برای وجدان انسان ها هم می توان ناظر گذاشت؟

تبانی در ورزش و به ویژه در فوتبال، پدیده و پیامد فوتبال نتیجه گرا و پولکی است و نباید چشمان خود را روی اتفاقاتی که رخ می دهد، ببندیم. ..آیا می دانید، یکی از تیم های قعر جدولی در چهار هفته متوالی با 4 ضربه پنالتی، برنده شده و یا به تساوی رسید؟! اکنون که در روزهای پایانی لیگ برتر و لیگ دسته اول هستیم، بار دیگر سروصدا پیرامون تبانی ها به گوش می رسد و این موضوع را از چند بابت بررسی می کنیم تا مسئولین با هشیاری بیشتری، پیگیر این مسائل باشند.

کد خبر: ۱۶۱۷۵۰

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۱۵:۵۷

سرویس ورزشی «تابناک» ـ تبانی در ورزش و به ویژه در فوتبال، پدیده و پیامد فوتبال نتیجه گرا و پولکی است و نباید چشمان خود را روی اتفاقاتی که رخ می دهد، ببندیم.

اکنون که در روزهای پایانی لیگ برتر و لیگ دسته اول هستیم، بار دیگر سروصدا پیرامون تبانی ها به گوش می رسد و این موضوع را از چند بابت بررسی می کنیم تا مسئولین با هشیاری بیشتری، پیگیر این مسائل باشند.

تبانی کننده ها و تبانی گرها، آنقدر ماهرند که دست خود را رو نکنند و از خود ردپایی بر جای نگذارند تا دچار مشکلاتی شوند، ولی شگردی که در گذشته از ناحیه برخی تیم ها و باشگاه ها دیده ایم، چنان کارگر شده که ابداع کنندگان آن، خود از دست قانون به راحتی در رفته اند و با انداختن توپ به زمین دیگران، ضمن انحراف افکار عمومی، به راحتی نقشه هایشان را اجرا کرده اند.

باشگاهی را سراغ داریم که در رقابت میلیمتری با یک باشگاه دیگر بر سر قهرمانی در روزهای پایانی قرار داشت و از طریق عوامل و رسانه هایی که داشت، شایبه تبانی بین باشگاه رقیب با یکی دو تیم دیگر را مطرح کرد و تیم مقابل، تا آمد به خود بیاید و تکذیب و شکایت کند، کار از کار گذشته بود؛ چه اینکه باشگاهی که این شایبه را در انداخت، خود وارد ماجراهای پشت پرده شد و خیلی راحت به هدف رسید و قهرمان شد!

اکنون نیز همین مسائل با شیوه های به روزتر وجود دارد و اگر به مصاحبه های برخی مربیان پیش از بازی با تیم مقابل توجه کنید، به سرنخ های خوبی پی می برید.

آیا می دانید، یکی از تیم های قعر جدولی در چهار هفته متوالی با ضربه پنالتی، یا برنده شده و یا به تساوی رسید؟!

مربی که تیمش نیاز به امتیازات حساس دارد، چند روز به مسابقه با تیم حریف، چنان از یکی دو بازیکن کلیدی و تأثیرگذار تیم مقابل تعریف می کند و فکر و ذکرش را روی مهار آنها می گذارد، که انگار این بازیکنان تازگی در فوتبال ایران رشد کرده و شناخته شده اند!

همان بازیکنان در بازی مورد نظر، چشم اسفندیار تیم خود می شوند و بعضا فصل بعد، سر از همان تیمی درمی آورند که مربی آن تیم از این بازیکنان تعریف و تمجید کرده است.

از سوی دیگر، در دنیای مادی امروز، که پول در بسیاری معادلات حرف اول و آخر را می زند، اگر یک تیم به دسته پایین تر سقوط کند، باید میلیاردی هزینه کند تا دوباره به جای نخست برگردد و خلاصه، با چند ده میلیون بریز و بپاش، راه میانبر را برمی گزیند؛ البته هستند وجدان هایی که بلغزد و پاهایی که بلرزد و چه بسا به آسانی، توپ را به هر دلیلی، کج و راست بزند یا خوب نبیند... و به همین راحتی، یک تیم می رود و دیگری می ماند.

آقای عزیز محمدی که در سلامت او شکی نداریم، اعلام کرده اند، در هفته های پایانی لیگ برای هر بازی دو ناظر می گذاریم و چنین و چنان می کنیم. اکنون می پرسیم، آیا می توان برای وجدان هر انسانی دو ناظر گذاشت؟!

در این باره باید گفت، متأسفانه، منهای اخلاق که در فوتبال ما کمرنگ شده، وجدان های آگاه و بیدار هم بعضا تیره و تار گشته و دوغ و دوشاب در این آشفته بازار یکی شده است.

در پایان، به عنوان یک رسانه، تنها نکته ای را به همه آنهایی که ممکن است، زرق و برق تراول ها، چک ها، سکه ها، حواله ها و همه دست و پایشان را بلرزاند، می گوییم، نیم نگاهی به گذشته داشته باشند و ببینند کسانی که از راه های نادرست به مال و منال و پستی و  مقامی در فوتبال رسیده اند، چه سرنوشتی دارند و چگونه عمر فوتبالی شان کوتاه شده و چه نام بدی از آنها (کلی می گوییم به عبارتی بازیکن و داور و مربی و دلال و همه آدم های درگیر با این مسائل کثیف را در بر می گیرد) مانده؛ حال آن که کسانی بوده که سالم زندگی کرده اند و خود، نگهبان و ناظر وجدان خود بوده و چه سربلند و سرفراز و خوشنام در این ورزش زندگی می کنند!

آخرین اخبار ورزشی ایران و جهان را در «تابناک» ورزشی بخوانید.