دست رد انقلابیون به سینه رهبران آفریقا؛

«ما با خون شهدایمان معامله نمی‌کنیم؛ یا می‌میریم،‌ یا پیروز می‌شویم»

وی که تا پیش از پیوستن به مخالفان، وزارت دادگستری دولت «معمر قذافی» را بر عهده داشت، تأکید کرد که آقای «قذافی» و پسرانش، باید «فورا» لیبی را ترک کنند و تأکید کرد: در غیر این صورت، «مردم لیبی به سراغ آن‌ها خواهند رفت»... تحلیل روند تحولات در لیبی، این احتمال را تقویت می کند که غرب از آغاز ورود به تحولات لیبی، قصدی برای براندازی «قذافی» نداشته، بلکه سیاست آنها، تنها تضعیف وی و در پایان، حفظ یک لیبی «ضعیف» و «قذافی» «ضعیف تر» بوده که ...

کد خبر: ۱۵۸۰۳۴

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۳:۴۷

سرویس بین الملل ـ انقلابیون لیبی، «نقشه راه» پیشنهادی هیأت رهبران آفریقایی برای برون‌رفت از درگیری در لیبی و آتش بس را رد کرده و بار دیگر، خواستار برکناری معمر قذافی از قدرت شدند.

به گزارش «تابناک»، با گذشت بیش از سه ماه از آغاز اعتراضات در لیبی و ورود ناتو به درگیری های این کشور عربی، آنچه اکنون احساس می شود، این است که خواسته و یا ناخواسته هدف و دلیل اصلی اعتراضات مردمی ـ که همان کناره گیری «قذافی» از قدرت بود ـ کم کم به فراموشی سپرده شده و مدعیان کمک به انقلابیون با تغییر صورت مسأله، به دنبال راهی برای کنار آمدن با رهبر لیبی هستند؛ گویا، این تغییر استراتژی مدعیان حمایت از انقلابیون، مهمترین دلیل مخالفت انقلابیون لیبی با پیشنهاد هایی چون «نقشه راه» رهبران آفریقایی برای حل بحران لیبی است.

خبرگزاری «آسوشیتد پرس» گزارش داد، «مصطفی عبدالجلیل»، رئیس «شورای ملی انتقالی» لیبی، روز روز گذشته اعلام کرده است که طرح پیشنهادی رهبران اتحادیه آفریقا، پاسخگوی خواسته‌های مردم لیبی نیست و تنها شامل اصلاحات سیاسی‌ است.

وی که تا پیش از پیوستن به مخالفان، وزارت دادگستری دولت «معمر قذافی» را بر عهده داشت، تأکید کرد: آقای «قذافی» و پسرانش باید «فورا» لیبی را ترک کنند و تأکید کرد، در غیر این صورت، «مردم لیبی به سراغ آن‌ها خواهند رفت».

«مصطفی عبدالجلیل» با اظهار این که زمان پیشنهادهای مطرح از سوی این هیأت گذشته است، گفت: «ما با خون شهدایمان معامله نمی‌کنیم؛ یا می‌میریم،‌ یا پیروز می‌شویم.»

این خبر در حالی مخابره شد که هیأتی از رهبران اتحادیه آفریقا ـ که روز یکشنبه برای میانجیگری میان حکومت لیبی و مخالفان با «معمر قذافی» دیدار کرده بودند ـ اعلام کرده‌اند که «قذافی»، «نقشه راه» برای پایان نزاع لیبی را پذیرفته است؛ این «نقشه راه» شامل برقراری آتش‌بس فوری، باز شدن راه امدادرسانی انساندوستانه، و برگزاری مذاکرات میان دو طرف برای رسیدن به راهکار پایان درگیری‌ها می‌شود.

البته «معمر قذافی» در حالی از آتش بس در لیبی استقبال کرده که شب و روز دوشنبه، حملات نیروهای حکومتی لیبی در مصراته همچنان ادامه داشته و به گفته یک پزشک، در اثر این حملات شش نفر در مصراته جان باخته‌اند.

