فولادگرخبرداد:

آغاز مذاکرات کمیته سه​نفره با اصولگرایان

کد خبر: ۱۷۵۱۲۰

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۹۰ - ۱۶:۲۱

با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات مجلس نهم، زنگ خطر هشدارهای مطرح شده برای تامین سلامت انتخابات جدی​تر نواخته می​شود.

هشدارهایی در یکی دو ماه گذشته از سوی بلندپایه​ترین مقامات نظام مطرح شده است که مستقیما یا تلویحا به پرهیز از نفوذ جریانات قدرت و ثروت در انتخابات و برخی جریانات خاص دولت در انتخابات مجلس اشاره دارد. این هشدارهای بیش از هرچیز وظیفه خطیر مجریان و ناظران انتخابات را به آنها گوشزد می​کند که بیش از پیش در انجام وظایف انتخاباتی خود بکوشند.

«وزارت کشور» که این روزها شاهد استعفای برخی کارکنانش هستیم و «شورای نگهبان» که احتمال حضور دبیرش در جمع تصمیم​گیران اجماعی اصولگرایان مطرح است، مجری و ناظر بر انتخابات هستند.

به گزارش خبرآنلاین، حمیدرضا فولادگر نماینده اصفهان و عضو کمیسیون ماده 10 احزاب در خصوص هشدارها به پرهیز از ورود افراد منتصب این دو نهاد در انتخابات می​گوید: اگر این دو نهاد به وظیفه​شان خوب عمل کنند، یعنی به توصیه مقام معظم رهبری عمل کرده​اند.

او از یکسو شورای نگهبان را فصل الخطابی می​داند که نیازی به نظارت هیچ دستگاه دیگری بر آن نیست و از سوی دیگر از تذکراتی به اعضای آن در آستانه انتخابات گذشته خبر می​دهد که پس از آن دیگر علنا از نامزدی حمایت نکردند.

مشروح مصاحبه خبرآنلاین با وی را در ادامه بخوانید:

مقام معظم رهبری در برخی سخنرانی​های اخیر خود در خصوص نفوذ جریانات قدرت و ثروت در انتخابات، ابراز نگرانی کرده و هشدار داده بودند. به نظر شما علت این نگرانی​ها چیست؟

معمولا مقام معظم رهبری در پایان هر دوره از مجلس هشدارهایی به نمایندگان آن می​دهند. کما اینکه در یکسال پایانی عمر مجلس هفتم هم گفتند که دنبال مسائل بخشی و منطقه​ای نباشید و مصوبات کلانگر و ملی داشته باشید. این سخنان ایشان هشدار به این بود که نمایندگان تصمیماتی در سال آخر نمایندگی نگیرند که متهم به نگاه بخشی و منطقه​ای شوند و برای کسب رای هم شده برای حوزه​های انتخابیه​شان اقداماتی کنند که در راستای نیازهای کلان کشور نیست.

امسال هم ایشان در دیدار با نمایندگان هشدار دادند که به هر وسیله​ای برای کسب رای متوسل نشوید و به کانون​های قدرت و ثروت تکیه نکنید.

اگر بخواهیم هم دچار گروه​گرایی و تفرقه نشویم و هم به گفته رهبری به هر وسیله​ای متوسل نشویم، راهش بازگشت به منشور اصولگرایی و اعتقاد و عمل به شاخص​های اصولگرایی است که رهبری معظم انقلاب آن را تعیین کرده​اند و جامعتین هم آن را به عنوان منشور اصولگرایی طراحی کرده است. برای این منظور باید در جریانی وسیع​تر از گروه خودمان، دنبال گفتمان اصولگرایی باشیم. گفتمانی که که از شورای دوم گرفته تا ریاست جمهوری نهم، مجلس هفتم و هشتم و ریاست جمهوری دهم، مورد تایید مردم بود و همواره مردم به ان اقبال نشان داده​اند.

ادامه اقبال مردم به گفتمان اصولگرایی، فراتر از افرادی است که ممکن است در مقطعی دچار انحرافاتی بشوند. به عبارت دیگر مردم گفتمان احمدی​نژاد را گفتمان اصولگرایی می​دانستند که به آن رای دادند و اگر در اجرای این گفتمان، انحرافی ببینند، نباید خود گفتمان زیر سوال برود. برای همین است که باید به شاخص​های اصولگرایی و مشی خدمت بی​منت و پایبندی به امام و رهبری و آرمان ​های امام و انقلاب و نظام بازگردیم.

