حجاب اجبار است یا اختیار؟

علی مطهری

کد خبر: ۱۵۵۰۶۴

تاریخ: ۰۳ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۶:۴۷

حجاب زنان در سالهای بعد از انقلاب و مخصوصا در چندسال اخیر یکی از خبرسازترین موضوعات در کشور بوده است. علی مطهری  در این مورد توضیحاتی می دهد.

حجاب اجبار است یا اختیار؟ حجاب از واجبات است یا نوعی محرومیت ؟ پوشش برای امنیت و آرامش است یا برای سرکوب؟ سوالاتی که همواره ذهن بشر را در ادوار مختلف به خود مشغول داشته است و گویی اسلام برای تمامی این سوالات پاسخی مناسب و تعریفی غالب ارائه داده است. اینکه سیمای حقیقی مسئله حجاب چیست و آیا حجاب از یک اصل اجتماعی ناشی می‌شود یا خیر ؟ در ایران این مسئله بیش از کشورهای دیگر با چالش مواجه بوده است. بحرانی که از دوران رضاخان با عنوان مسئله کشف حجاب ایرانیان را تحت فشار قرار داد و این روزها نیز تلاش برای حفظ و اشاعه حجاب نه تنها بحث حاشیه ساز مسئولان به شمار می‌رود بلکه اذهان عمومی نیز همواره با سوالات بسیاری در این رابطه  روبروست که تاکنون پاسخ آن را نیافته است. هم اکنون نیز مسئولان بد حجابی را بحران و معضل اجتماعی این روزهای جامعه ایرانی مطرح می‌کنند که به زعم برخی از آنها این معضل اجتماعی می‌تواند امنیت جامعه را به خطر اندازد و سبب انحرافات اخلاقی شود. دکتر علی مطهری عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با استناد به مباحث کتاب مسئله حجاب شهید مطهری و مسائل کنونی حجاب در جامعه امروز ایرانی می‌گوید که هم اکنون مساله بد حجابی  در جامعه به دلیل سیاستهای دولتها در طول 13 سال گذشته تبدیل به موضوع روز شده است، موضوعی که دولت موظف به پی گیری آن است و از آن سر باز می‌زند .

مدتی است برای چندمین بار مسئولان مسئله بد حجابی را در کشور بازگو می‌کنند تا برای رفع این معضل راه حلی بیابند. این در حالی است که شرایط اجتماعی و سیاسی ما بر پایه اسلام شکل گرفته است و طبیعتا می بایست در مورد مسئله حجاب هم به کلیتی جامع و اجرایی دست یافته باشیم که البته به نظر می‌رسد تا کنون در این باره به نتیجه‌ای که شایسته کشور اسلامی ما باشد دست پیدا نکرده‌ایم، چرا ؟
علت اینکه اخیرا این موضوع بیش از هر زمان دیگری مطرح می شود این است که متاسفانه وضعیت حجاب در مناطقی از کشور به شکل غیر قابل تحملی درآمده و این وضعیت شایسته جمهوری اسلامی نیست اگرچه نسبت به کل کشور وضعیت حجاب در حد مطلوبی است. همان طور که می دانید مسئله حجاب مرتبط با نظام خانوادگی اسلام است. اسلام یک نظام خانوادگی مخصوص به خود دارد، اخلاق جنسی مخصوص به خود دارد که با نظام خانوادگی واخلاق جنسی دنیای غرب در تضاد است . ما نمی توانیم به بخشی از قوانین این نظام عمل کنیم و به بخش دیگر عمل نکنیم. اخلاق جنسی اسلامی هر گونه تحریک غریزه جنسی در جامعه را ممنوع می داند . اسلام جامعه را محیطی برای کارو فعالیت می داند و هرگونه التذاذ جنسی را به کادر خانواده منحصر می کند.
آقای مطهری واضح است که ما در کشور اسلامی زندگی می کنیم که هم مخالف تحریکات جنسی در جامعه است و هم اکنون در کشور ما راهی برای فرو نشاندن این تحریکات یافت نمی‌شود، در چنین شرایطی که یقینا افراد زیادی به زعم شما با عقده‌های روانی وجود دارند چگونه می‌توان مسیر درستی را پیش پا گذاشت؟ دغدغه مسئولان را نسبت به این موضوع بیان کنید؟
من هم موافقم که تکلیفمان در این خصوص روشن شود، بالاخره ما می خواهیم به سبک غربی زندگی کنیم یا به سبک اسلامی . البته تکلیف روشن است، زیرا بیش از98 درصد مردم ما مسلمان اند و باید روش اسلامی‌را عمل کنیم. مشکل این است که ما روش اسلامی‌را عمل نمی‌کنیم بلکه روش بینابین اسلام و غرب را عمل می‌کنیم، در نتیجه مزایای روش اسلامی را ندارد و معایب روش غربی را دارد. حتی اگر عقل را قطع نظر از شرع حاکم قرار دهیم به این نتیجه می‌رسیم که روش اسلامی برتر است. به هر حال مهم این است که ما به همه اجزاء نظام خانوادگی اسلام عمل نمی‌کنیم بلکه به برخی از آنها عمل می‌کنیم.

