بازخوانی تاریخ اسارت آزادگان دفاع مقدس

کد خبر: ۱۶۸۰۹۴

تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۲:۲۷

ابوترابی‌فرد با بیان اینکه اسرای ایرانی دربند رژیم بعثی در تمامی دوران اسارت به اصول نظام و انقلاب پایبند بودند، تاکید کرد: یکی از مسائلی که عراقی‌ها به آن اصرار داشتند شکستن مقام و جایگاه امام در جان و روح آزادگان و اسرا بود ولی هیچگاه موفق به این کار نشدند.

به گزارش ملت، "سیدمحمدحسن ابوترابی‌فرد" صبح امروز ـ سه‌شنبه ۱۰ خرداد ماه ـ با حضور در برنامه زنده تلویزیونی "روز از نو" به تشریح ارزش‌های اسارت و دفاع  پرداخت و گفت: در تاریخ جنگ‌ها و در تاریخ مبارزه و دفاع ملت‌ها رویداد اسارت که یک واقعیت انکارناپذیر بوده که با مقوله دفاع و جنگ پیوند خورده است.

نماینده مردم آبیک، قزوین و البرز در مجلس شورای اسلامی افزود: تاریخ اسارت در دوران دفاع مقدس مانند دفاع مقدس از یک شاخص‌ها و ویژگی‌های کاملا استثنایی برخوردار است که همه کسانی که در متن این پدیده قرار داشتند و دیگرانی که تا حدودی در جریان اسارت قرار گرفته‌اند، با ارزش‌های آن آشنا هستند.

وی با یادآوری جمله‌ای که بارها از زبان نمایندگان صلیب سرخ در دوران اسارت شنیده شده است، یادآور شد: من نیز از "سیدعلی اکبر ابوترابی فرد" اخوی بزرگوار خود شنیدم که نماینده صلیب سرخ اعتقاد داشته است که اسرای ایرانی در اردوگاه‌های لبریز از خشونت عراق یک جمهوری اسلامی را تشکیل دادند که فقط پرچم جمهوری اسلامی ایران را نداشت.

ابوترابی فرد گفت: این معنا در اوج و قله اسارت در اردوگاه ها خود را نشان می داد. به طوری که تمام اصول نظام جمهوری اسلامی ایران و حقوق شهروندی از سوی اسرای ایرانی حتی زیر شکنجه‌ها و در سخت‌ترین شرایط رعایت می‌شد تا جایی که نماینده صلیب سرخ می‌گوید اینجا عراق نیست، اینجا جمهوری اسلامی ایران است.

معاون قوانین مجلس با اشاره به سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) ادامه داد: یکی از مسائلی که عراقی‌ها به آن اصرار داشتند شکستن مقام و جایگاه امام در جان و روح آزادگان و اسرا بود.

وی با بیان آن که این  مساله در دستور کار ماموران عراقی قرار داشت، افزود: از سوی دیگر بزرگداشت امام و اعتقاد بر تفکر و نام او نیز در دستور کار اسرا بود و آنها رهنمودهای امام و تفکر این بزرگوار را کاملا پاس می داشتند که نمونه‌ای از تاریخ مقاومت‌ها را در دوران اسارت ساخت.

وی تصریح کرد: عراقی‌ها اصرار داشتند این نام را خدشه دار کنند و بر این اساس روزی یک جوان آزاده‌ای را به سخت ترین وضعیت شکنجه داده بودند تا او زیر شکنجه به امام توهین کند.

ابوترابی فرد تصریح کرد: همه می دانند که در آموزه‌های اسلام آمده است که اگر کسی در این شرایط قرار بگیرد برای نجات جان خود حتی اهانت به خدا نیز مانعی ندارد یعنی می تواند تقیه کند و برخلاف آنچه در قلب او جمله ای را مطرح کند تا جان خود را از خطر نجات دهد و به این طریق راه خدا و امام جلو ببرد.

ابوترابی فرد به بیان خاطره‌ای از اخوی خود در این باره پرداخت و گفت: اخوی من در آن زمان به آزادگان گفته بود که وقتی در فشار و شکنجه سخت قرار می گیرید با یک جمله‌ای نسبت به حضرت امام از این مساله عبور کنید و البته خود ایشان به آزادگان گفته بود من با شما فرق می کنم و به دلیل مسئولیتی که دارم در سخت‌ترین شرایط نمی توانم به حضرت امام توهین کنم.

وی ادامه داد: اما در هیچ یک از روزهای شکنجه هیچ یک از آزادگان ما به حضرت امام توهین نکرده بودند و از اعتقادات خود کناره گیری نکرده بودند.

نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: این ارتباط مستحکم با امام یعنی ارتباط مستحکم انقلاب اسلامی با ارزش های اسلام و دفاع مقدس که در تار و پود اسرای ما نهادینه شده بود.

وی ادامه داد : یکی از رویدادهایی که از زبان برادر خود در دوران اسارت شنیدم آن بود که ایشان معتقد بودند که یک حرکت گسترده علمی در دوران اسارت در اردوگاه‌های عراق به وقوع پیوست و اردوگاه‌ها در آن زمان به یک مدرسه تبدیل شدند.

وی در این باره افزود: هر کسی هر چه می دانسته به دیگران می آموخته است یعنی آزادگانی که زبان انگلیسی می دانستند آن را به دیگران می آموختند همانطور که آزادگانی که زبان عرب می دانستند تمام دانش خود را در اختیار سایر آزادگان قرار می دادند و بعد از آن نیزبا تلاش برادرم و گفتگو با صلیب سرخ نهج البلاغه و قرآن نیز وارد اردوگاه شد.

ابوترابی فرد در این باره افزود: برادرم به آزادگان اعلام کرده بود که اگر قرآن را حفظ کنند من پس از پایان درخواست دوران اسارت درخواست ملاقات حضوری با امام را می کنم و بدین طریق فرهنگ انس با قرآن در دوران اسارت به یک فرهنگ فراگیر مبدل شد تا جایی که ما شاهد هستیم که صدها آزاده حافظ قرآن کریم به ایران بازگشتند.

وی ادامه داد: بدین ترتیب فضای اردوگاه ها به یک فضای علمی سخت و پرکار برای حفظ آیات قرآن و آشنایی با معارف قرانی شد تا از این طریق آزادگان بتوانند امام را ملاقات کنند اما هنوز در اسارت بودند که حضرت امام به دیدار خدا شتافتند.