آغاز دوباره فعاليت‌هاي شديد خورشيد

این شعله خورشیدی، روز سه شنبه هفتم ژوئن 2011 به سوی زمین شلیک شده و حجم زیادی از ذرات باردار را به درون فضا تزریق کرده است؛ اما رصدخانه دینامیک خورشیدی یا SDO این شعله را تحت نظر داشته و متخصصان فضایی نیز باور دارند، این شعله متوسط خورشیدی نمی تواند برای سیستم های الکترونیکی و ماهواره ای زمین خطری جدی به شمار بیاید.

کد خبر: ۱۶۹۹۶۲

تاریخ: ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۵:۳۴

خورشید پس از مدت ها سکوت، دوباره فعالیت های شدید خود را از سر گرفته است، به گونه ای که شعله خورشیدی که به تازگی به سوی زمین شلیک کرده، می تواند آسمان زمین را از شفق های شمالی درخشان سازد.

به گزارش مهر، این شعله خورشیدی روز سه شنبه هفتم ژوئن 2011 به سوی زمین شلیک شده و حجم زیادی از ذرات باردار را به درون فضا تزریق کرده است؛ اما رصدخانه دینامیک خورشیدی یا SDO این شعله را تحت نظر داشته و متخصصان فضایی نیز باور دارند این شعله متوسط خورشیدی نمی تواند برای سیستم های الکترونیکی و ماهواره ای زمین خطری جدی به شمار بیاید.

این فوران خورشیدی که به فوران CME نیز شهرت دارد می تواند در بخش شمالی زمین شفق های شمالی را در آسمان به تصویر بکشد. ساکنان اروپا و آمریکای شمالی شاید بتوانند در نهم ژوئن 2011 گنبدی سبز رنگ و یا نواری درخشان در نزدیکی افق آسمان شمالی ببینند.

فوران خورشیدی روز سه شنبه شعله ای از گروه M-2 که به شعله های متوسط اختصاص دارد بوده است. در واقع سه نوع شعله خورشیدی وجود دارند، گروه C که ضعیفترین هستند، گروه M که قدرت بیشتری دارند و گروه X که شدید ترین شعله های خورشیدی در آن دسته بندی می شوند.

فوران های CME یا فوران تاجی فوران ذرات بارداری هستند که گاه به همراه یک شعله بزرگ به فضا پرتاب می شوند. زمانی که این شعله ها زمین را هدف می گیرند، این ذرات به سوی قطب های زمین جاری می شوند و در این بخش های زمین شفق های قطبی خلق می کنند.

توفان های بسیار شدید می توانند برای ماهواره ها و فضاپیماهای مدارگرد در فضا و شبکه برق و سازه های زمینی خطرات جدی را به وجود بیاورند. از این روی، در حال حاضر چندین فضاپیما از قبیل فضاپیمای SDO ناسا وقوع شعله ها و توفان های خورشیدی را از نزدیک تحت نظر گرفته اند و در واقع به عنوان سیستم هشدار زودهنگام عمل می کنند.