مطالبه منطقی جوانان و وعده‌های دولت

موید حسینی صدر

کد خبر: ۱۷۲۹۰۰

تاریخ: ۰۴ تير ۱۳۹۰ - ۱۱:۲۸

مردم و حکومت وظایف متقابل در مقابل همدیگر دارند که مصادیق آنها فراوان است و در طول 33 سال گذشته، مردم نشان دادند که در انجام وظایف خود و همراهی با نظام جمهوری اسلامی کوتاهی نکرده اند. ازقبیل انجام خدمت زیر پرچم و پرداخت مالیات و انواع مطالباتی که در شکل عوارض و یا سایر حقوق دولتی از مردم اخذ می شود یا حضور مردم در راهپیمایی ها و تجمعات حامی نظام و یا مشارکت فعال در رای گیری ها و تحمل سختی ها و همینطورحضور غرور آفرین مردم در صحنه های جنگ و موارد متعدد دیگر که مردم نشان داده اند با جان و دل علاقمند کشور هستند و به قوانین و مقررات کشور اعتقاد عملی دارند.

درمقابل حکومت اسلامی نیز وظایف سنگینی در برابر مردم بر عهده دارد که در اصول مختلف قانون اساسی به آنها به روشنی پرداخته شده و مورد تاکید قرار گرفته اند؛ تامین امنیت مردم، ایجاد فرصتهای برابر برای همه، تامین معاش، بهداشت و درمان رایگان، آموزش رایگان، دفاع از کیان کشور و همینطور دفاع از ارزش های انقلاب و مبارزه با ظلم و فساد در اصول مختلف قانون اساسی جزو وظایف حتمی دولت شمرده شده است که در این مجال فرصت پرداختن به تک تک اصول قانون اساسی و یاد آوری آن نیست، اما خوب است که اصل 28 را باهم مرور نماییم:

«هر کس حق دارد شغلی را که بدان مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند. دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید.»

برهمین مبنا بود که آقای احمدی نژاد در آغاز کاندیداتوری خود در دوره قبل یادآوری حقوق مردم و وظایف حکومت ها را که با عبارت های مردم پسندی اظهار می شد، سرلوحه برنامه تبلیغاتی خود قرار داد و چون تمام مطالبات غالب مردم ما در چهار چوب قانون اساسی است و درواقع اجرایی شدن دقیق قانون اساسی آرزوی مردم است، لذا آقای احمدی نژاد علی رغم اینکه در دوره قبل فرد گمنامی بود اما پیروز انتخابات شد و الان ششمین سال است که رییس جمهوری اسلامی ایران است.

امروز یکی از دغدغه های اصلی خانواده ها و مهم ترین مطالبه جوانان دست یافتن به یک شغل است ولو کار سخت باشد. شاید به همین دلیل است که دولت آقای احمدی نژاد اعلام می کند: در سال گذشته یک میلیون و 600 هزار شغل ایجاد کرده است و در سال جاری این عدد را به دو و نیم میلیون شغل ارتقا خواهد داد. که متاسفانه این اظهارات با تردید جدی کارشناسان و نمایندگان مجلس مواجه شده است.  به طور مثال در جلسه ای که هفته گذشته با حضور وزرای دولت در مجلس شورای اسلامی تشکیل شد، اظهارات متضادی بر زبان سخنرانان جاری گشت. در این جلسه احمد توکلی نماینده تهران گفت: دولت اعلام می کند، در این شرایط، یک میلیون و ششصد هزار شغل ایجاد کرده که نشدنی است و اقتصاددانان حتی در سطح لیسانس هم چنین چیزی را قابل قبول نمی دانند و چنین معجزه ای در هیچ جا رخ نداده است. در مقابل رئیس مرکز آمار دولت اعلام کرد: ما حدود یک میلیونو هفتصد هزار نفر ورودی به بازار کار داشتیم که باید بررسی شود با این ورودی به بازار کار نرخ بیکاری در کشور چقدر کاهش یافته است؟

