با سوتي شريفي

عقده‌گشايي عليه فردوسي‌پور

سال‌هاست كه بين اهالي فوتبال آن گروهي كه ريگي به كفش دارند،‌در پي آن هستند تا از عادل فردوسي‌پور سوتي بگيرند تا بتوانند از آن به عنوان چماقي براي ساكت كردن مجري و گزارشگر صريح‌اللهجه تلويزيون استفاده كنند، چون به هرحال نيش زبان عادل در برنامه پربيننده‌اش از هر شمشيري برنده‌تر است و هرتيكه‌اي به آقايان مي‌اندازد درست مثل شمشير لين‌چان تا اعماق وجود حضرات را مي‌سوزاند.

کد خبر: ۱۵۳۸۴۶

تاریخ: ۲۴ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۱:۰۵

البته مجري برنامه نود هم طي 11 – 10 سال گذشته در مورد مسايل شخصي مرتبط با فوتبال چنان دست به عصا حركت كرده كه هيچ گزكي دست جماعت بهانه‌جو نداده و در عين حال آن‌قدر فارغ از جريانات بعضا كثيف فوتبال ايراني، سالم كار كرده كه آقايان حسرت به دل مانده‌اند و آن‌قدر حسرتشان طولاني شده كه به محض به دست آوردن يك مستمسك نيم بند همچون ارشميدس از خزينه بيرون پريده و عريان در خيابان شروع به دويدن كرده‌اند كه «اوره‌كا، اوره‌كا» (يافتم، يافتم)
تمام حملات همزمان و تركيبي معاندان فردوسي‌پور از وقتي شروع شد كه رييس كميته انضباطي فدراسيون فوتبال در مواجهه با يك حقوق‌دان ورزشي و شخص عادل فردوسي‌پور به گوشه رينگ برنامه نود برده شد

به نوشته گل ، وقتي در برابر استدلال‌هاي منطقي در مورد عملكرد خودش و كميته انضباطي كم آورد ناگهان رو به عادل كرد و گفت: «مگر شما خودت از من نخواستي علي كريمي را براي بازي با سپاهان ببخشم؟» و اينجا بود كه آقايان پيراهن عثمان را پيدا كردند و به توضيحات بعدي هم گوش ندادند كه شريفي بعد از دريافت درخواست تخفيف محروميت كريمي، ضمن صحبتي دوستانه با فردوسي‌پور در اين مورد از او نظر مي‌خواهد و فردوسي‌پور هم با توجه به در پيش بودن بازي با تيم پرستاره سپاهان، نظر شخصي‌اش مبني بر جذاب‌تر شدن بازي با حضور كريمي را اعلام مي‌كند ولي براي حضرات بهانه‌جو مهم همان جمله اول شريفي بود تا علم به دوش بگيرند و در كنفرانس‌هاي خبري پايان بازي‌هاي خود در هفته بيست و ششم دقدلي خود را سر عادل فردوسي‌پور خالي كنند.

امير قلعه‌نويي كه هنوز از بابت برنامه بررسي علل ناكامي تيم ملي در جام ملت‌هاي 2007 آسيا كينه فردوسي‌پور را در دل دارد پس از اقدام كاملا خودجوش (!) هواداران سپاهان، در كنفرانس مطبوعاتي پايان بازي تيمش با نفت تهران از رسوايي و بي‌آبرويي فردوسي‌پور سخن گفت و فراز كمالوند هم پس از برتري مقابل مس، در جمع خبرنگاران عادل را به كارمند باشگاه استيل‌آذين تشبيه مي‌كند. البته كمالوند كه فكر مي‌كرد اتوبان «تحريم» يك طرفه‌است،‌ از وقتي فهميده برنامه نود فعلا با او صحبت نخواهد كرد درست مثل بچه‌هاي قبل از سن مدرسه مي‌گويد: «به عادل بگوييد كه تيم شهرش را بردم.»

جالب اينجاست در جمع تمام اهالي فوتبال ايراني فقط اين دو نفر هستند كه از يك جمله ناپخته قاضي جوش آورده فوتبال، بهانه‌اي براي كوبيدن عادل فردوسي‌پور درست كرده‌اند و بقيه با شنيدن توضيحات بعدي هيچ واكنشي نسبت به اين قضيه نشان نداده‌اند. دو نفري كه روي هم رفته دربسار از پرونده‌هاي به نتيجه نرسيده در مورد مسايل پشت پرده فوتبالي نامشان مطرح شده و صد البته محكوم نشده‌اند. امير قلعه‌نويي و فراز كمالوند بايد بدانند كه با اين حركات و بهانه‌هاي خنده‌دار هرگز نمي‌توانند مجري و گزارشگر محبوب ورزش سيما را زير سوال ببرند. شايد بتوان به عملكرد عادل فردوسي‌پور در ادامه برنامه نود و نوع گفتمان او در برخي موارد ايراداتي را هم وارد دانست ولي قطع به يقين محبوبيتي كه در سايه سلامت، صداقت و صراحت عادل طي بيش از يك دهه نصيبش شده است،

موردي است كه براي اين نفرات حكم تخم عنقا بر آشيانه بلند را دارد و با كاراكتر و شخصيت امثال قلعه‌نويي و كمالوند، هيچ بختي طي دهه‌هاي آينده هم نمي‌توان براي آنها جهت رسيدن به اين جايگاه متصور شد، حتي اگر ده‌ها افتخار و قهرماني در پرونده خود ثبت كنند چون هركس ظرفيت مشخصي دارد و ظرفيت آنها هم هرگز به اندازه كسب محبوبيت عام و چند ميليوني نيست. حالا اگر فرض هم كنيم كه بتوانند فردوسي‌پور را تخريب كنند بازهم چيزي به محبوبيت آنها اضافه نخواهد شد. همين كه عقده‌گشايي كردند، كفايت مي‌كند.