پاسخ یک سایت به مقاله کاظمیان

کاظمیان به دو علت تحولات اقتصادی-اجتماعی ایران و تحولات جهانی نیز به عنوان علت های شتاب دهنده جنبش سبز اشاره کرده است و معتقد است که مقوله‌‌ی حذف یارانه‌ها و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی آن، در کنار ناکارآمدی دولت و همچنین شکاف ملت-دولت، اندک اندک بر شمار ناراضیان اقتصادی وضع موجود خواهد افزود.

کد خبر: ۱۵۵۵۸۱

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۶:۰۵

بولتن نیوز نوشت:

مرتضي كاظميان  که با نهضت آزادی نیز روابطی دارد در نوشته ای در روز آنلاین در تاریخ 28 اسفندماه 90، با اشاره به دو دلیل و دو علت مدعی شده که جنبش سبز در سال 1390 با حرارت و جنب و جوش بیشتری همراه خواهد بود.

به عقیده این مدعی، یک دلیل چنین رفتاری، حبس و حصر خانگی رهبران جریان فتنه یعنی موسوی و کروبی است که چه آزاد باشند و چه حبس باشند باعث می شود که طرفداران آنها خواست خود را مطرح کنند و پیگیر مطالبات خود باشند.

دومین دلیل نیز به موضوع انقلاب های منطقه مرتبط است و کاظمیان ادعا کرده که جنس حرکت جنبش سبز یعنی اعتراض به نتایج انتخابات و ادعای تقلب و فتنه های بعد از آن از نوع جنس انقلاب وحرکت های اسلام خواهانه وعدالت خواهانه مردم مصر، تونس، بحرین، یمن ولیبی است.

در این صورت اما معلوم نیست چرا هر روز تعداد هواداران جریان فتنه کمتر می شوند.

به نظر وی، دو علت تحولات جهانی و موضع ایران و همچنین اثر هدفمندی یارانه ها نیز باعث تقویت جریان فتنه می شود در حالی که کاملا مشخص است که اثر هدفمندی یارانه ها بر زندگی مردم مثبت بوده و ایران در تحولات جهانی نیز موفق بوده است.

اشکال این تحلیل  دراین است که تصور می شود جنبش های منطقه هم از نوع جنبش های غربی است .

در حالی که دغدغه اصلی مردم منطقه، تنها شکل و ساختار ونوع انتخابات وآزادی احزاب و... نیست بلکه حضور گروه های پیشروی اسلامی، توجه به ظواهر اسلامی، شعارهای عدالت خواهانه و اسلامی، مشکل بیکاری و... اولویت مردم این کشورهاست که نشان می دهد جنس این انقلاب ها بیشتر از جنس انقلاب اسلامی ایران است که در سال 1357 و پس از سال ها مبارزه به رهبری امام خمینی (ره) به پیروزی رسید و از جنس جریان فتنه نیست. زیرا اگر از جنس جریان فتنه بود قطعا به نتیجه نمی رسید.

این نویسنده سایت های ضد انقلابی، معتقد است که حصر و حبس رهبران جنبش سبز بازی "برد-برد"ی را برای سبزها و "باخت-باخت"ی را برای نظام کلید زده است.

در پاسخ به این ادعا باید از امثال کاظمیان پرسید که چرا با وجود گذشت نزدیک به دو سال از جریان فتنه، هر بار از تعداد هواداران این دو فرد  کاسته می شود. نمونه آن همان تجمع 25 بهمن و سه شنبه های بعد از آن است که با بی تفاوتی  مردم مواجه شد و هر بار مردم بی تفاوت تر از دیگران به صحنه آمدند و حتی از دعوت فتنه گران در چهارشنبه آخر سال  استقبال نکردن . این موضوع نشان می دهد که هر حرکت فتنه گران با واکنش سرد مردم همراه می شود.

موضوع دیگری که نشان می دهد حرکت سبزها یا فتنه گران متفاوت از انقلاب های سایر کشورهاست این نکته اساسی است که در کشورهای دیگر با وجود تقابل و واکنش حکومت های بحرین، لیبی و... حضور مردم در شهرهای مختلف افزایش می یابد و از نظر گستره اعتراض ها و جمعیت حاضر هر روز بیش از روزهای قبل شاهد حرکت مردم هستیم.اما در ایران، فتنه گران، بسیاری از هواداران خود را از دست داده اند و با واکنش سرد مردم مواجهند و با وجود دو سال تداوم حرکت های مختلف، نه تنها گستره این فتنه گری ها از چند شهر فراتر نرفته بلکه از تعداد جمعیت و هواداران آنها کاسته شده است.

بسیاری از هواداران دو آتشه فتنه گران از کشور خارج شده اند و با دلسردی همراه هستند، در حالی که در کشورهای دیگر، مخالفان زیر آتش گلوله در خیابان ها حاضر می شوند و عده ای از خارج کشور به داخل رفته اند تا در مبارزات اسلامی وعدالت خواهانه شرکت کنند.

