چرا ایران ابتکار عمل را در سوریه به دست نمی گیرد؟

این ائتلاف منطقه ای، خواهد توانست جریانی را که با ورود مسلحانه خود، جریان اصلی معترضان را به انحراف کشانده از جریان معترضان واقعی جدا کند، زیرا آنچه اکنون در سوریه پر رنگتر از جریان اصلی معترضان است، جریانی است که با پول عربستان سعودی، ورود مسلحانه به درون مردم سوریه پیدا کرده و تظاهرات را از حالت مسالمت آمیز درآورده است.

کد خبر: ۱۷۴۴۵۵

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۹۰ - ۰۲:۲۰

سرویس سیاست خارجی ـ در حالی که اعتراضات مخالفان بشار اسد در سوریه همچنان ادامه دارد و برخی دولت ها همچون کشورهای غربی، به تهدید بشار اسد پرداخته و برخی دیگر همچون ترکیه در کنار تهدید، بشار اسد را تشویق به انجام اصلاحاتی برای رضایت معترضان کرده اند، در این میان، اما دستگاه سیاست خارجی کشورمان، موضعی انفعالی در پیش گرفته است.

به گزارش «تابناک»، در حالی که کشورهای غربی، جبهه ای علیه بشار اسد گشوده و اصلاحات تدریجی در سیستم سیاسی این کشور را نمی پذیرند و با زبان تهدید و ارعاب با مقامات این کشور سخن می گویند، این بهترین فرصت برای دستگاه دیپلماسی کشورمان است تا با ورود فعالانه و گرفتن ابتکار عمل در مسأله سوریه، از فرو غلتیدن این کشور در دامی که ناتو برای لیبی طراحی کرده بود، جلوگیری کند.

بنا بر این گزارش، هم اکنون ترکیه می کوشد خود را بازیگری فعال در صحنه سیاسی سوریه نشان دهد و اتفاقا قرار است در روزهای آینده، «داود اوغلو»، وزیر خارجه این کشور سفری به ایران و همچنین سوریه داشته باشد؛ اما سیاست خارجی کشورمان که بیشترین پتانسیل برای تأثیرگذاری در اوضاع سوریه را دارد، تاکنون کاری در این زمینه انجام نداده است.

این در حالی است که دستگاه سیاست خارجی کشور، می تواند با گفت وگو با دیگر کشورهای اسلامی و دخیل کردن آنها در مسأله سوریه در قالب دیپلماسی چند جانبه، اصلاحاتی را با حفظ صلح و ثبات در این کشور و جلوگیری از برخی ندانم کاری ها هدایت کند.

در واقع ایجاد ائتلافی منطقه ای توسط ایران و دخیل کردن بازیگران دیگر از کشورهای اسلامی در مسأله سوریه چندین فایده در این زمینه دارد:

نخست این که با شرکت و حضور فعالانه ائتلاف منطقه ای، یک ائتلاف در برابر غرب که به هر صورتی خواستار سقوط بشار اسد است شکل می گیرد که می تواند خواستار اصلاحاتی مسالمت آمیز به سود مردم و دولت سوریه باشد.

دوم آن که افزون بر این، حضور دیگر بازیگران، مخالفان را قانع خواهد کرد که اصلاحاتی معقول را از دولت سوریه انتظار داشته باشند و بازی را به صورت همه یا هیچ و بازی برد ـ باخت تحلیل نکنند، چه اینکه گویا هم اکنون خواسته های افراطی مخالفان هم یکی از مسائلی است که باعث شده اصلاحاتی مسالمت آمیز در این کشور صورت نگیرد.

سوم همچنین این ائتلاف منطقه ای خواهد توانست جریانی را که با ورود مسلحانه خود، جریان اصلی معترضان را به انحراف کشانده از جریان معترضان واقعی جدا کند، زیرا آنچه اکنون در سوریه پر رنگ ر از جریان اصلی معترضان است، جریانی است که با پول عربستان سعودی، ورود مسلحانه به درون مردم سوریه پیدا کرده و تظاهرات را از حالت مسالمت آمیز درآورده است.

و چهارم اینکه هدایت یک ائتلاف منطقه ای از سوی ایران، باعث خواهد شد که ایران از این اتهام واهی که به سود دولت سوریه در اوضاع این کشور دخالت می کند، هم تبرئه شود.

آنچه مشخص است، این که سوریه به عنوان متحد استراتژیک ایران، نه تنها برای ایران که برای جهان اسلام، اهمیت فوق العاده دارد و اکنون که مصر از قید مبارک خلاص شده، تداوم سیاست های ضد اسرائیلی سوریه برای جهان اسلام حیاتی است؛ اما در کنار این، آنچه اکنون در سوریه واقعیت دارد، درخواست مردم این کشور برای اصلاحات است که در صورتی که ائتلافی منطقه ای با دولت سوریه و مخالفان مذاکره کند، خواهد توانست خواسته ها و توقعات دو طرف را در قالبی معقول و مسالمت آمیز هدایت کند، چرا که اکنون کشورهای غربی با بهانه مسئولیت حمایت از مردم، منتظرند تا زمان موعود برای دخالت در سوریه را ـ به عنوان کشوری اسلامی که در خط مقدم جنگ با صهیونیست هاست ـ به دست آورند.