ایذه و باغملک سرزمین چشمه‌سارها

کد خبر: ۱۵۵۰۲۶

تاریخ: ۰۳ فروردين ۱۳۹۰ - ۱۴:۲۲

نماینده مردم ایذه و باغملک در یادداشتی به معرفی جاذبه‌های گردشگری حوزه انتخابیه‌اش پرداخته است.

به گزارش خانه ملت، در متن یادداشت علیرضا دهقانی نماینده مردم ایذه و باغملک آمده است: شهرستان ایذه و باغملک در شمال شرق استان خوزستان، غرب استان کهکیلویه و بویراحمد و جنوب استان چهارمحال بختیاری واقع شده‌اند.

وسعت این دو شهرستان حدود 10 هزار کیلومتر مربع است که از نظر جغرافیایی در میان کوه‌های زاگرس مرکزی واقع شده‌اند.

جمعیت این دو شهرستان بر روی هم حدود 450 هزار نفر می‌باشند که در شش شهر ایذه، باغملک، قلعه قل ، دهدز، صیدون میداود و روستاهای تابعه پراکنده‌اند.

ایذه و باغملک از سابقه تاریخی کهنی برخوردارند به گونه‌ای که از ادوار تاریخی مختلف نشانه‌های فراوانی در این دو شهرستان یافت می‌شود.

از روزگار پیش از آریائیان یعنی روزگار امپراتوری ایلام آثاری چون نقش برجسته سرهانی و سنگ نوشته قلعه قل در شهرستان باغملک و آثاری چون نقش برجسته‌های اشکفت سلمان، شهسوار و کولخره در ایذه باقی مانده‌اند.

در روزگار هخامنشیان این منطقه از اهمیت بسزایی برخوردار بود به گونه‌ای که بنیان گذار امپراتوری هخامنشیان با افتخار خود را اهل آن زمان که نام قدیمی ‌ایذه و باغملک بود می‌دانست.

در روزگار بعد از هخامنشیان یعنی سلوکیان، اشکانیان و ساسانیان ایذه نقش تاریخی خود را حفظ کرد و از آن دوران‌ها آثاری چون نقش برجسته شیمن، شیلوند، خنگ از در و ویرانه‌های شهر تاریخی تا زنگ باقی مانده‌اند.

در قرن‌های نخستین اسلامی ایذه از اهمیت فراوان برخوردار بود به گونه‌ای که جغرافی نویسان بزرگ اسلامی همچون مقدسی از آن به نیکی یاد کرده‌اند.

در قرن‌های ششم تا نهم هجری قمری ایذه و باغملک مرکز حکومت اتابکان لر بزرگ بوده‌اند و سفرنامه نویسانی همچون ابن‌بطوطه مراکشی در قرن هشتم از آن دیدن کرده و از مدارس و مساجد و کاروانسراهای آن یاد کرده است.

در دوره صفویه بزرگان این منطقه در دربار صفویان دارای حشمت و جلال بوده‌اند و در کتب تاریخی از ده‌ها شاعر و نویسنده اهل این سرزمین نام برده شده است.

نقش مردم این منطقه در حوادث روزگار افشاریان تا زندانیان رو به افزایش بوده است تا اینکه در اوایل دوره قاجار که سرزمین‌هایی از کشورمان به دنبال جنگ‌های ایران روس و پس از انعقاد قراردادهای ترکمنچای و گلستان جدا شدند یکی از بزرگان منطقه به نام محمد تقی‌خان قلعه قل را مرکز خود قرار داد و علیه ناتوانی قاجارها در اداره مملکت قیام کرد. همین موضوع در واقع مقدمه حضور بختیاری‌ها و مردم این منطقه در انقلاب مشروطیت مردم ایران بود. نقش این مردم در پیروزی انقلاب مشروطه قابل انکار نیست انقلابی که آغازی جدید در آسیا و شرق بود.

در دوره پهلوی مردمان ایذه و باغملک جزء اولین مردمانی بودند که مخالفت‌های خود را با اقدامات رضاخان آغاز کردند شاهد مثال این ادعا وقوع قیام‌هایی در سال‌های 1301، 1308 و 1316 شمسی است که در این قیام‌ها رهبری مردم را بزرگانی چون علی مردان‌خان چهارلنگ و خدا کرم‌خان بهمه‌ای به عهده داشته‌اند.

در دوره بعد هم هیچگاه مردم این منطقه از حکومت پهلوی دلخوش نبوده‌اند و در حوادث مختلف بویژه حوادث منتهی به انقلاب حضور داشته‌اند می‌توان گفت: تنها حکومتی که مردم ایذه و باغملک با آن مشکل نداشته‌اند.

حکومت جمهوری اسلامی بوده است و برای ادامه حاکمیت آن از جان مایه گذاشته‌اند دلیل این مهم آن است که صدها شهید سرو قامت تقدیم تمامیت ارضی ایران و پایداری جمهوری اسلامی کرده‌اند.

ایذه و باغملک از نظر توانمندی برای توسعه و پیش رفت از مناطقی منحصر به فرد در کشور به شمار می‌روند.

اولین توانمندی این منطقه وجود تعداد زیادی از کسانی است که به مدد هوش و زکاوت بالا توانسته‌اند در رشته‌های تحصیلی به مدارج بالایی دست یابند به گونه‌ای که تعداد کارشناسان ارشد و دکتری این منطقه در مقام قیاس با تعداد جمعیت آن با دیگر مناطق از جایگاه بالایی برخوردار است.

گذشته از توانمندی انسانی و جود استعدادهای خداداد طبیعی همچون رودخانه‌ها، معادن، جنگل‌ها، عرصه‌های طبیعی، مناطق سیاحتی و... در ایذه و باغملک را می‌توان از پتانسیل‌های بالا برای توسعه دانست.

به عنوان نمونه از نظر روان آب‌ها سه رودخانه دایمی کارون، مال آقا و علاء و دهها چشمه سار بزرگ و کوچک بخشی از توانمندی‌های خداداد منطقه‌اند که اگر در سرمایه گذاری‌ها به آنها توجه شود بی شک در برون رفت منطقه از توسعه نایافتگی موثر خواهند بود.

یکی دیگر از توانمندی‌های منطقه، پتانسیل‌های سیاحتی آن است به عنوان نمونه مناطقی چون امامزاده عبدالله، رباط، سنگار و مال آقا ر باغملک و مناطقی چون حاجی کمال، شیوند، حاشیه‌های دریاچه سد کارون 3، دشت‌های کوچک و بزرگ در دهدز، شمین و سوسن را می‌توان یاد کرد.

اگر به این عامل در توسعه این مناطق توام شود بی شک کمک بزرگی به مردم خوزستان منطقه شده است. در این خصوص لازم به یادآوری است وقتی که در اهواز، دزفول، آبادان، ماه شهر و... هوا حدود 50 درجه سانتیگراد است هوای این منطقه به دلیل نزدیکی به قلل پربرف در حدود 22 تا 35 درجه سانتیگراد می‌باشد.