و همینطور نماینده مردم شیراز، سخنان توکلی را به شکل دیگری مورد تایید قرار داد و نسبت به آمارهای ارایه شده توسط تامین اجتماعی اظهاراتی این چنین بیان نمود: ایجاد یک میلیون و700 هزار شغل نیاز به 200 میلیارد دلار سرمایه دارد. بخش عمده آمار دولت در مورد اشتغال مربوط به ایجاد مسکن در کشور است و این مسئله نمی تواند مبنای درستی برای آمار اشتغال باشد. البته نمایندگان دولت سعی کردند از آمارهای خود دفاع کنند، در این رابطه وزیر کار اظهار داشت: سال گذشته به موجب آمار استانداران 31 استان کشو، ‌یک میلیون و هفتصد و هفتاد هزار شغل ایجاد شد که ما این گزارش را از استانداری های کشور دریافت کردیم.

به هر جهت واقعیت های جامعه حاکی از آن است که نرخ بیکاری خیلی بالاست و معضلی به نام بیکاری مردم را به ستوه آورده است و بسیارند جوانانی که با تحصیلات دکتری تخصصی یا دکتری حرفه ای مثل پزشک و دندانپزشک یا تحصیلات فوق لیسانس از بهترین دانشگاه های ایران تا کارگران ساده که حتی حاضرند کارهای سختی مثل نظافت بیماران در بیمارستانها را بپذیرند، در حسرت کار هستند. حتی اگر بپذیریم که در سال گذشته یک میلیون و 600 هزار شغل ایجاد شده است اما باز هم نرخ بیکاری بسیار بالا است و آمار هایی که مراکز تخصصی ارایه می کنند این واقعیت تلخ را بازگو می کند.

البته این واقعیت ها را نگفتیم که مایوس شویم، کشوری مثل ایران که صدها نوع امکانات دارد، از معادن غنی نفت و گاز تا معادن سنگ و مس و آهن و طلا، موقعیت سوق الجیشی و جذابیت های گردشگری و وسعتی چشمگیر و ده ها امکان دریایی و طبیعی و نیروی تحصیل کرده  به راحتی می تواند بر مشکل بیکاری غلبه کند. وقتی حداقل ده میلیون توریست از کشور خارج می شود، وقتی حداقل هفتاد میلیارد دلار واردات انجام می شود که قسمت بسیاری از آنها غیر ضروری است، وقتی از کشاورزی و دامداری  و صنعت حمایت کارشناسی شده به عمل نمی آید و فشار اجرای قانون هدفمندی به این سه گروه وارد می شود، وقتی که در صادرات و واردات، دریافت وام ها و پیدا کردن فرصت های شغلی امری به نام عدالت که شعار آقای احمدی نژاد بود رنگ می بازد و در کل وقتی که فضای رانت خواری در کشور ایجاد می شود و از طرفی سرمایه گذاری در پروژه های بزرگ نفتی مثل پارس جنوبی به طور قابل توجهی از برنامه های توسعه عقب می افتد و ده ها اقدام غیر کارشناسی در این کشور صورت می گیرد مشکلات عدیده ای مثل ویروسها خود را آشکار می کنند که یکی از آنها بیکاری است.

در آینده ما به مصادیقی از  رانت های ایجاد شده چه در زمینه دست یافتن به موقعیت های شغلی و چه در زمینه کسب و کار اشاره خواهیم کرد. در این مختصر به همین جمله بسنده می کنیم که برای حل مشکل بیکاری باید به اقدامات کارشناسانه روی آورد و باید تابع قانون شد و به جای اینکه خواسته های مردم را با لفظ و شعار پاسخ دهیم، با تدبر و تعقل به استفاده از پتانسیل های بی نظیر کشور فکر کنیم. اشخاصی که درآمدهای میلیاردی دارند، کم نیستند که از طریق انحصارهایی که در کشور ایجاد شده است به آنها دست می یابند. اگر این انحصارها را بشکنیم و درآمد را بین آحاد جامعه توزیع کنیم، ایران عزیز اسلامی ما می تواند عاری از فقر و بیکاری باشد.

به امید آن روز انشا ا...

نماینده مردم خوی و چایپاره در مجلس شورای اسلامی

منبع:  مجلس نیوز