار مي‌گيرد.‌اي كاش مي‌شد با يك نمايش خيره‌كننده و حتي موقت، اين همه هوادار احساساتي را براي چند هفته هم كه شده دل‌خوش نگه داشت. هواداران فوتبال ايران از كم توقع‌ترين طرفداران دنيا هستند. اين بندگان خدا اما در ماه‌هاي گذشته و اساسا در چند سال اخير يك خبر مسرت بخش نشنيده يا يك نتيجه عالي و بدون نقص مثل آن نتيجه رويايي6 بر2 در برابر كره جنوبي را به چشم خود نديده‌اند.

چطور بايد از آنها توقع داشت كه باز هم چهار سال ديگر صبر كنند تا شايد ايران سرآمد فوتبال آسيا شود و حتي در دنيا بدرخشد. هواداران فوتبال اين روزها در اوج سرگشتگي‌اند و تكليف خود را با تيم ملي به درستي نمي‌دانند. شايد به همين خاطر است كه براي لج‌بازي هم كه شده ماداگاسكار را تشويق مي‌كنند و هيچ قافيه‌اي نيز براي آن نمي‌يابند مگر آنها از اين تيم ملي و فدراسيون چه حظي برده‌اند؟