یعنی دولت با گشت‌های ارشاد که به تعبیری نقش امر به معروف و نهی از منکر در جامعه را در خصوص حجاب دارند مخالف است ؟
دولت نهم که مخالف بود، دولت دهم هنوز موضع روشنی اتخاذ نکرده است. وزیر کشور گفته است ما با بدحجابی‌های سازمان یافته مبارزه می‌کنیم یعنی مواردی که جنبه سیاسی دارد، در حالی که اسلام و قانون می‌گوید باید با مظاهر بد حجابی چه سازمان یافته باشد چه سازمان نیافته، مبارزه شود. مردم به دولت اصلاحات اعتراض داشتند که چرا به مسائل اعتقادی و فرهنگی بی توجهی نشان می‌دهد. آقای احمدی نژاد آمد و خود را به عنوان فردی اصولگرا و حزب الهی معرفی کرد. بنابراین افرادی که اکثزیت جامعه را تشکیل می‌دهند بر همین مبنا به ایشان رای دادند. اما از این رویکرد ایشان تاثیری هم باید در جامعه دیده شود . سوال من از ایشان این است در حال حاضر چرا به این مسئله بی‌توجه هستند . باید برای دولت مهم باشد که وضعیت حجاب در کشور چگونه است. هم اکنون اگر خانمی با بلوز و شلوار وارد یک اداره شود نه تنها کسی به او اعتراض نمی کند بلکه شاید از او استقبال هم به عمل می آید . این وضعیت دستگاه های اجرایی ماست. چرا بر مساله پوشش در اداره ها و اماکن دولتی نظارتی وجود ندارد؟ و بدتر اینکه اعتقاد به نظارت به این امور در دولت فعلی وجود ندارد. اگر دولت در اماکن عمومی نظارت کافی داشته باشد 60 درصد موضوع حل می‌شود. کوچه‌ها وخیابان‌ها هم بماند برای مرحله بعد.

به طور واضح بگویید که انتقاد شما به دولت در این رابطه چیست؟
ما می‌گوییم فرق این دولت با دولت اصلاحات در چیست؟ چه تفاوتی در نوع برخورد با مسائل فرهنگی و اعتقادی با دولت اصلاحات دارد. پاسخ این است که هیچ تفاوتی ندارد. در صورتی که افراد بی شماری به این دولت رای دادند تا مسائل فرهنگی و اعتقادی آن متمایز با دولت اصلاحات باشد. فکر کردند احمدی نژاد مخالف روش فرهنگی دولت اصلاحات است که به او رای دادند. اما امروز ما چیز دیگری را شاهد هستیم .

آینده وضع پوشش اسلامی را چگونه می‌بینید؟
آینده را خوب می بینم، زیرا مردم روی اعتقاد خود می‌ایستند. حتی اکثر آنهایی که سهل انگاری می‌کنند، با بی‌بند و باری و ولنگاری مخالفند، لذا این وضعیت از یک حد معینی بدتر نخواهد شد. روندی که ایجاد شده و مردم بر این اصل اصرار دارند که دولت در این زمینه مسئولیت دارد روند خوبی است و دولت را وادار به تسلیم خواهد کرد. به هر حال وضعیت مطلوب خواهد شد. البته کاستی‌های جزئی در این حوزه همیشه وجود داشته و خواهد داشت.

منبع: خبرآنلاین