بسیاری در جریان مبارزات کشورهای منطقه شهید و مجروح شده اند اما در ایران، حتی افراد شاخص جریان فتنه و روزنامه نگاران و روشنفکران راحت طلب، سفر به واشنگتن، پاریس و لندن را انتخاب کرده اند و به خیال خود مبارزه می کنند.

از دور کنار گود نشسته اند و می گویند لنگش کن. آرزوی زندگی در فرنگ چون قرن های گذشته هنوز در خون و رگ این جماعت وجود دارد و به هر بهانه ای تلاش می کنند خود را در این کشورها جای دهند و به خیال خود فعالیت می کنند.

عده ای در دانشگاه های آمریکا و انگلیس و فرانسه بورس گرفته اند و یا ثبت نام کرده اند  و هم درس می خوانند وهم به خیال خود مبارزه می کنند. رسانه های مختلف ضد انقلاب نیز با سرو قهوه و نوشیدنی های مختلف هر روز عده ای را جمع می کنند تا مقاله و تحلیل بنویسند و عده ای جذب رسانه های بیگانه شده اند تا با پول آمریکا و انگلیس کار کنند. در نتیجه عملا خیابان های شهرهای ایران هر روز از حضور فتنه گران خالی می شود و...

کاظمیان مدعی شده که حضور عده ای کم در 25 بهمن به معنای یک جنس بودن حرکت جنبش سبز با تونس و مصر است . در حالی که این پرسش مطرح است که چرا فتنه گران مانند مردم دیگر کشورها در وسط میادین و خیابان حضور هر روزه ودائمی ندارند و چرا به بهانه عاشورا، 22 بهمن، نماز جمعه، روزهای رسمی و ... در خیابان حاضر می شوند و از ساماندهی یک حرکت مستقل از روزهای رسمی نا توان هستند.

آیا همه این موارد نشان نمی دهد که جنس حرکت فتنه گران با جنس حرکت انقلابی، شهادت طلبانه و عدالت خواهانه در لیبی متفاوت است؟ وقتی مبارزات مردم تونس ومصر موفق است اما از حضور هواداران فتنه گران هرروز کاسته می شود خود گواه این موضوع است که جنس این حرکت ها متفاوت است و مبارزات لیبی،بحرین ویمن نیز نمی تواند ذهن خیال پرداز فتنه گران را امیدوار کند. جریان فتنه از پایگاه مردمی گسترده و افرادی با باورهای قوی برخوردار نیست و جز حرکت های پراکنده به مناسبت های خاص، به آخر خط رسیده و امکان تجهیزنیرو  را ندارد.

در حالی که باید این پرسش را مطرح کرد که چرا با وجود سه ماه از گذشت هدفمندی یارانه ها و توزیع یارانه های نقدی وافزایش قیمت انرژی، نه تنها تورم و فشار بر مردم افزایش نیافته بلکه مردم از بهبود کیفیت نان، کاهش ترافیک، صرفه جویی در مصرف سوخت و برق و ... رضایت دارند و معتقدند که هزینه قبض ها و بنزین به مراتب کمتر از یارانه نقدی بوده است و فواید بیشماری نیز اتفاق افتاده ودرآینده شاهد خواهند بود که قابل مقایسه بارشد هزینه سوخت وبرق نیست.

از سوی دیگر باید از کاظمیان و سایر نویسندگان به اصطلاح طرفدار دموکراسی و آزادی پرسید که وقتی شما از  قانون مترقی  هدفمندی یارانه ها و اصول اولیه علم اقتصاد وحاکمیت عرضه و تقاضا ومکانیزم قیمت ها و آزادی قیمت ها حمایت نمی کنید چه روشی را می خواهید برای رشد و توسعه اقتصاد که مهمترین اولویت مردم است ارائه دهید؟ وقتی در 20 سال گذشته هیچ یک از دولت های اصلاح طلب و... موفق به اجرای این قانون نشده است چرا حداقل از این قانون مترقی در دولت احمدی نژاد حمایت نمی کنید و آن را ناآگاهانه به عنوان ابزار فشار انتخاب کرده اید؟

تحولات جهانی مانند ماجرای دو هواپیمای ایرانی در ترکیه نیز امیدی برای حرکت جنبش سبز محسوب نمی شود زیرا سال هاست که دولت احمدی نژاد از موضع قدرت از پرونده هسته ای حمایت کرده و هیچ اتفاقی نیفتاده و موضع ایران از حمایت جهانی بیشتری برخوردار شده است و این موضوعات نمی تواند باعث دلخوشی فتنه گران شود. زیرا کنگره آمریکا،کاخ سفید و سیاست مداران انگلیس با حضور بیشتر در لیبی و ... مخالفند و این که تصور شود فشار  های بین المللی کمکی به جریان فتنه می کند، خواب و خیال است.