حاشیه حضور جوانفکر در دانشگاه امام صادق(ع) + توضیح

علی اکبر جوان فکر پس از ایفای نقش موثر در جریان مسائل داخلی پیش آمده روزهای گذشته که با خویشتنداری و البته حمایت قاطع مردم و جریان اصیل اصولگرایی از جایگاه ولایت فقیه و مواضع ولی فقیه زمان با در بسته روبرو شده و خواب دشمنان نیز بار دیگر آشفته شد، در پی بازیابی جایگاه و توجیه رفتار غلط خود و جریان انحرافی، شب گذشته به طور ناگهانی...

کد خبر: ۱۶۲۱۸۲

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۰۸:۰۰

حضور ناگهانی شب گذشته مسئول خبرگزاری ایرنا در دانشگاه امام صادق(ع) با حاشیه هایی همراه بود.

به گزارش «تابناک»، علی اکبر جوان فکر پس از ایفای نقش موثر در جریان مسائل داخلی پیش آمده روزهای گذشته که با خویشتنداری و البته حمایت قاطع مردم و جریان اصیل اصولگرایی از جایگاه ولایت فقیه و مواضع ولی فقیه زمان با در بسته روبرو شده و خواب دشمنان نیز بار دیگر آشفته شد، در پی بازیابی جایگاه و توجیه رفتار غلط خود و جریان انحرافی، شب گذشته به طور ناگهانی در مراسم هیئت میثاق با شهدای دانشجویان دانشگاه امام صادق(ع) حاضر شد که با واکنش شدید و در خور تقدیر این دانشجویان مواجه شد.

بنابر این گزارش، وی که بهانه اینکه همراه حجةالاسلام ادیب یزدی ـ سخنران مراسم ـ به این مراسم آمده، از دانشجویان حاضر خواست که اگر سوالی از او دارند بپرسند!، که این مسئله اعتراض حضار در مراسم را به دنبال داشت.

گفتنی است پس از انتقاد شدید و اعتراض دانشجویان نسبت به حضور جوان فکر در دانشگاه امام صادق(ع)، وی مجبور به ترک این دانشگاه شد.

تکمیلی:

آقای جوانفکر در وبلاگ شخصی به این خبر تابناک واکنش نشان داد.

وی در مطلبی با عنوان « کوه های پیش ساخته! » نوشت:

انسان همواره در حال فراگیری است. می بیند ، می شنود ، می خواند ، می فهمد ، بررسی و تحلیل می کند، تجربه می اندوزد و هر بار دریافت تازه ای از محیط زندگی ، مناسبات و ارتباطات انسانی به دست می آورد، یاد می گیرد، آموخته هایش را به کار می بندد، نتیجه آن را ثبت و ضبط می کند ، به دیگران نیز آموزش می دهد و دریافت ها و تجربه های خود را به سایر انسانها منتقل می کند.

این فرایندهای به هم پیوسته و توقف ناپذیر ، در گستره های تعریف شده ای از محیط های متنوع و بی شمار بیرونی جریان پیدا می کنند و نقطه تلاقی همه آنها، باورها، مفاهیم و معانی مشترکی را در یک جامعه انسانی و در محیطی بزرگتر پدید می آورند، به گونه ای که انسانها بر مبنای آنها ، به تعامل ، همکاری و ایفای نقشهای فردی و اجتماعی می پردازند.

آنچه گفته شد ، بهانه ای بود برای بیان دریافت و شناخت جدید خود از منش و ممشای کسانی که این روزها در زبان ، قلم و قدم ، همسو و همراه شده اند و در قامت رقیبان و مخالفان ، قدرت خویش را به رخ می کشند و هماورد می طلبند.

آنها به تجربه اثبات کرده اند که از قدرت ویرانگری ویژه ای برخوردارند، در یک چشم برهم زدن، آدمی را از پای می اندازند، زمین گیرش می کنند، بی باکانه تضعیف و تحقیرش می کنند ، او را در وادی حیرت و سرگردانی قرار می دهند و همانجاست که تنها راه برون رفت یعنی تسلیم و ندامت را به او نشان می دهند.

تا پاسی از شب به رتق و فتق امور در موسسه مطبوعاتی ایران پرداخته ام. به یکی از همکاران می گویم، ایام فاطمیه است و هنوز نتوانسته ام در هیچ مراسمی شرکت کنم. او مطلع شده است که در دانشگاه امام صادق (ع) آقای ادیب یزدی قرار است منبر برود و بعد از آن هم مراسم نوحه خوانی برگزار شود. به اتفاق به آنجا رفتیم. بعد از اقامه نماز به سخنان خطیب مراسم گوش کردیم و در ادامه هم نوحه خوانی و سینه زنی انجام شد. با پایان مراسم ، به اتفاق همکارم از مسجد خارج شدیم و من به منزل رفتم.

صبح روز بعد رسانه های ارتباط جمعی از جمله سایت های خبری در یک گستره وسیع خبر دادند که پس از انتقاد شدید مداح هیئت و اعتراض دانشجویان نسبت به حضور جوانفکر در دانشگاه امام صادق(ع) ، وی مجبور به ترک این دانشگاه شد.

مشاهده این خبر جعلی و انتشار گسترده آن ، حیرت زده ام کرد. یک ضرب المثل عمومی می گوید: "تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها”، اما دریافت جدیدم این است که می شود از هیچ چیز همه چیز ساخت، آن را رندانه پرداخت و ناجوانمردانه به افکار عمومی انداخت. آنها نشان داده اند که برای ساختن یک کوه بزرگ، به دنبال هیچ کاهی نمی گردند و کوههای پیش ساخته زیادی هم در اختیار دارند. بنابراین بی انصافی است اگر این خلاقیت و تردستی را به سیاست بازانی که موجد آن بودند، تبریک نگویم و البته نمی توانم تاسف خود را از همراهی بازی خوردگانی که بی درنگ به انتشار این جعلیات پرداختند، کتمان کنم.

تنها یک دغدغه می ماند و آن هم حیرت دانشجویان فهیم ، نجیب و متدین دانشگاه امام صادق(ع) است که از انتشار این خبر ، آزرده خاطر شده ، احساس می کنند به ساحت دانشگاه و دانشجو توهین شده است!

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

نیاز نیم شبی ، دفع صد بلا بکند

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار

که رحم اگر نکند مدعی ، خدا بکند