مردم را بدون توقع‌ شاد مي‌كنيم

گفتگو با منوچهر آذري

کد خبر: ۱۷۵۷۱۶

تاریخ: ۱۸ تير ۱۳۹۰ - ۰۹:۴۱

منوچهر آذري از جمله طنزپردازان راديويي است كه 40 سال سابقه فعاليت در اين رسانه را دارد. او اجراي تيپ‌هاي زيادي را در راديو برعهده داشته كه شايد ماندگارترين آنها را بتوان «كارمند كوچولو» نام نهاد. آذري سال گذشته در اولين هم‌انديشي طنز راديو به عنوان هنرمند برتر معرفي شد و همين موضوع در آستانه برگزاري دومين هم‌انديشي طنز راديويي، علتي براي گفت‌وگو با اين هنرمند پيشكسوت شد.

برگزاري چنين برنامه‌هايي براي هنرمندان عرصه طنز چه تاثيراتي دارد؟

اين برنامه‌ها حضورشان براي پيشبرد فرهنگ و طنز مملكت و نيز براي راديو، شنونده‌هاي آن و دست‌اندركاران راديو اساسا مشوق و محرك بزرگي است و كساني كه در اين راه زحمت مي‌كشند، مي‌گويند بالاخره براي ما هم يك جشن گرفتند و براي ما كه در عرصه طنز قلمفرسايي مي‌كنيم، يك روز انتخاب شد. انجام كارهاي فرهنگي نظير هم‌انديشي طنز راديويي بسيار مثمرثمر و براي هنرمندان راديو هم اميدواركننده است.

شما كه سال گذشته جايزه‌اي در اولين همايش طنز گرفتيد، براي خود شما اين موضوع چه پيامدهايي به دنبال داشت؟

سال گذشته از من و همسرم دعوت شده بود. آن روز پيشكسوت‌ها هم بودند، در روحيه خود من خيلي موثر بود و خانم من كه 38 سال با من زندگي كرده، گفت من فكر نمي‌كردم كه كار تو اصلا ديده شود و فكر مي‌كردم علاقه‌مند، دنباله‌رو و مخاطب ندارد و اصلا كسي حواسش به كارهايي كه تو كرده‌اي و هنوز هم انجام مي‌دهي، نيست. بگذاريد اينطور برايتان خلاصه كنم در حقيقت اگر شما به يك گل آب ندهيد و آن را مورد توجه و حمايت قرار ندهيد، پژمرده شده و از بين مي‌رود. در مورد ما هم همين طور است. اگر به ما طنزپردازان توجه نشود، قطعا پژمرده مي‌شويم.من سال‌ها عمرم را در اين راه گذاشته‌ام و حدود 40 سال است كه در اين رسانه فعاليت مي‌كنم. وهيچ وقت هم به بيراهه نرفته‌ام.

چقدر تلاش كرديد برنامه‌هايتان براي همه مردم ايران شنيدني باشد؟

بسياري اوقات برنامه‌هاي ما براي همه مردم ايران پوشش داده نمي‌شود. در واقع هر مركزي برنامه‌هاي خودش را دارد ولي نويسندگان خوب و هنرمندان خيلي قوي ندارند، اما با اين احوال تلاش مي‌كنند. با اين همه ما به شنوندگانمان در تمام كشور علاقه‌منديم و به همه مشكلات و دلخوشي‌هاي آنها مي‌پردازيم. تمام تلاشمان را مي‌كنيم تا مردم خود را خوشحال كنيم، بدون اين‌كه از آنها توقعي داشته باشيم.مثلا در عيد مبعث پيامبر(ص) من براي اجراي برنامه به مشهد دعوت شدم. آنجا خانمي نابينا به نام خانم اكبري بود كه وقتي مرا ديد، گفت: من 40 سال است كه شما را مي‌بينم. من با روشندلي دلم شما را مي‌بينم و تمام برنامه‌هاي شما را گوش كرده‌ام. شنوندگان راديو به ما علاقه‌ دارند و لطف دارند ما هم مردمي كار كرده‌ايم.