اما در همین حال، «جیکوب زوما»، رییس جمهور آفریقای جنوبی که در رأس هیأتی متشکل از رهبران آفریقایی با «معمر قذافی» دیدار کرده‌است، از سازمان پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو)، خواست تا حملات هوایی به لیبی را به مدت سه هفته متوقف کند تا «شانسی برای آتش‌بس فراهم شود»؛ در خواستی که به طور مثبت یا منفی، هنوز از سوی مقامات ناتو بدان پاسخ داده نشده و تنها «آندرس فوگ راسموسن»، دبیر کل ناتو با استقبال از هر نوع تلاش برای پایان دادن به اختلافات در لیبی تأکید کرد که هر گونه آتش بس باید «معتبر و قابل اثبات» باشد.

هر چند بیشتر انقلابیون به سبب رفاقت دیرینه بسیاری از رهبران آفریقا با «قذافی» امیدی به این هیأت بلندپایه ندارند تا به سود مردم لیبی کاری کند و این ناامیدی را با برگزاری تجمعاتی در خلال سفر هیأت مذکور ابراز داشته اند، ولی این هیأت پس از دیدار با «قذافی» رهسپار بنغازی شد تا طرح پیشنهادی را با مخالفان حکومت لیبی نیز در میان بگذارند.

اما رئیس «شورای ملی انتقالی» روز دوشنبه با اظهار این که زمان پیشنهادهای مطرح از سوی این هیأت گذشته است، گفت: «ما با خون شهدایمان معامله نمی‌کنیم؛ یا می‌میریم،‌ یا پیروز می‌شویم.»

این پاسخ رهبران انقلاب جدید لیبی ضمن بالابردن روحیه معترضان و امیدواری آنها به پیروزی قطعی، از آن جهت مهم است که با موضع گیری اخیر «شورای ملی انتقالی»، بار دیگر این موضوع مورد تأکید قرار گرفت که اصلی ترین و مهمترین هدف حرکت اعتراضی مردم لیبی سرنگونی حکومت «قذافی» بوده است و نه موضوعاتی چون اصلاحات سیاسی در ساختار حکومت «قذافی».

تحلیل روند تحولات در لیبی، به ویژه پس از ورود ناتو به درگیری های این کشور این احتمال را تقویت می کند که غرب از آغاز ورود به تحولات لیبی قصدی برای براندازی «قذافی» نداشته بلکه سیاست آنها تنها تضعیف وی و در پایان، حفظ یک لیبی «ضعیف» و «قذافی» «ضعیف تر» بوده است که احتمالا در کنار او یک منطقه خودمختار نیز تشکیل شود.

یکی از نشانه های این تحلیل آن است که ناتو از آغاز ورود به جنگ لیبی مشخص کرد با چه اهداف روشنی وارد منازعات لیبی شده و تنها در مدت ورودش به این جنگ به بمباران برخی مواضع حکومت لیبی بسنده کرد که در مواقعی نیز این بمباران به جای هدف قرار دادن نیروهای حکومتی، انقلابیون را کشته است؛ بنابراین، این موضوع خود آغازی بود بر داستان توافقات پنهان با «قذافی»؛ حقیقتی که پس از دیدارهای مخفیانه پسر «قذافی» در کاخ سفید و به دنبال آن، نامه نگاری «قذافی» و «اوباما» با یکدیگر آشکار شد.

اما به دنبال تحولات اخیر، «سیف الاسلام قذافی»، پسر «معمر قذافی» روز گذشته، کنار کشیدن پدرش از قدرت را «مضحک» خواند.

هر چند او تأکید کرد که «معمر قذافی» نمی خواهد، «همه چیز» را در لیبی کنترل کند و خواستار حضور نخبگان جوان در بدنه رهبری است، اما از کناره گیری خاندان «قذافی» حتی در فرایندی دمکراتیک، سخنی بر زبان نیاورد.