پشت مدال‌ها پنهان شده‌اند!

قهرمان رقابت های وزنه برداری المپیک 2000 سیدنی با انتقاد از روندی که بر وزنه برداری حال حاضر کشور حاکم است عنوان کرد مسئولان فدراسیون به جای اینکه به فکر اعتلای این رشته باشند خود را پشت مدال های کسب شده در رقابت های چین پنهان کرده اند.

کد خبر: ۱۶۲۶۶۱

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۱۰:۰۹

حسین توکلی در بازی های المپیک تابستانی 2000 سیدنی پس از 32 سال موفق شد برای ایران در رقابت های وزنه برداری مدال طلا کسب کند. محمد نصیری در رقابت های المپیک 1968 مکزیکوسیتی برای اولین و آخرین بار برای کشورمان مدال طلا کسب کرده بود.

به گزارش خبرنگار مهر، توکلی که پس از کسب طلا در وزن 105 کیلوگرم، خوشحالی منحصر به فردی از خود نشان داد و با پرش جفت پا بر روی سکوی قهرمانی، صحنه ای به یادماندنی از خود برجای گذاشت این روزها خانه نشینی بیش نیست. توکلی در مقاطعی مربیگری تیم های وزنه برداری نوجوانان و جوانان را هم بر عهده داشت و با این تیم ها به نتایج خوبی دست پیدا کرد.

قهرمان سنگین وزن کشورمان در سال 86 با تیم نوجوانان در رقابت های قهرمانی آسیا که در اردن برگزار شد به عنوان قهرمانی رسید. تیم جوانان وزنه برداری کشورمان یک سال بعد با مربیگری توکلی در رقابت های قهرمانی جوانان جهان که در کلمبیا برگزار شد به عنوان سومی دست پیدا کرد.

مصاحبه مشروح خبرگزاری مهر با حسین توکلی را از نظر می گذرانید:

خانواده وزنه برداری با هم نیستند
حسین توکلی به خبرنگار مهر گفت: خانواده وزنه برداری به جای اینکه با هم باشند به دنبال جنجال درست کردن هستند و با توجه به اینکه ما در تمام رده های این فدراسیون، از رده های مدیریتی گرفته تا رده های مربیگری، افراد کارکشته ای داریم با این حال می بینیم که خبری از آنها نیست. کسانی که مشکلات وزنه برداری را لمس کرده اند و با جزئیات این رشته آشنا. چرا حسین برخواه،  محمدعلی فلاحتی نژاد، مهران آذری، پانزوان و ... از وزنه برداری کنار هستند؟ ما 10 تا 15 نفر را داریم که شاخصه های لازم برای کار در سطوح بالا را دارند اما به آنان بها داده نمی شود.

اختلاف نظر در فدراسیون بیداد می کند
قهرمان المپیک 2000 سیدنی افزود: در فدراسیون وزنه بررداری آنقدر اختلاف سلیقه بالاست که نمی شود کار کرد. من پس از 32 سال موفق شدم بار دیگر ایران را در وزنه برداری صاحب مدال طلا کنم و این برای وزنه برداری ایران ارزشمند بود اما دوباره به جایگاهی نازل برگشتیم. فکر کنید غیر از این است که در این رشته قهرمانان کنار گذاشته می شوند؟ البته وقتی مسئولان فدراسیون صحبت می کنند عنوان می کنند که همه چیز آرام است.

درد وزنه برداری یکی دو تا نیست
وی افزود: مشکلات وزنه برداری یکی، دو تا نیست و کار در رده های نوجوانان و جوانان بخوبی انجام نمی شود. یک مربی در ورزش باید به طور تمام وقت مشغول به کار باشد و باید دید آیا در وزنه برداری ما هم همین طور است. اینگونه به نتایج مطلوب دست پیدا نخواهیم کرد.

پشت مدال های وزنه برداری پنهان شده اند
توکلی با اشاره به کسب عنوان سومی ایران در چهل و دومین دوره رقابت‎های وزنه برداری قهرمانی آسیا که اواخر فروردین ماه در چین برگزار شد، گفت: خوشایند نیست آقایان پشت مدال های آسیایی پنهان شوند. در رقابت های چین فقط سه تیم به طور کامل حضور پیدا کرده بودند و باقی تیم ها نصفه و نیمه بودند و جالب اینکه ایران در این رقابت ها سوم شد. من فکر می کنم مسئولان فدراسیون خودشان را پشت این مدال ها پنهان کرده اند.

فکر المپیک 2012 لندن باشیم
وزنه بردار دسته سنگین وزن پیشین کشورمان در ادامه تصریح کرد: ما رقابت های جهانی پاریس که انتخابی المپیک هست را در پیش داریم. باید کاری کنیم در این رقابت ها که از اهمیت بالایی هم برخوردار است زمینگیر نشویم. به هر حال در آن رقابت ها تمام تیم ها به طور کامل و با نفرات اصلی خود به میدان می آیند و چنانچه برای حضور در این مسابقات تجهیز نباشیم نتایج بسیار ضعیفی کسب خواهیم کرد. داستان وزنه برداری ما داستان آرامش قبل از توفان است و باید از آینده ترسید.

