نامه دختر کلیمی به کنگره سرداران شهید

کد خبر: ۱۶۰۱۶۷

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۱۱:۳۲

«پرديس ساعور» دختر نوجوان از اقليت كليمي در نامه‌اي خطاب به دبيركل اجلاسيه سرداران و 14 هزار شهيد استان فارس نوشت: من به عنوان يك دختر ايراني كليمي به كشورم و سربازان و بسيجي‌ها و پاسداران و ارتشي‌هايي كه براي آزادي خاكم از دست عراقي‌ها جنگيدند و شهيد شدند افتخار مي‌كنم و از آن‌ها درس فداكاري و ايثار و با خدا بودن را ياد گرفتم.

به گزارش ايسنا ، در نامه پرديس ساعور دختر نوجوان از اقليت كليمي شيراز كه توسط سردار سرتيپ «غلامحسين غيب‌پرور» دبيركل اجلاسيه شهداي بزرگ استان فارس در اختيار خبرنگار اين خبرگزاري قرار گرفته، آمده است:

كنگره بزرگ سرداران و شهداي استان فارس

«سلام

من پرديس ساعور يك دختر ايراني كليمي هستم. خواستم پاسخ سؤالات شما را در قالب يك نامه بدهم. من با توجه به سن و سالم مطالب زيادي درباره‌ شهدا و جنگ نمي‌دانم و بيشتر در تلويزيون فيلم‌هاي مربوط به جبهه و جنگ ديده‌ام و در كلاس چهارم دبستان داستان سرگذشت شهيد فهميده را خوانده‌ام.

ما در جامعه‌ كليمي خودمان هم يك شهيد داريم و خيلي به او افتخار مي‌كنيم. يك روز جمعه با مادرم براي مصاحبه نزد پدر اون شهيد (اسحاق تيزابي) رفتيم.

پدرش خيلي پير بود و براي مادرم از خوبي‌هاي فرزند شهيدش مي‌گفت. آنجا فهميدم كه شهدا چقدر انسان‌هاي خوب و پاكي بوده‌اند، اون‌ها جوان‌هاي دلاوري بودند كه از همه چيز خود گذشتند و جلوي توپ و تانك دشمن ايستادند تا آنها نتوانند خاك ما را بگيرند.

امروز ما آسايش و راحتي خودمان را مديون شهدا هستيم وقتي با خيال راحت به پارك و سينما و تفريح بريم مي‌دونيم كه خون پاك آنها كه به زمين ريخته باعث آسايش امروز ما شده. پس ما بايد به اون‌ها (شهدا) با درس خواندن و حفظ حجابمون نشون بديم كه پيرو راهشون هستيم تا اون‌ها توي اون دنيا از ما راضي باشند.

وقتي عكس شهدايي مثل شهيد هاشم اعتمادي و محمد اسلامي نسب را روي ديوار چهارراه پارامونت مي‌بينم با اونا حرف مي‌‍زنم و بهشون مي‌گم كه من چقدر دوسشون دارم و بهشون قول دادم كه همانطور كه شما از ما دفاع كرديد منم از خون شما پاسداري مي‌كنم و با درس خوندنم كشورم را در دنيا مطرح مي‌كنم.

راستي اين را هم بگويم با اين كه كليمي هستم ولي در كلاس قرآن مدرسه شركت مي‌كنم و چند سوره قرآن را نيز از حفظم و براي شهدا مي‌خوانم ولي از شما انتقادي هم دارم كه چرا عكس شهيد ما را توي شهر نمي‌‍زنند؟

روزهاي تعطيل عيد توي هر خيابون كه مي‌رفتيم عكس شهيد تيزابي نبود! چرا شما از شهداي اقليت تجليل نمي‌كنيد؟ من به عنوان يك دختر ايراني كليمي به كشورم و سربازان و بسيجي‌ها و پاسداران و ارتشي‌هايي كه براي آزادي خاكم از دست عراقي‌ها جنگيدند و شهيد شدند افتخار مي‌كنم و از آن‌ها درس فداكاري و ايثار و با خدا بودن را ياد گرفتم.

به نظر من بالاترين درسي كه مي‌شود از اين شهدا آموخت درس ايثار و از خودگذشتگي است چون اونها خونه و زندگي و بچه‌هاشون رو براي دفاع از خاك وطن شون رها كردند و رفتند و ما بايد با تمام وجودمان به فكر بچه‌هاشون باشيم تا آنها كمبود پدراشون را كمتر احساس كنند.

اي كاش من هم در زمان جنگ بودم تا از نزديك شجاعت و دلاوري سرداران ايراني را مي‌ديدم.

دستان كوچكم را به آسمان بلند مي‌كنم و از خداي شهدا مي‌خوام كه به من نيرويي بده كه بتونم با خوب بودنم براي ميهنم دل آن‌ها را شاد كنم.

خيلي دوست دارم از شهدا و جانبازان و اسرا بيشتر بدانم ولي نمي‌دانم كجا بايد بروم و خوشحال مي‌شوم مرا راهنمايي كنيد.

ديگر سرتان را در نياورم. در پايان براي سلامتي شما مردان بزرگ كه براي زنده نگه داشتن ياد شهدا زحمت مي‌كشيد دعا مي‌كنم و از خداي مهربان آرزوي بهترين‌ها را برايتان دارم.

اميدوارم روزي برسد كه بتوانم با مادرم به كنگره بيايم و از نزديك با شهدا آشنا شوم. دستان شما را مي‌بوسم دوستتان دارم.

دختر شما

پرديس ساعور»