در سکوت مسئولان ایرانی، توسط امارات صورت می گیرد:

تجاوز به شمال خلیج فارس با دزدی خاک و سنگ ایران!

باید توجه داشت که جزایر مصنوعی امارات، در حالي بی سر و صدا و در بایکوت خبری رسانه ای ایران یکی پس از دیگری سر از آب درمي‌آورند که نه تنها مخالفتي جدی را از سوی نهاد های مسئول ایرانی ندیده ایم، بلکه با کمال تأسف در برخي رسانه ها، روزنامه ها و سايت هاي اينترنتي داخلی، شاهد تبليغ پيش فروش منازل در اين جزاير نیز هستيم!

کد خبر: ۱۶۱۹۹۱

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۱۰:۴۴

کشور امارات همزمان با ادعاهای ارضی بی پایه علیه جزایر سه گانه همیشه ایرانی خلیج فارس، با سرمایه گذاری عظیم و با سرعت، مشغول گسترش جزایر مصنوعی در کرانه های جنوبی خلیج فارس است که با هدف افزایش سرمایه، تصرف گام به گام حریم آبی ایران و عربی کردن نام خلیج فارس، زندگی را در آب های خلیج فارس به خطر انداخته است.

به گزارش «تابناک»، این کار که با سکوت شگفت انگیز و توجیه ناشدنی رسانه ها و مسئولین داخلی همراه شده، نه تنها محیط زیست شکننده خلیج فارس را در معرض نابودی قرار داده که مرزهای آبی و مناطق حاکمیتی و تمامیت ارضی ایران در خلیج فارس را نیز در معرض تهدید جدی قرار داده است.

ذکر این مهم لازم است که ساخت سه جزيره به شكل نخل (Palm Lands) كه طول هر كدام بيش از 6 كيلومتر است و يك جزيره بيضوي به شكل نقشه 5 قاره كره زمين (Universe) در منطقه‌اي به طول 9 كيلومتر و عرض 6 كيلومتر و با مساحتي نزدیک 63 کيلومتر مربع که کاملا در تضاد با اکوسيستم طبیعی خليج فارس  است، با سرمایه گذاری بیش از بیست میلیارد دلار در حال تکمیل شدن است.

از سوی دیگر، سلطان بن سليم، مدیر این پروژه در اظهارات تجاوزگرانه ای، بی پرده فاش کرده که: «با توجه به این که هم اکنون تنها بخش کوچکی از ساحل خليج فارس به امارات تعلق دارد، به هنگام پایان اين پروژه، دولت امارات با داشتن 1200 كيلومتر ساحل به مقدار کافی ابزار برای اعمال فشار به ایران در اختیار خواهد داشت»!

عمق اين کار فاجعه بار امارات متحده عربي، همزمان با پايان راه اندازی نخستین جزيره نخل نمايان شد؛ هنگامي كه به اذعان رسمي مجريان، براي اين پروژه 1.65 میلیارد متر مكعب ماسه و 87 ميليون تن سنگ های صخره ای برای پی سازی و براي تكميل محوطه ها نیز یک میلیارد تن صخره ـ که به طور عمده از قاچاق سنگ های صخره ای از ایران تأمین شده ـ به محل آورده و مورد استفاده قرار گرفته است.

بنابراین، گذشته از پیامدهای سوء محیط زیستی احداث جزایر مصنوعی در خلیج فارس از جمله نابودی محیط زیست طبیعی ایران با تخریب خاک ها و سنگ های صخره ای کوهستان های ایران و انتقال آن ها به امارات، تهدید امنیت زیستی پرندگان مهاجر و جانداران جزایر غیر مسکونی خلیج فارس، نابودی پوشش زنده مرجاني به عنوان یکی از پتانسیل های مهم تجمع زیستی خلیج فارس، تخریب پهنه بندی طبیعی بستر دریا و... پیامدهای سوء ژئوپلتیکی نیز بر این رفتار اماراتی ها مترتب است.

از مهمترین هدف ها و پیامد های سیاسی گسترش جزایر مصنوعی توسط امارات نیز می توان موارد زیر را برشمرد: توسعه حریم مرزهای دریایی امارات، توسعه طلبی ارضی با انتقال 12 میل انحصاری ماهیگیری از کرانه های خشکی جنوب خلیج فارس، تصرف گام به گام فلات قاره و بستر خلیج فارس، بسترسازی برای راه اندازی کانال جایگزین تنگه هرمز و تبلیغ و تثبیت نام جعلی برای خلیج فارس از راه تبلیغات رسانه ای و... .

به هر روی، باید توجه داشت که جزایر مصنوعی امارات، در حالي بی سر و صدا و در بایکوت خبری رسانه ای ایران، یکی پس از دیگری سر از آب درمي‌آورند که نه تنها مخالفتي جدی از سوی نهادهای مسئول ایرانی ندیده ایم، بلکه با کمال تأسف در برخي رسانه ها، روزنامه ها و سايت هاي اينترنتي داخلی، شاهد تبليغ پيش فروش منازل در اين جزاير نیز هستيم!

از سویی، تحمیل خسارت های جبران ناپذیر بر زیستگاه آبی خلیج فارس، در حالی است که ایرانیان، تلاش چندانی در جلوگیری از فعالیت های غیرقانونی طرف اماراتی خود نداشته و از این روی، فعالیت ناشایسته سازمان حفاظت محیط زیست ایران و بی توجهی مدیران به ساخت جزایر مصنوعی اماراتی در خلیج فارس در گام نخست با تهدید آشکار علیه ایران، ملت ایران را از حقوق طبیعی محیط زیستی و ژئوپلتیک خود در کرانه های شمالی و جنوبی خلیج فارس محروم می کند.

این در حالی است که پیمان نامه حفاظت محیط زیست منطقه‌اي مهمي همچون «راپمي» توسط  همه کشورهای ساحلی خلیج فارس، از جمله امارات در سال 1978 به امضا رسیده که در آن تأکید شده است، آب های خلیج فارس، بین المللی هستند و همه کشورها باید به حریم آن احترام بگذارند و هر نوع توسعه ای که حریم آن را به خطر اندازد، برای کشورهای همسایه آن ممنوع است، ولی نبود آگاهی رسانی مناسب از سوی نهادهای مسئول ایران و حضور نیافتن بازرسان سازمان ملل در این منطقه و ارایه نشدن گزارش فاجعه محیط زیستی ساخت جزایر مصنوعی، دولت امارات را در اقدامات سودجویانه خود جسورتر ساخته است.

بنابراین، ضروری است مسئولان محیط زیستی و دیپلماتیک ایرانی با بهره از اهرم ها و کنوانسیون های بین المللی، دنیا را به فاجعه دست ساخت اماراتی ها آشنا کنند و لازم است، اماراتی ها به عنوان تجاوزگران به زیستگاه طبیعی خلیج فارس معرفی و نه تنها از ادامه فعالیت های تخریب گرانه خود بازداشته شوند، بلکه ملزم به پرداخت خسارت های محیط زیستی به ایران شوند.

گفتنی است، در موردی مشابه، پیگیری مداوم مشکلات آلودگی محیط زیستی در خلیج مکزیک و ارایه چندین گزارش بین المللی، باعث شد آمریکا آن را بزرگترین ضایعه زیست محیطی قرن بنامد و با جلوگیری از گسترش آلودگی، غرامت های هنگفتی هم از مسببان فاجعه محیط زیستی آن منطقه دریافت کند.

مقاله ای در این زمینه را اینجا بخوانید.