منظور از این کانون​های قدرت و ثروت چیست؟ تا کنون تماسی هم با نمایندگان داشته​اند؟

این کانون​ها در هر دوره​ای از مجلس متفاوت است و یک مصداق واحد ندارد . کانون​های قدرت و ثروت در هر شرایط زمانی، تعریف خودش را دارد.

نمایندگان همیشه درمعرض خطرند. برخی افراد با نماینده​ها به قصد پیشبرد کارها و برخورداری از تسهیلات و رانت​ها ارتباط می​گیرند. مسئولین دولتی هم در معرض این خطر هستند. این خطر در تمامی ادوار دولت و مجلس وجود داشته و دارد. کما اینکه در دوره​های گذشته مجلس، بحث سوء استفاده ازقبل یک جریان سیاسی در دولت سازندگی و اصلاحات بود و شهرام جزایری هم یک مثال واضح از این نمونه در مجلس ششم بود که توانست با استفاده از ارتباطات اقتصادی​اش با نمایندگان حتی بهره برداری​های سیاسی هم بکند.

در این دوره از مجلس هم به طور خاص هشدار جدیدتری داده شده که ممکن است برخی از درون دولت بخواهند مجلس بعد را همسو با دولت تشکیل دهند. به گونه​ای که نمایندگان حامی دولت در مجلس زیاد باشند.

اگر چه با یک رقابت سیاسی سالم هم می​توان این کار را کرد و وزنه آنها را در انتخابات آتی سنجید، اما اینکه آنها بخواهند از حضورشان در دستگاه​های اجرایی به عنوان یک رانت استفاده کنند و امتیازاتی به یکسری افراد داده شود، محل ایراد است. برای همین است که شاهد هشدار رهبری درخصوص پرهیز از دخالت آنها در انتخابات بودیم که به هر شکل مذموم و ناپسند است.

شما شخصا نفوذ این جریانات را در میان نمایندگان در مجلس احساس کرده​اید؟

تا حدی. البته فضای سیاسی کنونی کشور، نفوذ آنها را تا حدی کاهش داده است. خوشبختانه مجموعه هشدارها به جریان انحرافی، سبب شد که جلوی نفوذ این افراد در مجلس و حتی در دولت تا حدی گرفته شود. مثل همین مساله بازداشت آقای ملک​زاده که از شورای عالی ایرانیان عازم وزارت خارجه بودند. این موارد باعث می​شود که این جریانات کمتر در مجلس نفوذ یابند و البته هوشیاری مجلس و دستگاه قضا را نشان داد.

مقام معظم رهبری، صندوق​های رای را ناموس نظام خواندند. به نظر شما این نوعی هشدار به وزارت کشور و شورای نگهبان نیست که مجری و ناظر انتخابات هستند و باید از آرای مردم در صندوق​ها محافظت کنند؟

همانطور که گفتید وزارت کشور، مجری انتخابات و شورای نگهبان ناظر بر آن است. اگر این دو نهاد به وظیفه​شان خوب عمل کنند، یعنی به توصیه مقام معظم رهبری عمل کرده​اند. این را هم بگویم که شورای نگهبان به عنوان ناظر بر انتخابات، فصل الخطاب است و نمی توان ناظر دیگری برای شورای نگهبان گذاشت. بالاخره شش نفر از اعضای این شورا، فقهای منصوب رهبری​اند، شش نفر هم حقوق​دانان منتخب مجلس با معرفی رئیس​قوه قضاییه هستند. این افراد در بالاترین سطح نظام انتخاب شده​اند و فصل الخطاب هم همیشه شورای نگهبان است.

معتقدم شورای نگهبان به بهترین نحو می​تواند بر خودش نظارت داشته باشند. از این رو برخی راه حل​هایی که مطرح می​شود مثل صیانت از آرا و .... درست نیست و بحث فرعی به شمار می​رود.