کی‌روش جایگاه دارد اما مربی وزنه برداری نه
مربی پیشین تیم جوانان گفت: شما ببینید الان کارلوس کی‌روش با شرح وظایفی که برای این مربی تعیین شده در فوتبال ما مشغول به کار شده است. این مربی باید ما را به جام جهانی فوتبال برساند. من یک بار با آقای رضازاده جلسه داشتم و از ایشان خواستم شرح وظایف مرا در تیم ملی مشخص کند. اگر قرار است آبدارچی شوم بدانم و یا هر سمت دیگری که قرار است به من بدهند. با این حال به من نگفتند قرار است در چه سمتی مشغول به کار شوم.

رضازاده عوامفریبی می کند
توکلی با بیان اینکه حسین رضازاده در مورد داستان حضور او در تیم ملی، از بیان تمام حقایق خودداری می کند، گفت: رضازده در یک برنامه تلویزیونی گفته که از من تقاضای همکاری کرده و من هم نپذیرفته ام اما به طور تمام و کمال نگفته که بین ما چه گذشته و اصلا چرا من حاضر به همکاری با فدراسیون نشده ام. من همان طور که گفتم نیاز به این داشتم که شرح وظایف خود را بدانم درحالی که به من نگفتند قرار است چکاره باشم. فکر می کنم اینگونه حرف زدن یعنی عوامفریبی. این کار، منصفانه نیست. آقای رضازاده اول با من صحبت کرد اما دیدم کسی دیگر سرمربی تیم بزرگسالان شد.

از وزنه برداری دلسرد شده ام
وی در ادامه افزود: وقتی این چیزها را می بینم دچار دلسردی و سرخوردگی می شوم. باور کنید اصلا رقابت های آسیایی و جهانی را دنبال نمی کنم. من با توجه به اتفاقاتی که روی داده تمام انگیزه های خود را از دست داده ام. مگر غیر از این است که آدم باید با افتخاراتی که وزنه برداران مملکتش کسب می کنند، به خود ببالد؟ من هم چنین هستم اما با اتفاقاتی که در وزنه برداری روی داده، انگیزه و نشاط خود را از دست داده ام.

باقری در کارش موفق باشد
توکلی گفت: کورش باقری قهرمان جهان است و من برای او آرزوی موفقیت می کنم. به هر حال در این خانواده همه کسانی که افتخار کسب کرده اند باید حضور داشته باشند اما موضوع اینجاست که نباید فدراسیون وزنه برداری گزینشی عمل کند و از چهار نفر برای حضور در فدراسیون دعوت کند و روی اسم چهار نفر خط قرمز بکشد.

موفقیت های من لاپوشانی شد
وی گفت: وقتی ما در رقابت های اردن چندین و چند مدال طلا کسب کردیم خیلی ها به طعنه گفتند شما اگر راننده تیمتان را هم روی تخته می بردید طلا می گرفتید. این بیشترین مدال تاریخ وزنه برداری کشور بود که زمان مربیگری من به دست آمد. ما پس از آن در رقابت های جهانی کلمبیا سوم شدیم. باید بگویم خوشحالم بسیاری از وزنه برداران حاضر در تیم ملی، از شاگردان من هستند و همین امر، راضی ام می کند. من می توانستم با همین تیم به کارم ادامه دهم اما این اتفاق نیفتاد.

دست افشارزاده درد نکند
قهرمان المپیک 2000 با تشکر از بهرام افشارزاده به عنوان رئیس وقت فدراسیون وزنه برداری گفت: واقعا دست آقای افشارزاده درد نکند که به جوانان اعتماد کرد و من فکر می کنم که مزد اعتمادش را هم گرفت. افشارزاده همه قدیمی های وزنه برداری را به دور هم جمع کرد که البته نتایج خیلی خوبی هم حاصل شد اما کار درست پیش نرفت و ایشان از فدراسیون رفتند.

از کویت، عراق و استرالیا پیشنهاد داشتم
حسین توکلی در پایان این گفتگو به خبرنگار مهر گفت: حسین توکلی پیشینه خوبی در وزنه برداری کشور دارد. من به عنوان یک قهرمان ملی، کار در رده های نوجوانان و جوانان را تجربه کرده بودم با این حال جایگاهی در وزنه برداری کشور ندارم. همان زمانی که مربی تیم جوانان بودم از تیم عراق و کویت پیشنهاد کار داشتم ضمن اینکه استرالیایی ها هم خواهان همکاری با من بودند با این حال همان زمان بحث دوپینگ وزنه برداران ایران به میان آمد و آنها پیشنهاد خود را پیگیری نکردند.