قتل به خاطر جای پارک!

داخل پارك به همراه دوستم مشروب مصرف كرده بودم كه خواهرم با من تماس گرفت و از من خواست به خانه بروم تا مادرم را به بيمارستان برسانم. بعد از اينكه به خانه رفتم، ابتدا با مادرم دعوا كردم و از او خواستم مقابل خانه برود تا من اورژانس را خبر كنم. وقتي از خانه بيرون آمدم، با مقتول بر سر جاي پارك خودرو درگير شدم كه يك ضربه چاقو به او زدم.

کد خبر: ۱۵۸۳۲۴

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۴:۱۱

پسر جوان به خاطر جاي پارك خودرو، با مردي درگير شد و وي را به قتل رساند.

به گزارش فارس، شامگاه 24 مرداد سال 88، پسر جواني با كلانتري 114 غياثي تماس گرفت و مدعي شد دقايقي قبل در جريان درگيري، مردي را با چاقو مجروح كرده است.

وقتي مأموران به همراه پسر جوان به بيمارستان سوم شعبان مراجعه كردند، متوجه شدند كه ساعاتي قبل، مرد ميانسال به نام علي‌اكبر بر اثر شدت جراحت فوت كرده است.

با توجه به فوت علي‌اكبر، فرامرز به اتهام قتل عمد بازداشت شد و در اولين مرحله تحقيقات مدعي شد كه مقتول را به خاطر اينكه براي مادرش مزاحمت ايجاد كرده، به قتل رسانده است.

وي ادامه داد: بيرون از خانه بودم كه خواهرم با من تماس گرفت و گفت حال مادر خوب نيست. وقتي به خانه آمدم به مادرم گفتم بيرون از خانه برود تا من با اورژانس تماس بگيرم؛ اما وقتي بيرون آمدم متوجه شدم كه مقتول براي مادرم مزاحمت ايجاد كرده كه او را با چاقو زدم و پدرم كه در خيابان بود، او را به بيمارستان رساند.

بعد از اعترافات صريح فرامرز، قرار مجرميت وي از سوي دادسراي جنايي تهران صادر و پرونده براي رسيدگي به دادگاه كيفري استان تهران ارجاع شد كه صبح امروز جلسه محاكمه به رياست قاضي حسن تردست برگزار شد.

در ابتداي جلسه، شفيعي، نماينده دادستان با اشاره به مدارك موجود در پرونده بزه انتسابي به متهم را محرز دانست و خواستار مجازات وي شد. اولياي‌دم نيز خواسته خود را قصاص متهم عنوان كردند.

در ادامه، متهم در جايگاه قرار گرفت و با بيان اينكه اتهام قتل عمد را قبول دارد، گفت: اظهارات قبلي من دروغ بود و به خاطر ترس از پليس مجبور شدم بگويم او براي مادرم مزاحمت ايجاد كرده بود، در حالي كه حقيقت چيز ديگري بود.

وي ادامه داد: داخل پارك به همراه دوستم مشروب مصرف كرده بودم كه خواهرم با من تماس گرفت و از من خواست به خانه بروم تا مادرم را به بيمارستان برسانم. بعد از اينكه به خانه رفتم، ابتدا با مادرم دعوا كردم و از او خواستم مقابل خانه برود تا من اورژانس را خبر كنم. وقتي از خانه بيرون آمدم، با مقتول بر سر جاي پارك خودرو درگير شدم كه يك ضربه چاقو به او زدم.

متهم گفت: بعد از اينكه مقتول را زدم، پدرم كه متوجه درگيري شده بود، به سرعت خودش را رساند و با خودروي خود مقتول را به بيمارستان برد. چاقو را داخل جوي آب انداختم و با پليس تماس گرفتم.

بعد از متهم، مادر وي در جايگاه قرار گرفت و در توضيح حادثه گفت: فرامرز بعد از درگيري با من، از خانه خارج شده بود كه با صداي داد و فرياد او از خانه خارج شدم. متوجه شدم كه با مرد ميانسالي درگير شده و يك مشت از او خورده است. هرچه به مقتول التماس كردم از درگيري منصرف شود و هرچه به او گفتم پسرم شرايط روحي مناسبي ندارد، قبول نكرد و گفت نمي‌خواهم از يك بچه كتك بخورم.

وكيل متهم هم در جايگاه قرار گرفت و گفت: لايحه دفاعيه خود را بر مبناي ادعاي موكل مبني بر ايجاد مزاحمت مقتول براي مادرش تنظيم كرده بودم كه با توجه به تغيير ادعاهايش در جلسه امروز، لايحه را پس مي‌گيرم و درخواست دارم كه موكل براي انجام تحقيقات پزشكي بيشتر در خصوص مشكلات رواني به كميسيون پزشكي معرفي شود. موكل من به خاطر مشكلات و اختلالات رواني، از انجام خدمت سربازي نيز معاف شده است.

در پايان جلسه دادگاه، قاضي تردست خطاب به حاضران گفت: بسياري از افراد جامعه دچار مشكلات روحي و رواني هستند. متهم اين پرونده هم با توجه به نظريه پزشكي قانوني دچار اختلالات رواني بوده است اما اين اختلالات در حد جنون و رافع مسئوليت‌هاي وي نبوده است.

وي ادامه داد: خانواده متهم هم نبايد اجازه مي‌دادند كه با توجه به مشكلات روحي و رواني، به مصرف مشروبات الكلي روي آورد. خانواده فرامرز در زمينه كنترل وي كوتاهي كردند و بايد با توجه به زمينه‌هاي رواني متهم، مراقبت بيشتري از او مي‌كردند.

رئيس شعبه 74 دادگاه كيفري خاطرنشان كرد: زمينه‌هاي خانوادگي و اجتماعي در اين فرد نامناسب بوده و مصرف مشروبات الكلي در پارك و انظار عمومي نشان‌دهنده اين موضوع است. خانواده متهم در بروز اين اتفاق قطعاً بي‌تقصير نيستند.

قاضي تردست در پايان جلسه محاكمه و بعد از مشورت با مستشاران دادگاه، متهم را به قصاص محكوم كرد.