اعلام حمایت برخی مجریان یا ناظران بر انتخابات، از برخی لیست​ها و نامزدها را می​توان نوعی دخالت و ورود آنها به انتخابات برشمرد؟

توقع این است که ناظران و مجریان هیچ دخالتی نکنند. ممکن است مجریان و ناظران گرایش سیاسی شخصی به یک جریان خاص داشته باشند. اما این گرایش فقط در رای​شان باید اثرگذار باشد و نباید آن را علنی تبلیغ کنند. هیات​های نظارت و اجرایی باید این مساله را کاملا رعایت کنند. آنها ممکن است به هر کسی رای دهند اما به عنوان ناظر باید بی طرف باشند.

یکی دو مورد دخالت برخی آقایان در انتخابات ریاست جمهوری گذشته از سوی اعضای شورای نگهبان هم منجر به تذکراتی به آنها شد. این آقایان در حمایت از یکی از نامزدها در آن انتخابات موضع گیری کرد بودند که به آنها تذکر داده شد و پس از آن دیگر موضع گیری علنی نکردند و در مجامع انتخاباتی برای سخنرانی حضور نیافتند.

منظورتان از تذکر چه بود؟ مقامات عالی رتبه نظام به اعضای شورای نگهبان تذکر دادند؟

دقیقا یادم نیست. در ایام انتخابات بود که باز هم این آقایان برای اعلام حمایت از یکی از نامزدها به یک سخنرانی دعوت شدند ولی  نرفتند و مصاحبه مطبوعاتی هم نکردند. بعد متوجه شدیم که به آنها تذکر داده شده است.

به برخی افراد در دولت اشاره کردید که قصد نفوذ در انتخابات مجلس را دارند. نشانه​های ورود دولت چه بوده که این نگرانی​ها را ایجاد کرده است؟

در دولت​های قبل هم گاهی شاهد نفوذ دولت در انتخابات مجلس بوده​ایم. کما اینکه حزب کارگزاران در انتخابات مجلس پنجم وارد شد و حتی با مقام معظم رهبری هم ملاقات کردند و به انها تاکید شد که به عنوان یک فرد می توانند از لیستی حمایت کنند اما به عنوان سمت اجرایی و وزارت در دولت نمی​توانند چنین کاری کنند.

در دولت آقای خاتمی هم با حزب مشارکت برای ورود نمایندگان نزدیک به ایشان در مجلس ششم، شکل گرفت. در دولت آقای احمدی​نژاد هم رایحه​خوش شکل گرفت که بعدها به حزب تبدیل نشد اما یک ضلع کمیته سه جانبه جبهه متحد شد که در چینش نمایندگان در مجلس هشتم نقش داشت.

افراد از طریق عضویت در احزاب می​توانند برای حضور یا حمایت از نامزدها در انتخابات نقش ایفا کنند اما مجریان در استانداری​ها علی رغم گرایشات حزبی​شان باید بی دفاع باشند و شائبه حمایت از هیچ نامزدی در مورد آنها وجود نداشته باشد.

نظرتان در خصوص کمیته سه نفره منتخب رئیس​جمهور چیست؟ این نشانه دخالت دولت در انتخابات مجلس هست یا نه؟

الان دیگر کمیته سه نفره منتخب رئیس​جمهور موضوعیت ندارد و به بخشی از هیات تصمیم گیر در جبهه متحد اصولگرایی تبدیل می​شود. جامعتین، تشکیلات هفت نفره​ای را برای داوری و شورای حکمیت در انتخاب نامزدهای اصولگرا در نظر گرفته​اند تا نمایندگانی از گروه​های اصولگرا از سوی اضلاع مختلف معرفی شوند.

از این رو دیگر دولت دنبال قضیه نیست. دعوت اولیه از اعضای این کمیته سه نفره، از سوی رئیس​جمهور صورت گرفت اما بعد کمیته سه نفره به تایید جامعتین رسید و قرار بر این شد که تحت نظارت آن، به ادامه فعالیت بیانجامد.

