حائري شيرازي:

با دوستان درستي با دشمنان درشتي

کد خبر: ۱۵۳۸۵۷

تاریخ: ۲۴ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۲

پايگاه اطلاع‌رساني دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، مطلبي از آيت‌الله حائري شيرازي درباره هشدار رهبر انقلاب پيرامون اخلاق در ديدار با اعضاي مجلس خبرگان منتشر كرده است.

به گزارش ايسنا، در اين مطلب كه با عنوان «با دوستان درستي با دشمنان درشتي» منتشر شده است، آمده است:

بحثي كه رهبر معظم انقلاب دام‌ظله در ديدار با خبرگان در مورد افراط در نقد و تفريط در آن مطرح كردند، به‌خصوص در اين مقطع زماني كه جنبه الگويي امت اسلامي و انقلابي ما دارد نظام‌هاي وابسته اطراف خود را يكي پس از ديگري از هم مي‌پاشد، بسيار حائز اهميت است. زيرا نخستين دليل فروپاشي حكومت‌هاي اطراف ما بيداري ملت‌هاست و يكي از مهم‌ترين علل بيداري امت‌ها مقايسه حكومت‌شان با حكومت جمهوري اسلامي. آن زمان كه هيچ كجا اسلام به حاكميت نرسيده بود و همه نظام‌ها كج و معوج بودند و در ميان آن‌ها نظام راست و درستي نبود كه از مقايسه با آن، كجي و معوجي حكومت خود را بفهمند، نظام مستقلي هم نبود كه با ديدن آن پي به فساد حكومت خود ببرند. حتي استقامت انجام‌شده‌اي نبود كه پي به امكان استقامت و مقاومت ملتي بدون استمداد از هيچ قدرتي و ابرقدرتي ببرد. چون اقوي دليل امكان وقوع است.

با مشاهده استقامت ملت ما با دست خالي قيام كردن را شدني ديدند. به‌خصوص با توجه به زمان سي ساله‌ي اين مقاومت، هيچ‌گونه شك و ترديدي در صلابت آن به جاي نماند. به همين دليل ابرقدرت‌ها جز اخلال در نمود جمهوري اسلامي، راه ديگري براي نگه داشتن رژيم‌هاي وابسته به خود ندارند. آن‌ها برايشان از نان شب واجب‌تر است كه تربيت‌شدگان نظام نسبت به هم به‌جاي محبت و لطف حالت پرخاش و ستيز داشته باشند. اين‌كه ضد انقلاب نسبت به مسئولين، بزرگان و رهبران نظام، انواع رفتار زشت را در گذشته انجام مي‌داد مسئله مهمي نيست. در همه‌جا دشمنان نظام‌ها پرخاشي دارند و انواع شعارهاي زشت دادن براي ضد انقلاب، امري طبيعي است. آنچه غير طبيعي‌ است، ظهور چنين حركاتي از روي دوستي با انقلاب نسبت به خودي‌هاست!

هنگام نقد، لاپوشاني نكنيم

مرگ بر آمريكا عبادت بزرگي است كه نماد راستي و درستي راه ماست. خدا اين شعار را تا مرگ ابرقرت‌ها براي ما حفظ كند! استكبارستيزي، دفاع از حقوق محرومين نمودار حيات انقلابي ماست، هرچه بيشتر بهتر، اين نشان‌ «أشدا علي الكفار» بودن ماست،‌ اما آفت «رحماء بينهم» خطر است و بلاشك آفت استكبارستيزي‌ها از آفت جنبه رحمت با خودي‌ها و آفت مهرورزي‌هاست!‌ آفت مهرورزي با خودي‌ها بلاشك آفت استكبارستيزي ما است. بايستي براي بالابردن استكبارستيزي،‌ همه لبه شدت و خشونت را به سمت استكبار جهاني برد. خطر در افراط و تفريط است. خطر آن‌جاست كه با خودي‌ها آن‌جا كه بايد نقد كنيم، لاپوشاني كنيم و آن‌جا كه بايد اشتباهي را كالبدشكافي كنيم توجيه كنيم! ‌اين كار غلط و تفريط در نقد است. حرمت‌شكني نه، وقتي افراط در اخلاق نقد پيش مي‌آيد و با خودي خصمانه برخورد مي‌شود از همسايگان در حال فروپاشي اين زمزمه شنيده خواهد شد:

المنة لله كه چو مايي دل و دين بود آن را كه لقب زاهد و فرزانه نهادند

چرا چنين شود؟ چرا در آخرين رمق دشمن، نوش‌داروي حيات‌بخش به وي تزريق كنيم. پس نقد بلي، حرمت‌شكني نه. ما مي‌دانيم جوانان غيور ما اگر از بعضي آداب مبارزاتي در لحظاتي غفلت كردند، اما حجت‌گرا هستند، همين كه پيام حجت‌شان به گوش آن‌ها برسد تمكين مي‌كنند و به سوي علم و پرچم خود بر‌مي‌گردند. همان‌طور كه قبل از پيروزي انقلاب، وقتي امام(ره) فرمود: بين جوانان و بزرگترها فاصله نيافتد، جوانان فرياد زدند: «به فرمان خميني(ره)‌ درود بر بزرگان» امروز هم جوانان همان‌ها هستند كه بوده‌اند:

از دم صبح ازل تا آخر شام ابد دوستي و مهر بر يك عهد و ميثاق بود

امروز هم به فرمان رهبر خواهند گفت: به فرمان مقتدا با خودي‌ها مدارا، با ديگران درشتي يا با دوستان درستي با دشمنان درشتي.