امداد الهی رسید و محاصره در هم شکست...

به محض اینکه رسیدیم پایین، دشمن شدیدا پاتک کرد و با امکانات بسار زیاد و یک لشکر نیرو قصد تصرف مواضع از دست داده را داشت. در این زمان گردانی که شهید چراغچی و ما در آن حضور داشتیم به محاصره دشمن در آمدیم که آن موقع هوا کاملا تاریک شده بود و دشمن محاصره را خیلی تنگ کرده بود.

کد خبر: ۱۵۶۹۰۰

تاریخ: ۱۹ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۶:۴۴

سرویس دفاع مقدس ـ هجدهم فروردين سالروز شهادت سردار شهيد «ولي الله چراغچي» است، قائم مقام فرمانده لشگر 5 نصر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خراسان که در اول مهرماه 1337 در مشهد مقدس دیده به جهان گشود.

به گزارش «تابناک»، وی که با شروع انقلاب و با ارتباطی كه با بیوت آیات عظام و علمای مبارز مشهد داشت نقش مفید و مؤثری در مبارزات ایفا كرده بود، با فرمان امام(ره) مبنی بر تشكیل سپاه و بسیج، اولین هسته های مقاومت مردمی را پایه گذاری كرد و به عنوان یكی از بهترین مربیان آموزش به ویژه تاكتیك شناخته شد.

آخرین مسؤلیت وی جانشینی لشكر 5 نصر بود و سرانجام در عملیات بدر و در جزیره مجنون با اصابت تركشی به سرش مجروح و نهایتا در هجدهم فروردين 1364 پس از 23 روز مقاومت به آرزوی دیرین خود رسید و به دیدار یار شتافت.

به همین مناسبت خاطره زیر که روایتی است کوتاه از یکی از همرزمان او، به یاد او تقدیم حضور می گردد، باشد که دستگیر ما در روز حساب باشد:

امداد الهي

بعد از عملیات رمضان بود که به تعدادی از یگان‌های رزمی سپاه ماموریت داده شد، سریعا از جنوب کشور عازم جبهه میانی در محور سومار بشوند. لشگر 21 امام رضا (ع) که در آن روزها تیپ مستقل بود، عامل این ماموریت شد و فرمانده این تیپ را شهید ولی الله چراغچی بر عهده داشت، بنده هم به عنوان بسیجی راننده این سردار بودم. این عملیات با عنوان مسلم بن عقیل در سال 1361 آغاز شد. محور یکم تیپ امام رضا (ع) قرار بود عمل کند.

ارتفاعات بسیار بلندی را که مشرف به دشت اطراف شهر مندلی عراق بود، بچه‌ها هنگام شب و در موعد مقرر تمام آنها را تصرف کرده بودند و به هدف اصلی دست یافته بودند، ولی دشمن در پایین ارتفاعات ـ که تپه‌های کوچکی بود ـ استقرار داشت. لذا با هماهنگی فرمانده گردان آن محور با فرمانده تیپ شهید چراغچی، قرار شد آن تپه‌های پایین ارتفاعات هم از دشمن گرفته شود.

وقتی گردان حمله کرد عراقی‌ها سریع موضع را ترک کردند. بعد از ظهر همان روز که روز اول عملیات بود، تصمیم گرفتند به همراه عده‌ای از عزیزان از جمله: شهید رمضان علی عامل، شهید حسینیان، شهید نعمانی، شهید عرفانی و شهید شریفی بروند پایین و منطقه را ببینند که بنده راننده ایشان بودم و آنها را همراهی می‌کردم. وقتی رسیدیم پایین، بعد از ظهر حدود ساعت 5 بود.

شهید چراغچی به همراه گردان خیلی سریع نیروها را سازماندهی و تقسیم کرد. سپس توصیه می‌کردند مهمات موجود را خیلی با صرفه و دقت مصرف کنید که تمام نشود تا اینکه گردان کمکی برسد و محاصره شکسته شود.

یکی دو ساعت شب گذشته بود که شهید چراغچی به افراد گردان دستور دادند که سریع دعای توسل برگزار کنید تا اینکه از طرف خداوند متعال و ائمه معصومین (ع) شاید فرجی شود. بلافاصله دعا برگزار شود و به نیمه‌های دعا نرسیده بودیم که بالای سر ما یک ابر سیاهی فرا گرفت و بلافاصله شروع به باریدن کرد و چنان باران شدیدی بارید که ماشین جنگی دشمن از کار افتاد و سر و صدا کم شد، در همین حال فرمانده گردان اطلاع داده بودند، مهمات در شرف اتمام است.

زیر باران نشسته بودیم و خدا را شکر می‌کردیم که سر و صدایی بلند شد. یکی از برادران با سرعت آمد و گفت: از دور دو سیاهی به طرف ما می‌آیند. دو نفر از برادران بسیج را که جلوتر فرستاده بودند، آمدند و گفتند: آن دو سیاهی دو قاطرند که حامل مهمات می‌باشند این قاطر‌ها به محض اینکه رسیدند، در میان بچه‌ها زانو زدند و روی زمین دو زانو خوابیدند و سرشان را روی زمین گذاشتند و بچه‌ها سریع بار مهمات آنها را تخلیه کردند. سپس آن دو حیوان از شدت جراحات زیاد و تیرهایی که به آنها اصابت کرده بود از بین رفتند.

بعد که از گردان بالايي سوال شد، گفتند: ما هیچ گونه قاطری نفرستادیم و خبر نداریم و بدون شک امدادهای غیبی بود که دائما به یاری رزمندگان می‌شتافت.

راوي: محمد امیر زاده ـ همرزم شهید

فرمانده شهيد ولی الله چراغچی در عملیات ظفر آفرین بدر بر اثر اصابت گلوله به ناحیه سر مجروح می‌شود و در بیمارستان شهدای تهران بستری می‌گردد. بعد از 23 روز بی هوشی، سرانجام در 18 فروردین ماه سال 1364 به درجه رفیع شهادت نایل گشت و پیکر مطهرش در گلزار شهدای بهشت رضا (ع) مشهد آرام گرفت.

وصیت نامه شهید

مسلم و تسليم هستم و شهادت مي دهم به خداوند "حي لا يموت واحد، رحمان و رحيم و .... محمد (ص)، بهترين برگزيده از يك صد و بيست و چهار هزار رسولش و علي (ع) وصي بر حقش و يازده فرزند علي (ع) از فاطمه (س) كه همگي برحقند و اما تنها حجت خدا مهدي(عج) است كه به انتظار فرمان ظهورش (نگران از انسانيت) نشسته است.

قال الحسين (ع) "ان الحياه عقيده و الجهاد و ليمحص الله الذين آمنوا و يمحق الكافرين" درود خدا به امام عزيزم كه ما را آگاهي بخشيد و در هر فرصت براي پاك كردن زنگار نيتها پرداخت تا فقط براي خدا باشيم و رحمت خدا بر شهداء باد كه به ما آموختند چگونه بهتر رفتن را.