الان با همراهی جامعتین و سلایق اصولگرایان، کار اجماع دنبال می​شود و دیگر بحث حضور دولت نیست. اصلا دولت حق دخالت در انتخابات را ندارد. دور قبل هم که رایحه خوش خدمت یک ضلع از جبهه متحد اصولگرایان در آستانه انتخابات مجلس هشتم بود، بحث ورود حامیان دولت در انتخابات بود نه دخالت دولت در انتخابات. الان هم اگر آنها به منشور اصولگرایان تدوین شده از سوی جامعتین معتقدند، می توانند با محوریت جامعتین برای حضور در انتخابات آینده وارد شوند.

اعضای این کمیته سه نفره، نمایندگان کدام یک از گروه​های اصولگرا هستند؟ این افراد چون منصوب رئیس​جمهور هستند، نمایندگان ایشان در هیات تصمیم گیر اجماعی محسوب می​شوند؟

این آقایان از سوی یک جمع 30 نفره انتخاب شدند و الان هم مقبولیت شخصیتی دارند. نباید به منشاء تشکیل این کمیته بازگشت و آنها را نماینده رئیس​جمهور خواند. چون ارتباط آنها با آن منشا قطع شده و اکنون به خاطر مقبولیتی که بین اصولگریان دارند و همچنین به دلیل تایید جامعتین در مسیر جدیدی هستند. اعضای این گروه سه نفره با دیگر گروه​های اصولگراهم دیدارهایی داشته​اند و کار برای ایجاد اجماع را آغاز کرده​اند.

با چه گروه​هایی تماس داشته​اند؟

تا جایی که می​دانم با برخی اعضای جبهه پیروان، تحول​خواهان و ایثارگرایان و جریانات رایحه خوش خدمت مذاکراتی داشته​اند. باید مذاکراتی هم با حامیان آقایان لاریجانی، قالیباف و رضایی داشته باشند ولی خروجی این دیدارها هنوز اعلام نشده است.

مدل پیشنهادی شما برای ایجاد اجماع میان اصولگرایان در انتخابات مجلس نهم چیست؟

اول این را بگویم که مدل اتفاق رای 100 درصدی ممکن است طراحی نشود ولی حداکثر اجماع برای انتخابات، بهتر از تفرقه است. مدل انتخاباتی جدید باید هم پوشانی را بیشتر و اقتضائات محلی را در نظر بگیرد تا گروه​های صاحب نفوذ در هر منطقه بتوانند انتخاب شوند. مثلا در تهران ممکن است برخی گروه​ها، پایگاه داشته باشند ولی در شهرستان​ها اینگونه نباشد. برای این منظور باید اقتضائات شهرستان​ها را در نظر گرفت و گروه​هایی که در شهرستان​ها صاحب نفوذ بیشتری هستند را در لیست​های انتخاباتی گنجاند.

چتر گسترده اصولگرایی شامل حال برخی گرایش​های خاص در دولت هم می​شود؟

نه به هیچ وجه. مدل جریان خاص و انحرافی در پوشش ائتلاف اصولگرایان نیست. ما آنها را اصولگرا نمی​دانیم. آنها که مرزبندی​شان با اصولگرایان مشخص نیست را هم باید شناسایی کرد. برخی ممکن است، یک فرد اصولگرا باشند اما کار جمعی اصولگرایی نمی​کنند. اینگونه افراد اگر پذیرفتند کار جمعی بکنند، باید در لیست​ها گنجانده شوند. کار جمعی باید پیش به سوی وحدت باشد، اگر در کار جمعی از خود گذشتگی نکنند نمی توانند در لیست واحد بیایند.

البته اگر کشورمان شیوه حزبی متداول داشت، نیازی به طرح این مسائل نبود. خوشبختانه در قانون احزاب جدید این موارد پیش بینی شده است که علاوه بر حزب، جبهه یا ائتلاف هم در آستانه هرانتخابات داشته باشیم که در ایام انتخابات شکل بگیرد و پس از آن از بین برود. اگر این قانون جدید زودتر تا قبل از انتخابات مجلس نهم تصویب شده و قانون شود، در هر انتخاباتی می تواند کاربرد داشته باشد. تشکیل ائتلاف​هایی با سهم​های مشخص در لیست​ها و کرسی​ها می توان برای انتخابات کار اصولی کرد. به این ترتیب یک جریان سیاسی برای حضور در انتخابات مجوز می​گیرد و بعد هم کان لم یکن می​شود. این یعنی یک کار فصلی قانونی.