كيفيت فداي كميت

هزارو دويست پارك فناوري در جهان، هجده پارك در ايران

از ميان دانش‌آموختگاني كه بدون ورود به مراكز رشد مبادرت به ايجاد شركت كرده‌اند، 80 درصد شكست خورده‌ و 20 درصد موفق بوده‌اند. همچنين دانش‌آموختگاني كه پس از ورود به مراكز رشد، مبادرت به ايجاد شركت كرده‌اند 70 درصد موفق و 30 درصد ناموفق بوده‌اند.

کد خبر: ۱۶۵۰۸

تاریخ: ۰۵ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۵:۳۹

شمار پارك‌هاي فناوري دنيا، حدود هزارو دويست پارك است كه اگر به نسبت جمعيت كشور در نظر بگيريم، سهم ايران در حدود ده پارك فناوري است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، بنا بر مصوبه وزارت علوم،‌ تحقيقات و فن آوري، ‌با تغيير نام سازمان پژوهش‌‌هاي علمي و صنعتي استاني به پارك علم و فنّاوري، تعداد هشت پارك بدون ظرفيت به وجود آمدند و تاكنون نيز مجوز تعداد هجده پارك صادر شده است.

اين در حالي است كه تعداد پارك‌هاي علم و فن‌آوري در دنيا حدود هزار و دويست پارك است و اگر به نسبت جمعيت كشورمان سهم ببريم، حداكثر بايد سه پارك علم و فن آوري در كشور داشته باشيم.

اگر ميزان اعتبار مصوب از سال 1381 تا 1386 به مبلغ 78 ميليارد تومان را بين هجده پارك تقسيم كنيم، در سال به هر پارك معادل چند صد ميليون تومان مي‌رسد. هرچند هر ساله، حداكثر بين 40 تا 60 درصد اعتبار مصوب پرداخت مي‌شود و با توجه به اين‌كه از يك سو براي ايجاد يك پارك فناوري، دست‌كم به هزينه‌اي معادل پانزده ميليارد تومان نياز است و از سوي ديگر، با اين روند تصويب و تخصيص اعتبارات، بايد اعتبارات پنجاه سال صرف همين هجده پارك شود.

سلجوقي در اين‌ باره به «تابناك» گفت: در سال‌هاي اخير، با توجه به بازدهي و تغيير فن آوري‌هاي متوسط به فن‌آوري‌هاي عالي به جاي ساخت شهرك‌ها و پارك‌هاي علم و فنّاوري بر ساخت مراكز رشد بيشتر تمركز شده است.
وي در ادامه افزود: صنايع فنّاوري عالي، بيش از 4 درصد از گردش مالي خود (فنّاوري ارتباطات و اطّلاعات،‌ داروسازي) و ... و صنايع فنّاوري متوسط (خودرو و شيميايي) و ... نيز بين 1 الي 4 درصد از گردش مالي خود را صرف تحقيق و توسعه مي‌كنند.

اين گزارش مي‌افزايد: هم اكنون در دنيا بيش از سه هزار مركز رشد هست كه بيش از هزار مركز آن در آمريكاست كه از دلايل آن مي‌توان به هزينه پايين ايجاد يك مركز رشد با كارآمدي بالا اشاره كرد.

بنا بر آمارهاي ارايه شده، از ميان دانش‌آموختگاني كه بدون ورود به مراكز رشد مبادرت به ايجاد شركت كرده‌اند، 80 درصد شكست خورده‌ و 20 درصد موفق بوده‌اند. همچنين دانش‌آموختگاني كه پس از ورود به مراكز رشد، مبادرت به ايجاد شركت كرده‌اند نيز 70 درصد موفق و 30 درصد ناموفق بوده‌اند.

اتحاديه مراكز رشد آمريكا در گزارشي اعلام كرد:

1- 87 درصد شركت‌هايي كه از مراكز رشد آمريکا خارج شده‌اند،‌ هنوز به فعاليت خود ادامه مي‌دهند.
2- بيش از چهار پنجم مشاغل جديد در آمريكا به وسيله شركت‌هاي كوچك و خدماتي به وجود مي‌آيد.
3- 30 درصد رشد اقتصادي آمريكا، مربوط به شركت‌هايي است كه بيش از پنج سال از عمرشان نمي‌گذرد.

4- 60 درصد مراكز رشد تجاري در آمريكا خودكفا هستند.

5- در ازاي هر يك دلار كمك انجام شده از سوي نهادهاي عمومي به مراكز رشد،‌ واحدهاي فنّاور خارج شده از مراكز رشد عضو NBIA، 45 دلار درآمد ماليات محلي توليد شده است.

6- در مراكز رشد حمايت شده براي ايجاد يك شغل 1100 دلار هزينه مي‌كنند، در حالي كه براي ايجاد يك شغل در بيرون از مراکز رشد ده هزار دلار هزينه مي‌كنند.

7- بنا بر آمار به دست آمده، به ازاي هر پنجاه شغل ايجاد شده توسط واحدهاي فنّاور مستقر در مراكز رشد،‌ در حدود 25 شغل ديگر در اجتماع توليد مي‌شود. بنابراين به نظر مي‌رسد اصلاح قوانين و نحوه تخصيص منابع و استفاده از ظرفيت‌ها در راه ايجاد و حمايت از مراكز رشد مطمئنا خالي از فايده نخواهد بود.