ياس و اميد در كاروان ايران در المپيك

کد خبر: ۱۵۷۱۷

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ - ۱۰:۵۳

هشت روز از بيست و نهمين دوره‌ي بازي‌هاي المپيك در شهر پكن گذشته و كاروان ايران همچنان اميدوارانه به كسب مدال در بيست و نهمين دوره‌ي بازي‌ها مي‌انديشد. اين در حالي است كه تاكنون بسياري از اميدهاي ايران براي كسب مدال در روزهاي گذشته از بين رفته است.

به گزارش ايسنا از پكن، در طي هشت روز گذشته كاروان ورزشي ايران و همه‌ي علاقه‌مندان به ورزش در ايران و خارج از كشور با حسرت شاهد كسب مدال كشورهاي مختلف دنيا بوده‌اند. اما، در اين ميان هنوز حسرت كسب مدال حتي يك مدال برنز براي ايران باقي مانده است. در روزهاي ابتدايي بيشترين توقع‌ها از حا‌جي‌آخوندزاده و ميراسماعيلي بود كه همه‌ي آنها از بين رفت. پس از آن حميد سوريان و كشتي‌گيران فرنگي به عنوان ديگر اميدهاي ايران نتوانستند كاري را از پيش ببرند. دست آخر هم نوبت احسان حدادي در پرتاب ديسك رسيد كه اگر پنج متر زير ركوردهاي دو ماه قبلش هم پرتاب مي‌كرد، باز راهي فينال مي‌شد و اميد زيادي براي كسب مدال داشت.

در اين ميان نبايد از عملكرد خوب برخي از رشته‌هاي ايران همچون دوچرخه‌سواري و بسكتبال گذشت. اما، تكرار ناكامي‌هاي متعدد و نداشتن اميد قطعي در روزهاي آينده دست به دست هم داده تا نااميدي خاصي در بين كاروان ورزشي ايران و همه‌ي همراهان‌شان ايجاد شود.

بسياري از همراهان با تجربه‌ي كاروان ورزشي ايران در المپيك پكن با ناراحتي از شكست‌هاي متعدد ورزشكاران ايران و يادآوري بازي‌هاي المپيك قبلي اميد به كسب مدال در روزهاي پاياني دارند اما، حداقل روزهاي پكن با روزهاي پاياني المپيك آتن تفاوت زيادي دارد چرا كه در آن زمان اميد به كسب مدال رضازاده بيش از 90 درصد بود و هادي ساعي جواني به ميدان آمده بود كه مي‌خواست برنز المپيك سيدني‌اش را به طلا تبديل كند. اما، در اين دوره از رقابت‌ها چنين اميدهايي براي ايران وجود ندارد.

اين روزها در پكن بيشترين احساس ايراني‌ها، احساس ياس و اميد است. ياس از شكست‌هاي گذشته و اميد به جواناني كه در روزهاي آينده بتوانند شگفتي ساز كاروان ايران باشند. به هر حال كاروان ورزشي ايران هنوز ورزشكاران تيم‌هاي كشتي آزاد، وزنه‌برداري و تكواندو را در پيش رو دارد كه اميدوار است بتواند در آنها ناكامي‌ها را جبران كند. اين شرايط نه تنها در بين كاروان ورزشي ايران در پكن حاكم است بلكه بسياري از مردم و علاقه‌مندان ورزش در ايران هم چنين احساسي را دارند. چرا كه همه به كسب افتخار قهرمانان‌شان افتخار مي‌كنند.