چرا مديران ايراني استعفا نمي‌دهند؟

علي سيف اللهي

کد خبر: ۱۷۴۴۷۴

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۹۰ - ۰۰:۱۱

اگر فردي مسئوليتي داشته باشد و اشتباهاتش منجر به زير سوال رفتن عملكرد نيروهاي يك مجموعه و برنامه‌ريزي‌هاي چند ساله و پر زحمت يك نهاد شود، خساراتي بار مي‌آيد كه قابل جبران نيست

تهران امروز ، هر چند وقت يكبار اتفاقات و حادثه‌هاي عجيب و غريبي رخ مي‌دهد و فاجعه‌هايي به بار مي‌آيد كه مديران و مسئولان حاضر به يك عذرخواهي ساده هم نيستند. مديري پشت سر هم اشتباه مي‌كند، بابت اين اشتباه‌ها هزينه مي‌دهيم اما باز هم كوتاه نمي‌آيد. نه اشتباهش را قبول مي‌كند و نه كنار مي‌كشد. تا اسم استعفا مي‌آيد، با صراحت مي‌گويد من اصلا استعفا نمي‌دهم و سر جايم هستم. همه تلاش‌هاي يك مجموعه به خاطر عملكرد غلط و اشتباهات يك نفر زير سوال رفته اما حاضر نيست تا اشتباهش را بپذيرد.

دم دست‌ترين و به روزترين نمونه اين مسئله اشتباهي است كه در فدراسيون فوتبال به وجود آمده و تيم ملي اميد با يك اشتباه كودكانه و ساده از راه يافتن به بازي‌هاي المپيك لندن باز مانده است. اين روزها هر روز هر كدام از مسئولان با رسانه‌هاي مختلف مصاحبه مي‌كنند و در برنامه تلويزيوني شركت مي‌كنند اما هيچ كس زير بار مسئوليت نمي‌رود و هيچ كدام از اين چند نفري كه در اين ماجراي جريمه فيفا مقصر بوده‌اند كوتاه نمي‌آيند و فقط حرف خودشان را مي‌زنند. نتيجه هم اين شده كه حالا تمام سعي و تلاش‌هاي آن جوانان و اميد طرفداران از بين رفته و در اين بين هيچ‌كس پاسخگوي اين اتفاق نيست. از اين جور اتفاقات كم سراغ نداريم و در گذشته هم مسئولاني را داشته‌ايم كه حتي بابت سقوط پشت سر هم هواپيماها و فاجعه‌هاي ديگري استعفا هم نداده‌اند. كاري كه در كشورهايي مثل ژاپن به راحتي انجام مي‌شود تا كمي از بار رواني مردم كم كنند.

رخ دادن اين مسئله دوباره مشكلي قديمي به نام فرهنگ پذيرش اشتباه و ندادن استعفا را ياد افكار عمومي مي‌آورد كه در طول اين سال‌ها به فراموشي سپرده شده است؛ رعايت اين فرهنگ از سوي هر آدمي نكته‌اي است كه اگر وجود نداشته باشد، رفتارهايش اصلاح نخواهد شد و پيشروي به همين طريق هزينه‌هايي را به بار مي‌آورد كه ديگر قابل جبران نخواهد بود.

حالا اگر همين آدم مسئوليتي‌هم داشته باشد و اشتباهاتش منجر به زير سوال رفتن عملكرد نيروهاي يك مجموعه و برنامه‌ريزي‌هاي چند ساله و پر زحمت يك نهاد شود، خساراتي بار مي‌آيد كه نه تنها قابل جبران نيست كه بايد قيد همه آن تلاش‌هاي نيروي انساني و هزينه‌هاي مادي و معنوي را زد. دكتر عماد افروغ جامعه‌شناس و نماينده سابق مجلس اعتقاد دارد افرادي بايد در جامعه مديريت كارها را در دست داشته باشند كه ظرفيت استعفا دادن داشته باشند. او در گفت‌وگو با تهران امروز مي‌گويد بايد خيلي زودتر از اين‌ها به فكر جا انداختن اين فرهنگ مي‌بوديم:«من زماني كه نماينده مجلس بودم گفتم كه حكومت و مسئوليت و قدرت بايد دست كساني باشد كه دست به استعفاي‌شان خوب باشد.