مرثيه ای برای واردات هوا به كشور...!

اکنون پرسش این است، اگر این واردات کمرشکن همچنان ادامه پیدا کرده و کاری برای کنترل آن انجام نگیرد، توليد اين كارخانه‌ها در همین هفته ها، كامل متوقف خواهد شد و كاركنان آنها به جمع بيكاران كشور در آينده نزديك می پيوندند؛ آنگاه واقعا چه كسي پاسخگو خواهد بود و مسئوليت تعطیلی این صنعت و بیکاری آن را به دوش خواهد كشيد؟!

کد خبر: ۱۶۱۲۵۸

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۶

سرویس اقتصادی ـ شايد تعجب كنيد كه مگر در كشور هوا نيز وارد مي‌شود؟!

بايد گفت: آري؛ اما نخست باید يادآور ‌شویم که ...

به گزارش «تابناک»، صنعت لوله‌سازي كه نقش بسيار محوري در گسترش صنعت نفت، گاز و پتروشيمي دارد و يكي از صنايعي است كه خوشبختانه كشور ما در آن به خودكفايي رسيده و اكنون چندین و چند کارخانه بزرگ لوله‌سازی داخلي كشور در توليد لوله‌هاي قطور فولادي ـ گاز ترش و شیرین ـ چه از نظر كمي، چه از جهت كيفي و چه از لحاظ قيمتي به مرحله‌اي رسيده‌اند كه مي‌توانند، نيازهاي پروژه‌هاي توسعه‌اي صنعت نفت و گاز كشور را به لوله‌هاي فولادي به خوبي برآورده سازند.

اما چالش اصلی اين لوله‌سازان داخلي با شركت‌هاي مجري پروژه‌هاي خطوط انتقال نفت و گاز‌، ناديده گرفته شدن قانون بهره گیری از بیشینه توان داخلي از سوي مجريان اين پروژه‌هاست كه نه تنها سبب شده تا اين لوله‌سازان، تنها با 20 تا 30 درصد ظرفيت توليد خود فعال باشند، بلكه شاهد واردات هزاران كيلومتر لوله قطور فولادی از خارج از كشور باشند و این در واقع همان مرثیه واردات هواست، چرا که به جای واردات لوله قطور آکنده از هوا، باید مواد اولیه آن را برای این کارخانجات ـ که حجم بسیار کمتری اشغال می کند ـ فرستاد.

اين در حالي است كه اين شركت‌هاي بزرگ داخلي كه با سرمايه‌گذاري‌هاي سنگين، توان توليد انواع لوله‌هاي قطور را همراه با ايجاد اشتغال و ارزش افزوده در درون كشور امكان‌پذير ساخته‌اند، به دليل اين کار پیمانکاران در واردات لوله از خارج، بارها ناچار به کمک گرفتن از رئيس جمهور، وزير نفت، صنایع و مسئولان ديگر كشوري و پارلماني براي توقف اين روند شده‌اند كه هر بار، دستورهای مستقيم ريیس جمهور درباره بهره حداكثري از توان سازندگان داخلي و جلوگيري از واردات اين قبيل لوله‌ها را به همراه داشته؛ اما دریغ از عمل به این دستورها!

اکنون پرسش این است كه اگر این واردات کمرشکن همچنان ادامه پیدا کرده و کاری برای کنترل آن نشود، توليد اين كارخانه‌ها در همین هفته ها، كامل متوقف خواهد شد و كاركنان آنها به جمع بيكاران كشور در آينده نزديك می پيوندند. آنگاه واقعا چه كسي پاسخگو خواهد بود و مسئوليت تعطیلی این صنعت و بیکاری پس از آن را به دوش خواهد كشيد؟!

آيا كسي به بندر امام خميني(ره) سري زده تا شاهد هزاران كيلومتر لوله های در حال ترخيص از كشتي‌ها باشد؟

در سالي كه جهاد اقتصادي نامگذاري شده، گویا، دولت و ديگر ارگان هاي حكومتي بايد خود را براي اجراي هر چه بهتر‌ جان کلام و روح اين نامگذاري ملزم کنند و متوليان پروژه‌هاي نفت و گاز كه جزيي از بدنه دولت هستند، بايد براي جبران اين اشتباهات، همه تلاش و كوشش خود را به كار برند.